Twee dagen voor het de finale van de beker van België speelde - die het zou verliezen van Zulte Waregem - slaakte Moeskroen een grote zucht van opluchting. Op de valreep en in beroep haalde de club haar licentie binnen. Veel heeft het niet gescheeld of Excelsior Moeskroen was tot in de derde klasse getuimeld, wat de club waarschijnlijk simpelweg de doodsteek had gegeven. Maar de Hurlus beginnen straks goed en wel aan hun elfde seizoen in de eerste klasse. En hopen dat ze lessen uit het verleden hebben getrokken. Moeskroen kiest alvast voluit voor de eigen, lokale producten. Een optie op basis van economische motieven en ook om het opleidingscentrum Futurosport een reden van bestaan te geven.
...

Twee dagen voor het de finale van de beker van België speelde - die het zou verliezen van Zulte Waregem - slaakte Moeskroen een grote zucht van opluchting. Op de valreep en in beroep haalde de club haar licentie binnen. Veel heeft het niet gescheeld of Excelsior Moeskroen was tot in de derde klasse getuimeld, wat de club waarschijnlijk simpelweg de doodsteek had gegeven. Maar de Hurlus beginnen straks goed en wel aan hun elfde seizoen in de eerste klasse. En hopen dat ze lessen uit het verleden hebben getrokken. Moeskroen kiest alvast voluit voor de eigen, lokale producten. Een optie op basis van economische motieven en ook om het opleidingscentrum Futurosport een reden van bestaan te geven. Als Patrice Luzi uiteindelijk vertrekt, zoals verwacht, dan moet dat Christophe Martin eindelijk de gelegenheid geven in de huid van titularis te kruipen nadat hij nagenoeg zijn hele carrière als tweede doelman heeft gefunctioneerd : achter Geert De Vlieger bij Willem II en vervolgens achter Francky Vandendriessche en Luzi bij Moeskroen. In december van vorig jaar haspelde Martin een aantal opeenvolgende wedstrijden af en daarin viel hem weinig te verwijten. Afwachten nu of hij een heel seizoen op peil blijft. De jonge Michaël Descamps wordt als doublure klaargestoomd. Voorts ondergaat de verdediging van Moeskroen weinig wijzigingen en kunnen terugvallen op automatismen is altijd een goede zaak : zo worden domme tegendoelpunten vermeden. Op rechts concurreren Jean-Philippe Charlet en Bastien Chantry om een stamplaats. Eerstgenoemde, vaak verwenst wegens concentratiestoornissen, is intussen toch al aan zijn vijfde seizoen in de eerste klasse bezig. Allicht dweilt hij weer met de van hem gekende onvermoeibaarheid de flank af en verstuurt hij vandaar bruikbare centers. Chantry overtuigde met Bergen in de tweede klasse, de tijd moet uitwijzen of de drempel naar de eerste klasse niet te hoog is. In het centrum van de defensie ontpopt Kevin Hatchi zich als onbetwistbare titularis. Sinds hij naar achteren werd getrokken, bekoort hij met zijn vermogen tot anticiperen en zijn offensieve bevliegingen. Aan zijn zijde lijkt de eeuwige Olivier Besengez de meest complementaire pion, maar Geoffray Toyes heeft zeker zijn laatste woord nog niet gezegd. Er is ook nog de jonge Daan Van Gijseghem, aan wie Moeskroen meer speelkansen wil gunnen. En een bijna vergeten Fransman : Sébastien Grimaldi bleef zes maanden geblesseerd aan de kant, maar klopt nu weer aan de deur. Op links moet David Grondin de concurrentie dulden van de jeugdige Romain Haghedooren, die onlangs aan de A-kern werd toegevoegd. Eén zekerheid op het middenveld van Moeskroen : Steve Dugardein zal daar de rol van schokbreker vertolken. Wat als Patrice Noukeu naar AA Gent verhuist ? In een defensief spelconcept zou de keuze op Alex Teklak kunnen vallen. Die keert naar le Canonnier terug en heeft zich bij La Louvière met plezier tot middenvelder laten ombouwen. In een offensieve spelopvatting lijkt Paco Sanchez in het voordeel te liggen om te worden uitgespeeld in de positie van spelverdeler. Daar ligt alleszins de voorkeur van de speler, maar dat hij mogelijk op de rechterflank en dus niet centraal wordt gebruikt, heeft Sanchez eigenlijk alleen maar aan zichzelf te wijten. Vorig seizoen maakte hij namelijk op rechts veel indruk, vooral vanwege zijn hard labeur in de balrecuperatie. Een andere mogelijkheid op rechts biedt Jean-Félix Dorothée, de gewezen Franse belofte-internationaal die zonder twijfel nog niet al zijn talent heeft getoond. Of Karim Fellahi, als die tenminste blijft. Op links rekent Moeskroen op Adolph Tohoua. De ex-speler van Lierse moet daar de vacature kunnen invullen die het vertrek van Mustapha Oussalah heeft geslagen. Eventueel kan overwogen worden om Grondin een rang naar voren te halen. Hét grote zorgenkind van Moeskroen zijn de beperkingen van het aanvallende compartiment van de ploeg. Adnan Custovic liet vorig seizoen mooie dingen zien, maar speelde veelal zeer geïsoleerd. Van de 21-jarige Demba Ba, die van Rouen komt, vertelt men goede dingen, maar hij dient nog veel te bewijzen. In laatste instantie werd de Kameroener Bertin Tomou Bayard uit Brest weggehaald. Achter de namen van Ba en Tomou staan vooralsnog huizenhoge vraagtekens. Maar veel wisselmogelijkheden dienen zich niet aan. Had Moeskroen het vorig seizoen moeilijk om, als gevolg van de vele binnenkomende transfers, tot een type-elftal en automatismen te komen, dan speelt de club nu de kaart van de continuïteit en de jeugd uit. Dat kan straks een voordeel blijken. In kwalitatief opzicht lijkt Moeskroen alleszins niet versterkt na het vertrek van meesterstukken als Marcin Zewlakow, Noukeu en Luzi. Excelsior zal het van organisatie, cohesie en geestdrift moeten hebben. DANIEL DEVOS