"Skiën in Turkije ? Nee, echt ? !" Velen geloven het niet, maar hier wordt geskied ! En hoe ! Vorige week heb ik het geprobeerd. Op een uurtje van Trabzon liggen twee pistes, één van 1,5 km voor de professionals en eentje van 500 meter voor de beginners. Ik was eens benieuwd wat ik mij daar moest bij voorstellen, dus ben ik met enkele vrienden het 'skigebied' gaan verkennen. Was me dat lachen ! De ski's waren zo bot als wat en zaten onderaan vol krassen, wax kennen ze blijkbaar niet. De schoenen waren vanbinnen kapot gescheurd en de b...

"Skiën in Turkije ? Nee, echt ? !" Velen geloven het niet, maar hier wordt geskied ! En hoe ! Vorige week heb ik het geprobeerd. Op een uurtje van Trabzon liggen twee pistes, één van 1,5 km voor de professionals en eentje van 500 meter voor de beginners. Ik was eens benieuwd wat ik mij daar moest bij voorstellen, dus ben ik met enkele vrienden het 'skigebied' gaan verkennen. Was me dat lachen ! De ski's waren zo bot als wat en zaten onderaan vol krassen, wax kennen ze blijkbaar niet. De schoenen waren vanbinnen kapot gescheurd en de bindingen veel te los ingesteld. Tot overmaat van ramp waren de skipistes niet plat gereden. Diepsneeuw dus. Het was mistig en niemand was zo gek om zich op de latten te wagen. Maar wij wel. We zouden en moesten het eens proberen. Een vrolijke Turkse man hielp ons onze schoenen aandoen en droeg zelfs de skilatten tot aan het babyliftje 50 meter verderop, dat ze speciaal voor ons in gang zetten. Hoogstwaarschijnlijk lachte hij in z'n vuistje met die overmoedige buitenlanders. Terwijl wij ons door het liftje klungelachtig naar boven lieten trekken, amuseerde hij zich te pletter met z'n slee. Toen wij uiteindelijk boven geraakt waren, was het zodanig aan het sneeuwen dat we niet meer zagen waar de piste nu juist lag. Tjonge jonge, nog nooit heb ik zó stijlloos geskied ! (Hoewel, op zwarte pistes doe ik het ook niet zo vlotjes.) De ski's gleden totaal niet, ik moest me afduwen om in beweging te komen. En bij het kleinste bochtje dat ik wou nemen, vloog ik uit m'n ski's. Onvoorstelbaar. Als een beginner, in de elegante ploegpositie, gleed ik naar beneden. Wat voelde ik me opgelucht dat ik die piste heelhuids afgekomen was ! Dat wilden we beslist niet nog eens doen. En dus gingen we maar terug naar de warme berghut om een theetje te drinken. In Istanboel en Ankara kan je ook skiën. Misschien moet ik de volgende keer gewoon daar naartoe. De skigebieden zijn er heel populair bij de hogere klasse. Mooie hotels, hippe dancings, degelijk skimateriaal. Een stukje Alpen in Turkije dus. Ik vraag me af waarom niet meer Europeanen hun skivakantie in Turkije doorbrengen. Het is goedkoop en vooral eens iets anders dan de platgeskiede Alpen. Neem nu Antalya. Heel aantrekkelijk. Slechts 50 km ten noorden van de stad ligt een skicentrum op 2000 meter hoogte. In de voormiddag sjees je heerlijk door de poedersneeuw en 's namiddags neem je een duikje in de Middellandse Zee. Een sneeuw- en zonvakantie ineen ! Hm, dat lijkt me wel wat. Antalyaspor, spelen die in eerste ? Ine Verstaen bericht tweewekelijks over het leven als spelersvrouw in het buitenland. Haar vriend Karel D'Haene voetbalt bij de Turkse eersteklasser Trabzonspor. door Ine Verstaen