De avond valt over de oefenterreinen van Club Brugge aan het Jan Breydelstadion. De aanmoedigingen van de jeugdcoaches voor de blauw-zwarte talentjes weerklinken vanop de verste velden. Via een trap bereiken we de eerste verdieping van een container, waar jonge meisjes en begeleiders van Club YLA, het vrouwenteam van de West-Vlamingen dat uitkomt in de Scooore Super League, onderling vuistjes uitdelen.
...

De avond valt over de oefenterreinen van Club Brugge aan het Jan Breydelstadion. De aanmoedigingen van de jeugdcoaches voor de blauw-zwarte talentjes weerklinken vanop de verste velden. Via een trap bereiken we de eerste verdieping van een container, waar jonge meisjes en begeleiders van Club YLA, het vrouwenteam van de West-Vlamingen dat uitkomt in de Scooore Super League, onderling vuistjes uitdelen. De speelsters druppelen binnen, sommigen op een drafje, maar allemaal op tijd. Ze weten dat het Wheel of Misfortune (een alternatief boetesysteem) lonkt als ze het uur van afspraak niet halen voor de oefenwedstrijd tegen reeksgenoot Zulte Waregem. Die wordt ingelast om wat nieuwe tactische varianten uit te testen, als voorbereiding op het bekerduel tegen Genk Ladies en het belangrijke competitiedrieluik tegen Gent Ladies, OHL Women en Standard Fémina. Aanvoerster Ellen Martens (23) komt aanzetten met een zwarte box, met daarin een gezonde salade met zalm. 'Zoals je merkt: aan echt alle details wordt er tegenwoordig gedacht om het ons zo comfortabel mogelijk te maken', lacht de middenveldster, die speelt met rugnummer 2. Ze is vastbesloten om te slagen, zo blijkt uit de slogan die ze op haar Facebookprofiel plaatste: ' We're born to play, raised to dream, determined to succeed. ' Een perfecte aanvulling voor de vaste slogans van blauw-zwart: ' no sweat, no glory' en ' bluvn goan'. De weg van de vernieuwing wordt volop bewandeld bij de West-Vlamingen. Sinds 2020 vond een rebranding plaats tot Club YLA, als eerbetoon aan Yvonne Lahousse, een illustere vrouwelijke fan in de tweede helft van de vorige eeuw. Ellen Martens is sinds september binnen de clubwerking aan de slag als onthaalmedewerker in het Belfius Basecamp in Westkapelle. Daarvoor werkte ze verschillende jaren als technisch tekenaar bij de Gentse vestiging van het West-Vlaamse infrastructuurtechniekenbedrijf Jacops NV. 'Waar we vandaag staan, stemt me tevreden', zegt Martens. 'Club YLA staat voor een aparte visie. We zijn een hip team, uniek in het vrouwenvoetbal. Welke andere ploeg in België kan zeggen dat ze in de clubshop een eigen kledinglijn heeft? Die extra training op woensdag in het Basecamp gaf vanaf het begin kippenvel. Daar werken we specifiek op kracht, kregen we videobeelden voorgeschoteld, is er plaats voor individuele gesprekken met de coach en mogen we binnenkort ook de indoorhal gebruiken. Daar zullen we specifieke oefeningen kunnen afwerken met onze fysiektrainer, zoals: verdedigend koppen, werken aan de startsnelheid, ... Iedereen is begaan met YLA. Zelfs Philippe Clement volgt ons en vraagt naar de resultaten. Het intern respect is groot.' Voor Martens is dit een droom die uitkomt. 'Ik voel me echt een geluksvogel', oppert ze. 'Vroeger trainden we amper driemaal per week, nu toch minstens vijf keer. Ik werd daardoor completer en fitter. Dagelijks zijn we ook bezig met alle randfactoren, zoals de aangepaste voeding of het inbouwen van rustmomenten. Onze mindset veranderde compleet. Je voelt het echt aan je lichaam, ook door het gebruik van het gps-trackingsyteem.'Lang nadenken over de kracht van Club YLA hoeft ze niet. 'Wij onderscheiden ons vooral door ons hecht groepsgevoel', stelt Martens vast. 'Ik vergelijk het het liefst met een groot gezin. We zien elkaar graag en gunnen elkaar veel, maar strijden tegelijkertijd wel voor onze eigen plaats. De blijdschap die we tonen bij het vieren van een doelpunt of de bezorgdheid als iemand zich wat slechter voelt, is oprecht. Daarom is dit succesverhaal echt geen toeval. We gaan voor elkaar door het vuur. Onze kern werd heel gericht versterkt met bepaalde profielen, zoals Ludmila Matavková, die werd overgenomen van Charleroi. Ze heeft een echte topsportmentaliteit. Met haar opportunisme en doelgerichtheid vulde ze een hiaat, waardoor we nog competitiever werden.' Voor overdreven euforie vreest Martens alvast niet. 'Onze nieuwe coach is de eerste om daarop te wijzen', weet ze. ' Dennis Moerman zorgt voor dynamiek, brengt met zijn enthousiasme constant prikkels over. We werken nog meer op de details, alles wordt echt gefinetuned. Dat vroeg in het begin wel wat aanpassing. We veranderden niet alleen van tactisch systeem, we moesten ook een overload aan informatie op korte tijd verwerken. Gelukkig kwam de klik snel. Bovendien vullen Dennis en onze manager Leo Van der Elst, de voorloper in het gehele project die de basis legde, elkaar perfect aan.' Dennis Moerman (32) koos er in maart al voor om als T2 de KAA Gent Ladies te verlaten voor tweedenationaler SV Zottegem, nadat hij eerder ook al toenmalig eerstenationaler SV Zulte Waregem trainde. Maar het aanbod in juni van Club YLA kon Moerman onmogelijk naast zich neerleggen. 'Er was een match met Leo en Roel Vaeyens als Chief Sports', zegt de Oost-Vlaming die al meer dan tien jaar in het vrouwenvoetbal meedraait. 'Ik had vooral oog voor structuur, ambitie en profilering als belangrijkste facetten. Het verhaal moet gedragen worden door de hele club.' Zijn vaste job in het jeugdmanagement van KAA Gent zegde hij op, om nu 60 procent vrij te houden voor de coaching van Club YLA en de resterende tijd op te vullen als lesgever aan de Vlaamse Trainersschool. 'Er werd mij vooral een positieve manier van voetballen gevraagd', vertelt Moerman. 'Belangrijk daarbij was een eigen identiteit te ontwikkelen. Met minder dan play-off 1 zijn we niet tevreden. Bij de eerste vier eindigen, blijft sowieso de hoofddoelstelling voor de komende maanden. Leuven en Anderlecht hebben meer talentvolle spelers. Wij hebben geen vedetten. We zitten in een topsportsetting en een cultuur van samenwerken; de kracht van de collectiviteit moet altijd naar boven komen.' Club YLA moet garant staan voor innovatie en een eigen naam en herkenbare speelstijl hebben. 'Mijn speelsters pikten de nieuwe richtlijnen enorm snel op', erkent Moerman. 'We hadden amper vijf weken voorbereiding en het sloeg direct aan. Ik ben veeleisend als het gaat om opdrachten uitvoeren, het niveau dat we willen halen en het kunnen terugvallen op de basisvereisten van de 4-2-2-2-veldbezetting. We zijn tactisch flexibel en volop bezig met het inoefenen van een back-upsysteem. Uiteindelijk is het de ambitie dat mijn speelsters in de tweede seizoenshelft autonoom bijsturen of beslissen.' De spelerskern bestaat momenteel uit twintig speelsters en twee keepsters. 'Een krappe kern', vindt Moerman. 'Door de blessure van Femke Schamp zagen we dat een derde doelvrouw geen overbodige luxe zou zijn. Het aantal mag ook weer niet te groot zijn, want de filosofie binnen Club YLA is dat jonge speelsters kansen moeten krijgen om door te groeien. Vijf van hen begonnen bijvoorbeeld mee aan de voorbereiding. Marith Decabooter startte ondertussen telkens. Zij is een mooi voorbeeld van onze Club YLA-filosofie: positief belonen en niemand blokkeren. Om de continuïteit te blijven garanderen, zijn we bezig met een strategisch plan.' Middenveldster Marie Minnaert (22) zit in haar laatste jaar dieet- en voedingsleer. 'We lopen nu in de kijker en krijgen veel meer media-aandacht. Dat is voor ons allemaal wat gek', zegt de Red Flame. 'Nu moeten we ons vooral concentreren op de werkpunten, zoals het aanhouden van een zuivere passing over de gehele wedstrijd. Net als de rest van het team vind ik dat we de lat vrij hoog mogen leggen. Honderd procent foutloos is onrealistisch, maar we willen zo perfectionistisch mogelijk zijn. Dit is tosport. Ons succes is geen toeval, maar er is ook nog veel groeimarge.'