Sinds een week woon ik weer bij mijn lief in Trabzon. Ik was het leven als single in België nog maar net gewoon of ik mocht weer switchen van habitat. Maar liever zo dan in omgekeerde volgorde. De eerste uren zijn altijd een beetje wennen. Wennen aan het Turkse leven en ook aan elkaar. Maar lang duurt dat ondertussen niet meer.
...

Sinds een week woon ik weer bij mijn lief in Trabzon. Ik was het leven als single in België nog maar net gewoon of ik mocht weer switchen van habitat. Maar liever zo dan in omgekeerde volgorde. De eerste uren zijn altijd een beetje wennen. Wennen aan het Turkse leven en ook aan elkaar. Maar lang duurt dat ondertussen niet meer. Ik word het stilaan gewoon om af en toe enkele weken van Karel gescheiden te zijn en om veel alleen op en af naar België te vliegen. Dat laatste is een beetje als de trein naar het werk nemen. Je kent het traject en het uitzicht intussen vanbuiten en je laat alles maar gebeuren. Alleen word je op het vliegtuig wat meer verwend. Karel is op zijn beurt dan weer gewend om geregeld naar een andere trainer te moeten luisteren. Dit keer is het de beurt aan Senol Günes om de lijnen uit te zetten bij Trabzonspor. In het anderhalve jaar dat Karel hier voetbalt, is Günes al zijn vijfde trainer. Dat verdient een nominatie voor 'het Gouden Bestuur', als je het mij vraagt ! De komst van de nieuwe trainer brengt voor velen hoge verwachtingen met zich mee. Günes is geboren en getogen in Trabzon. Hij was er 15 jaar de vaste doelman en ook lange tijd bij de nationale ploeg. Daarna was hij enkele jaren trainer van Trabzonspor en later leidde hij als bondscoach de Turken naar de halve finale van het WK in Japan en Zuid-Korea. Dat klinkt dus veelbelovend ! Hoewel. Het was ook onder hem dat Trabzonspor midden de jaren 90 op de laatste speeldag de titel aan Fenerbahçe moest laten. Het zou wel eens goed kunnen dat de supporters Günes niet al te veel krediet zullen geven. Voor hem is het natuurlijk een unieke kans om die smet op zijn blazoen uit te wissen. Ik ben alvast blij met zijn komst. Nieuwe trainer, nieuwe aandachtspunten. Hoewel de afzonderingen nog altijd even lang duren, houdt Günes er een professionelere aanpak op na. Zo zijn de trainingen tijdens de week om 10 uur en 15 uur (in plaats van om 10 uur en 18 uur), zodat de spelers niet te lang van huis zijn. Ze krijgen vanaf nu ook een weekschema. En omdat hij het belangrijk vindt dat zijn spelers zich goed in hun vel voelen, bracht hij een begeleider/tolk voor de buitenlanders mee. Beter laat dan nooit. Eindelijk een trainer die ook eens aan het thuisfront denkt ? Hij wekt alleszins die indruk. Een van de taken van die begeleider is ervoor te zorgen dat zowel Karel als ik ons goed voelen in Trabzon. Mij bijvoorbeeld helpen met het vinden van een interessante parttime. Al beseft hij intussen ook al dat dat in deze stad niet evident is. door Ine Verstaen