Laatst was Karel een week van huis. Match op vrijdag en woensdag, afzondering van donderdagmorgen tot woensdagnacht. Enkele dagen alleen thuis dus. Voor één weekje naar België vliegen omdat je anders alleen bent ? Neh, vind ik iets voor mietjes. En ik had me zo al ingesteld dat de volgende keer dat ik naar ons Belgenlandje zou vliegen, het helemaal op het eind van het seizoen zou zijn. Ik wou er hier het beste van maken.
...

Laatst was Karel een week van huis. Match op vrijdag en woensdag, afzondering van donderdagmorgen tot woensdagnacht. Enkele dagen alleen thuis dus. Voor één weekje naar België vliegen omdat je anders alleen bent ? Neh, vind ik iets voor mietjes. En ik had me zo al ingesteld dat de volgende keer dat ik naar ons Belgenlandje zou vliegen, het helemaal op het eind van het seizoen zou zijn. Ik wou er hier het beste van maken. Door bijvoorbeeld samen met m'n beste vriendin een weekendje Istanbul te verkennen. De spelers logeerden er in een golfhotel buiten het drukke centrum, met een beetje geluk kon ik Karel eventjes ontmoeten. En dat had ik ! Zaterdagnamiddag waren de spelers onverwacht vrij. We spraken af met Karel en Michael (de Australische doelman van Trabzonspor) in de hipste en vooral duurste wijk van Istanboel : Nisantas. De vrouwen lijken er van de catwalk te komen : gekleed volgens de nieuwste trends en perfect gemaquilleerd. De mannen doen niet onder : stijlvol uitgedost, zonnebril, geel armbandje van Lance Armstrong. Allen genietend van een trendy maaltijd in een van de dure restaurants of paraderend langs de winkels van Prada, Paul Smith, Gucci et cetera. Schitterende plek om mensjes te kijken ! En geloof me, Antwerpen is er in vergelijking niets bij. Ik voelde me er zelfs een beetje lomp bij. Na een deel van de winstpremie van de vrijdagmatch uitgegeven te hebben aan wat kledij en een smakelijk diner moest Karel terug naar zijn chique hotel, ik ging dan maar naar het mijne... Ik logeerde bij een tante van m'n vriendin in een arme wijk in het centrum van de stad. De 55-jarige, afgeleefde weduwe verwelkomde ons hartelijk in haar nederige stulpje. Krotje liever. Een piepklein appartementje op de eerste verdieping dat waarschijnlijk in zeven haasten in elkaar geflanst was. Krakende vloeren, onbestemde haken uit het plafond, toegestopte gaten in de muur... Wetend dat er een grote, en ongetwijfeld rampzalige, aardbeving in Istanbul verwacht wordt, was ik allesbehalve op m'n gemak. Maar goed, ik kon toch moeilijk zeggen dat ik liever ergens veiliger wou logeren. We werden wel behandeld als prinsessen. Er was bijvoorbeeld maar één slaapkamertje. Geen probleem, de oudste dochter stond gewillig haar bed aan ons af. Zij sliep voor één keer bij haar moeder op de uitklapbare bank in de woonkamer. M'n vriendin en ik maakten gezellig onder één deken een nabeschouwing van de voorbije dag. Het was er één van uitersten : zou Karel zich nu ook afvragen of er morgenochtend warm water zal zijn ?Ine Verstaen bericht tweewekelijks over het leven als spelersvrouw in het buitenland. Haar vriend Karel D'Haene voetbalt bij de Turkse eersteklasser Trabzonspor. Ine Verstaen