door Gunther Schepens
...

door Gunther SchepensDries Bernaert is echt een hele goeie, hoor. Nog wat licht in duel, maar zo zelfverzekerd dat hij dat met lef compenseert. Een echte ouderwetse buitenspeler, snel en makkelijk een man passerend. Iemand die enkel bruikbaar is in 4-3-3. Wie er tegenover hem staat, maakt helemaal niets uit, hij zoekt altijd de actie. Schitterende voorzet ook. Heel belangrijk, vind ik, want mannen met een goeie center worden zeldzaam. Dries is bij ons een van de weinigen die een goeie voorzet kunnen trappen. Heel strak, aangesneden, wegdraaiend, tussen keeper en verdediging. Heel overtuigend voor iemand van 17. Niet van die ballen die een halfuur onderweg zijn en waar sneeuw op ligt tegen dat ze beneden zijn, weet je wel. Zoveel zelfvertrouwen straalt hij uit dat er in de tweede helft tegen Antwerp geen enkele actie nog lukte, maar hij zich daar dus niks van aantrok en de actie maar bleef zoeken. Heel sterk vind ik dat. Belangrijk bij dat soort jongens is wel dat ze met de voeten op de grond blijven. Aan ons en zijn ouders om ervoor te zorgen dat hij niet gaat zweven. Als Dries oplet, kan hij het maken.Jongeren kan je niet meer vergelijken met tien jaar geleden. Toen ik begon, zat ik in de kleedkamer naast Michel Degroote en Erwin Vandenbergh, mensen die al serieus wat bewezen hadden en naar wie ik opkeek. Nu is er ook nog respect, maar het is anders. Ik denk dat het ook te maken heeft met de vele buitenlanders in de kern. Zij weten niet wie wie is. Denk ik. Goed vind ik dat dit seizoen bij Gent de jongeren weer voor het materiaal moeten zorgen. Vorig jaar was er een beurtrol, maar dat is afgeschaft. Zoals vroeger moeten de jongeren de ballen oppompen en zorgen dat het materiaal weg is. Het is een goed teken dat ze het zonder morren doen. Het zijn details, maar daar hangt het soms vanaf hoe je in een groep wordt opgenomen.Hun voordeel is natuurlijk dat ze met drie tegelijk van de jeugd naar de A-kern zijn doorgestroomd. Dries Bernaert, Spencer Verbiest en Thomas De Meyer, alledrie komen ze van de topsportschool. Op stage lag ik met Brecht Verbrugghe, ook nog maar 19, op de kamer, en dan zie je toch dat die mannen met elkaar optrekken, hoor. Ik was er bijna kinderoppas. Iedere avond legden die gasten beslag op mijn tv, zoals ze zich in het spelershome trouwens ook al een biljarttafel toeëigenden. Naast die drie van Gent zijn er ook nog Wim De Decker van Beveren en Jimmy Hempte van Moeskroen, beiden 20, bijgekomen. Plus een trainer wiens enthousiasme en gedrevenheid aanstekelijk werkt op die jongens. Een trainer die niet naar leeftijd kijkt, die hen kansen en vertrouwen geeft. Hij zegt : zij die spelen, hebben hun selectie verdiend in de week voor de wedstrijd, het is hùn verdienste dat ze in de ploeg staan. Ik denk dat ze zelf heel tevreden zijn over hun integratie, over de manier waarop Jacky Peeters en ikzelf hen op hun gemak hebben gesteld. We lieten ze zelfs hun shirtnummer kiezen. Vanaf 12 weliswaar, want van 1 tot 11 was uiteraard al bezet. 14, het nummer van Johan Cruijff bleef liggen. Ze kozen respectievelijk 18, 21 en 27, waarom precies weet ik niet. Heeft misschien met leeftijd te maken, of met geboortedagen, al dan niet van een vriendin. Dries Bernaert is nog een echte ouderwetse buitenspeler. Schitterende voorzet ook. Echt een hele goeie, hoor.Gunther Schepens trapt met links, maar schrijft met rechts. Tweewekelijks op deze pagina.Michel D'Hooghe en Benoît Thans lossen hem af.