De hele formule 1-gemeenschap keek vol ongeduld uit naar de GP van Barcelona. De eerste Europese race, dat voelt in de paddock immers aan als het echte begin van het seizoen. Dit jaar misschien wel meer dan ooit, want bij sommigen moest er serieus worden bijgestuurd. En Barcelona, dat zou het moment van de waarheid worden.
...

De hele formule 1-gemeenschap keek vol ongeduld uit naar de GP van Barcelona. De eerste Europese race, dat voelt in de paddock immers aan als het echte begin van het seizoen. Dit jaar misschien wel meer dan ooit, want bij sommigen moest er serieus worden bijgestuurd. En Barcelona, dat zou het moment van de waarheid worden. In de eerste plaats voor McLaren en Ferrari, maar ook voor Renault. De processie van vliegtuigcontainers die werd aangevoerd, vol nieuwe onderdelen, was dan ook indrukwekkend. Bij Renault en McLaren leek het helaas weinig uit te maken. Fernando Alonso kon voor eigen publiek nooit uit zijn figurantenrol stappen. Voor McLaren was Barcelona 2009 een heuse kaakslag. In de 68e ronde werd Lewis Hamilton zowaar gedubbeld door de Brawn GP van Jenson Button. De regerende wereldkampioen die hulpeloos op een ronde wordt gezet: pijnlijk. Maar voor het echte knoeiwerk moesten we in Barcelona opnieuw bij Ferrari zijn. Het liep zaterdag al goed fout in de kwalificaties, toen Kimi Räikkönen zelf besliste om in de eerste kwalificatiesessie banden te sparen en geen laatste rijbeurt meer te maken. De tijd die hij had gedraaid zou wel volstaan, dacht hij. Terwijl iedereen in de perszaal en zelfs menig tv-kijker met een kennersoog thuis zat te schreeuwen: ' Doe dat niet.' Natuurlijk lag hij eruit, Räikkönen: zestiende op de starting grid en verloren voor de race. En dat de Fin zelf die beslissing maakte, had dan weer te maken met de woede-uitbarsting die hem was komen overvallen in Bahrein. Waar hij de ingenieurs verweet dat ze hem veel te weinig inspraak gaven, en vooral ook de foute strategische beslissingen hekelde die teamadviseurMichael Schumacher in Maleisië had genomen. Het resultaat van zo veel interne wrijving was dat ze Räikkönen in Barcelona maar eens helemaal zijn zin lieten doen. En ja, ook dat liep goed fout. De vierde kwalificatietijd van Felipe Massa liet ondertussen vermoeden dat Ferrari technisch een stap vooruitzette. Maar in de race liep het strategisch opnieuw helemaal in het honderd. Massa kreeg bij zijn tweede pitstop, toen hij vierde lag, te weinig benzine mee. Te weinig om de finish te halen zonder nieuwe tankbeurt, die hem diep in het klassement zou laten duikelen. Wat volgde, was alweer een Italiaanse comedia waard: de ingenieurs die vier ronden lang zaten te schreeuwen dat de Braziliaan trager moest gaan rijden om benzine te sparen. "Wat vreet je nu uit, ik zit in volle strijd met SebastianVettel", snauwde de koppige Zuid-Amerikaan vier ronden lang terug. Maar de benzine die hij in die tijdspanne niet bespaarde, kostte hem ook nog eens de vijfde plaats. Omdat hij uiteindelijk zo traag moest draaien, dat ook FernandoAlonso nog voorbij raakte. Of hoe ze bij Ferrari toestanden opvoerden die typisch zijn voor een team dat geen echte leider meer heeft. En waar iedereen dus maar wat zijn zin doet. S