De UEFA heeft negen clubs een minnelijke schikking voorgesteld omdat ze zich niet aan de regels van financiële fair play (FFP) hebben gehouden. Manchester City heeft zich een week na de deadline als laatste neergelegd bij de sanctie. De Mancunians zijn samen met PSG de zwaarst gestrafte club: een boete van 60 miljoen euro en slechts 21 spelers op de spelerslijst van 25 voor de komende campagne in de Champions League.
...

De UEFA heeft negen clubs een minnelijke schikking voorgesteld omdat ze zich niet aan de regels van financiële fair play (FFP) hebben gehouden. Manchester City heeft zich een week na de deadline als laatste neergelegd bij de sanctie. De Mancunians zijn samen met PSG de zwaarst gestrafte club: een boete van 60 miljoen euro en slechts 21 spelers op de spelerslijst van 25 voor de komende campagne in de Champions League. Manchester City en PSG riskeren echter nog steeds de uitsluiting op het kampioenenbal. Het reglement voorziet immers dat andere clubs binnen de tien dagen in beroep kunnen gaan als ze de straf te licht vinden. Arsène Wenger loste al een schot voor de boeg. Hij liet weten dat er maar één sanctie mogelijk is voor wie zich niet aan de regels houdt: de uitsluiting. Wie gelooft dat we straks een 'gelijk speelveld' krijgen in het Europese topvoetbal vergist zich. FFP tackelt alleen clubs met rijke eigenaars, die eigen geld in de club stoppen om hun ambities waar te maken. De voorbije twee seizoenen mochten ze nog 43 miljoen euro toestoppen, van nu af aan moeten clubs aantonen dat ze uitsluitend geld uitgeven afkomstig van voetbalgerelateerde inkomsten. Dat betekent dat ook Belgische clubs, die grote sier zouden maken met de middelen van puissant rijke voorzitters, straks een mogelijke sanctie wacht bij Europese kwalificatie. In Lokeren, Lier, Luik en misschien vooral Oostende zijn ze zich daar het best bewust van. Bij een Europese licentie horen regels. FFP doet echter niets aan de ongelijkheid op alle andere vlakken. Clubs met een grotere fanbasis, uit rijkere steden of vooral rijkere competities blijven onwaarschijnlijk bevoordeeld. Laat ons bijvoorbeeld Anderlecht, een Europese topclub in de jaren zeventig en tachtig, vergelijken met teams uit de Engelse Premier League. De tv-rechten voor het Belgische voetbal bedragen 55 miljoen per seizoen en paars-wit krijgt daar zo'n vier à vijf miljoen van toegeschoven. De Engelse tv-pot is sinds dit seizoen 1,2 miljard euro waard. Landskampioen Man City mag dan ook op een cheque van 116 miljoen euro (meer dan het dubbele van alle ploegen uit de Jupiler League samen) rekenen en rode lantaarn Cardiff City op 77 miljoen euro. En de rijken gaan alleen rijker worden. Voor de Premier League lijkt 'the sky' echt 'the limit'. Vooral nu BT (British Telecom, het Engelse Belgacom) aankondigde massaal in sport te gaan investeren. Het Engelse voetbal heeft nog behoorlijke uitbreidingsmogelijkheden voor betaalzenders. Slechts 154 van de 380 wedstrijden worden momenteel live uitgezonden. De Premier League ziet op de koop toe vooral overzee kansen om de winsten op te voeren. Het contract met het Amerikaanse NBC werd pas verlengd en bedraagt het dubbele van het vorige. Echte financiële fair play zou zijn alle inkomsten (tv-rechten, advertenties, recettes) van alle profclubs in de wereld (of Europa) in één zak stoppen en het geld gelijk verdelen over alle teams. Lachwekkend? Niet in de Amerikaanse profsporten, waar de bezoekende club een deel van de ticketverkoop krijgt en de laatste uit de competitie als eerste mag kiezen uit de talenten die in de 'colleges' worden opgeleid. Communisten, die Amerikanen? Dacht ik niet, maar zij zijn wel de eersten die beseften dat de vrije markt niet werkt in de sport en dat als de rijkste clubs steeds rijker worden je geen competitie meer hebt. In Amerika kan elke sportliefhebber bij het begin van het seizoen dromen dat zijn ploeg kampioen wordt. Bij ons zijn er in de zomer telkens drie groepen: zij die hopen op de titel, zij die dromen van een plaats in play-off 1 en zij die bang zijn voor degradatie. In grote lijnen ligt alles vast en dat noemen we dan spannend. Terwijl ons voetbal een eenvoudig spel is dat veertig wedstrijden duurt en aan het einde van de play-offs wordt Anderlecht kampioen. Zelfs als het een recordaantal wedstrijden heeft verloren en in de naoorlogse periode nooit een zwakker elftal in lijn bracht. DOOR FRANÇOIS COLINOns voetbal is een simpel spel dat veertig wedstrijden duurt en aan het einde van de play-offs wordt Anderlecht kampioen.