De nominatie is binnen, nu begint het harde werk. Brussel mag in 2020 drie groepswedstrijden en een achtste finale organiseren van het prestigieuze project van Michel Platini: een EK dat heel Europa aandoet. Een hoop gereis en administratieve rompslomp om de zestigste verjaardag van het EK te vieren. De kans is zelfs zeer groot dat de openingswedstrijd van dat toernooi in het nieuwe nationaal stadion wordt gespeeld, al valt de beslissing daaromtrent pas in 2016.
...

De nominatie is binnen, nu begint het harde werk. Brussel mag in 2020 drie groepswedstrijden en een achtste finale organiseren van het prestigieuze project van Michel Platini: een EK dat heel Europa aandoet. Een hoop gereis en administratieve rompslomp om de zestigste verjaardag van het EK te vieren. De kans is zelfs zeer groot dat de openingswedstrijd van dat toernooi in het nieuwe nationaal stadion wordt gespeeld, al valt de beslissing daaromtrent pas in 2016. Maar nu begint dus het harde werk om het project op parking C van de Heizelvlakte rond te krijgen. Daarover zullen nog harde woorden vallen. Gisteren/dinsdag al was er in het bondsgebouw een vergadering, waarin het hele dossier op tafel moest komen. Want, hoe vreemd het ook klinkt, tot dan hadden heel wat beleidsmakers het dossier rond de financiering vooral van horen zeggen... Druk wordt het op de Brusselse ring alleszins, met zo'n 75 evenementen per jaar: een paar interlands van de Rode Duivels, alle thuiswedstrijden van Anderlecht, en dan nog een dertigtal evenementen, concerten die nu op de wei van Werchter worden georganiseerd. Als Herman Schueremans en co tenminste kunnen worden overtuigd om hun supergroepen daar te programmeren. Inzet van discussie wordt ook de "marktconforme" huurprijs die Anderlecht er gaat moeten betalen. Een eerste nog onbevestigd cijfer daaromtrent hoorden we vorige week: vijf miljoen euro per jaar. In een gemiddeld seizoen mét Europees poulevoetbal en een paar bekerwedstrijden gaat het om zo'n 30 wedstrijden. Per thuiswedstrijd komt dat neer op een goeie 167.000 euro. Tegen een gemiddelde ticketprijs van 40 euro is de huurprijs dan al met 4200 tickets terugbetaald. De bond, die met deze lichting Rode Duivels makkelijk die 50.000 zitjes gevuld krijgt, zou meer betalen, zo'n acht miljoen euro per jaar. Dat lijkt fair: een bond heeft geen loonmassa van topspelers te betalen, maar of iedereen het daarmee eens is, durven we te betwijfelen. Er zal een goeie communicatiestructuur nodig zijn om de tegenstanders van het project die er een cadeau voor Anderlecht in zien, over de brug te halen. Misschien kan kersvers lid van het Uitvoerend Comité Marc Coucke twitteradvies geven. Waar Bart Verhaeghe en Roland Duchâtelet niet in slagen, lukt Coucke wel: zijn initiatieven in het voetbal sympathiek doen overkomen. Zijn tweets zijn zelfrelativerend (Krasnodinges, waar het lag wist hij niet, maar ze kunnen er wel goed voetballen). Nochtans volgt ook hij de politieke lijn die Francky Dury vorig weekend nog hekelde toen hij het kannibalisme van Anderlecht aan de kaak stelde. In Oostende doen ze ongeveer hetzelfde. Dankzij de centen van de voorzitter moet KVO met hogere lonen de rest achterlaten en de sprong maken van de K11 naar de (sub)kopgroep. Niet anders dan Duchâtelet of Verhaeghe, maar wel goedlachser. Intussen draagt Coucke in het voetbal al verschillende petten, als voorzitter van KVO, met Etixx (een merk van sportvoeding) boardingsponsor bij Club Brugge, lid van het Uitvoerend Comité van de KBVB, shirtsponsor bij Nantes en nu ook eigenaar van vijf procent van de aandelen bij Lille, waar hij al shirtsponsor was. Op korte tijd heeft Coucke een ferme voetafdruk in het voetbal nagelaten. Waarbij de vraag is: welke strategie zit hierachter? Heeft hij echt, zoals hij in mei zei, "te weinig tijd en te weinig middelen" om Lille helemaal over te nemen? Voorzitter MichelSeydoux zoekt er al een jaar of twee naar een overnemer. Of verzamelt Coucke in stilte partners en middelen? Want met Oostende valt alleen sympathie te rapen, maar geen geld. Dat had Duchâtelet, begonnen bij STVV, snel door. Net als Verhaeghe, die bij zijn intrede in het voetbal eerst KV Mechelen in het vizier had. Alleen topclubs brengen rendement. Lille, een topper in Frankrijk, dat is andere koeke. Wat de Pro League meteen met een nieuw probleem opzadelt: quid Mouscron? Gecontroleerd door Lille, en dus door... KVO-Coucke. Sluimert daar geen belangenconflict?Stelt Lille verder zijn spelers ter beschikking aan Mouscron, of wordt KVO straks de bevoorrechte partner? Kortom, wees niet verbaasd als straks op Le Cannonier een bordje wordt opgehangen: 'Te koop/A vendre'. DOOR PETER 'T KINTCouckes intrede bij Lille zadelt de Pro League met een nieuw probleem op: quid Mouscron?