S ambegou Bangoura wist bij Lokeren en Standard menig hart te veroveren met mooie doelpunten. Na een avontuur bij de Engelse tweedeklasser Stoke City is de Guineese spits, voorlopig nog onherkenbaar, terug in België.
...

S ambegou Bangoura wist bij Lokeren en Standard menig hart te veroveren met mooie doelpunten. Na een avontuur bij de Engelse tweedeklasser Stoke City is de Guineese spits, voorlopig nog onherkenbaar, terug in België. Johan Boskamp wist Bangoura in de zomer van 2005 te overtuigen mee te gaan naar Engeland. "Hij wilde mij absoluut in de ploeg en het was mijn droom om voor een Engelse ploeg te spelen", vertelt Bangoura. "Nadat ik toezei, ging alles heel snel, met een recordbedrag van 1,25 miljoen euro haalde Stoke City mij weg bij Standard. Samen met Mamady Sibidé vormde ik een goed aanvalsduo en de resultaten van de ploeg mochten gezien worden. Ik was zelfs even de nieuwe publiekslieveling. Na de winterstop riep Guinee mij op om te spelen voor de nationale ploeg in de Afrika Cup in Egypte. Daar stond ik op het veld in de poulewedstrijden en de kwartfinale tegen Senegal. Nadien ging het mis, ik bleef weken aan de kant met een handbreuk en tijdens de revalidatie volgde er ook nog een blessure aan de ligamenten van mijn knie. Om een medische ingreep te vermijden was ik aangewezen op een lange periode van rust. Pas op het einde van vorig seizoen kon ik de training hervatten, net voor ik verwacht werd in Guinee om de kwalificatiewedstrijden voor de Afrika Cup 2008 te spelen. Maar terwijl ik vakantie nam met mijn familie stortte ik ineen en werd ik opgenomen in het ziekenhuis in de hoofdstad Conakry. Het bestuur van Stoke City eiste mijn terugkeer, zodat ik begin juli de trainingen kon hervatten. Omdat ik me niet klaar voelde om op hetzelfde ritme te trainen als mijn ploegmaats, besloot ik pas in augustus terug te keren." Ondertussen maakte met Tony Pulis een nieuwe trainer zijn opwachting en onder zijn toezicht werd Bangoura naar de B-kern verwezen. "Ik werd als vijfde of zesde aanvaller beschouwd," zegt de Guineeër, "na andere spitsen als Martin Paterson, Adam Rooney en Keith Thomas. Drie weken na mijn terugkeer naar Engeland hernam ik met de invallers tegen Shrewsbury. Ik merkte opnieuw een positieve lijn in mijn spel maar zag mijn kansen afnemen toen Tony Pulis het succesvolle aanvalsduo Ricardo Fuller en Vincent Péricard als basisspelers aanstelde. Hij vertelde me dat ik niet binnen zijn profiel paste, ik wist meteen dat ik onder die voorwaarden niet wou blijven. Ik wilde onmiddellijk vertrekken en liefst terug naar België. Bij Brussels vernamen ze dit, maar voorzitter Johan Vermeersch kon zich zulke financiële inspanning niet veroorloven. Een akkoord was in de maak, maar geen van beide partijen was bereid water bij de wijn te doen." Het tweede verzoek van Brussels kreeg wel gehoor en deze keer werd Sam voor zes maanden uitgeleend aan de ploeg van trainer Albert Cartier. De Guineeër keerde, ondanks betere aanbiedingen van Willem II en Dynamo Boekarest, terug naar België. "Ik heb steeds gedroomd van een carrière in Engeland maar heb deze optie nu uitgesloten", besluit hij. "Het is nog steeds mijn doel, maar met Tony Pulis als trainer kan ik niet blijven. Om op korte termijn weer actief te worden leek het mij beter om te kiezen voor een competitie waar ik vertrouwd mee ben. Ook ben ik hier in de buurt van mijn familie, die in Brussel woont, en dat geeft mij de mogelijkheid om me beter te ontplooien als speler." Door aanhoudend blessureleed en onenigheden met de coach keerde Sambegou Bangoura terug met een achterstand van negen maanden. "Ik mis ritme en kracht en moet dus van nul herbeginnen."Maar sinds zijn debuut tegen Bergen gaat het weer de goede kant uit met de ex-speler van Standard en Lokeren. Brusselstrainer Albert Cartier geeft toe dat de Guineeër sinds zijn komst naar de club nog niet gespaard werd. "Hij is niet alleen gebonden aan dezelfde trainingen als zijn ploegmaats, maar bovendien is er voor hem en Christian Negouai een spierprogramma opgesteld. Beide spelers moeten dagelijks werken onder leiding van Arnaud Laly. Maar Sam heeft er zin in. We voelen duidelijk aan dat hij van een enorme last verlost is en dat hij ernaar streeft zich opnieuw te bewijzen." BRUNO GOVERS