"Weet je waar ik nu zin in heb ? In een broodje met zalmsalade. Of eentje met preparé. Ja ! Een broodje martino ! Mmm." "Ja, lekker ! Of Chinees, chop choy met scampi's." "Frietjes van het frietkot met andalou- sesaus ! En een bickyburger. Woa, mjammie !" Dit, beste lezer, is een typische conversatie onder de Belgen hier in Trabzon. Als kleine kinderen verlangend naar de komst van sinterklaas. Als we familie of vrienden op bezoek krijgen, bellen we hen altijd een bestelling aan eten door. Salami, hesp, gruyèr...

"Weet je waar ik nu zin in heb ? In een broodje met zalmsalade. Of eentje met preparé. Ja ! Een broodje martino ! Mmm." "Ja, lekker ! Of Chinees, chop choy met scampi's." "Frietjes van het frietkot met andalou- sesaus ! En een bickyburger. Woa, mjammie !" Dit, beste lezer, is een typische conversatie onder de Belgen hier in Trabzon. Als kleine kinderen verlangend naar de komst van sinterklaas. Als we familie of vrienden op bezoek krijgen, bellen we hen altijd een bestelling aan eten door. Salami, hesp, gruyèrekaas, pesto en meer van dat. Dolgelukkig zijn we als hun valies opengaat en we al dat lekkers zien liggen. We maken zelfs lijstjes met wat we allemaal willen eten als we eens een korte periode in België zijn. Willen we echt alles afwerken wat er op het lijstje prijkt, dan zouden we extra maaltijden moeten invoeren. Drie of vier maaltijden per dag, wat maakt dat nu uit ? Moekes overheerlijke konijn met appelmoes, paardenbiefstuk met frietjes, mosseltjes, hespenrolletjes in kaassaus. Het water komt me alweer in de mond ! De Turkse keuken kan ook best heerlijk zijn : kebap, lahmacun, sütlaç. Allemaal enorm lekker en zelfs heel gezond, wegens weinig vet en vlees. Maar men gebruikt voornamelijk wat in Turkije geteeld wordt, wat bijgevolg - in onze ogen toch - voor een vrij eenzijdig aanbod zorgt. Hoe groot het land ook is, op gelijk welke verplaatsing krijgen de spelers in de hotels nagenoeg dezelfde gerechten voorgeschoteld. Ook vind je in de supermarkten geen bereidingen, enkel de verse, seizoensgebonden basisingrediënten. Dus geen kant en klare maaltijden, voorgewassen en -gesneden salades enzovoorts. Pech voor wie niet graag kokkerelt ! En tot grote ergernis van een salami-liefhebber zoals mezelf, is hier nergens varkensvlees te vinden. Ze weten niet wat ze missen. Een Belgisch warenhuis is in vergelijking het paradijs ! Als we na een lang verblijf in Turkije terug in een van onze supermarkten rondwandelen, verwonderen we ons telkens weer over het aanbod. Werkelijk alles kan je er kopen, toch ? Een ongekende luxe. Je beseft pas hoe goed het in ons Belgenlandje is eens je er een lange tijd niet meer bent geweest. Omgekeerd geldt eigenlijk hetzelfde. De meeste Turken vinden de inlandse keuken de beste ter wereld en halen hun neus op voor al de rest. Als Trabzonspor naar het buitenland trekt - op oefenkamp of voor een Europese match - nemen ze steevast hun eigen koks mee. Die zorgen ervoor dat het eten op een Turkse manier bereid wordt. Want die buitenlandse keuken, het smaakt toch niet hetzelfde hoor... door Ine Verstaen