Wat je kon verwachten, is Club Brugge gisteravond in de bekerreturn tegen AA Gent dan toch overkomen. Cedomir Janevski had er vooraf een strijdpunt van gemaakt de wedstrijd af te wachten alvorens zijn beslissing om al dan niet als assistent bij de club te blijven kenbaar te maken. Juist in die gedrevenheid zag Jacky Mathijssen nog meer dan voordien een reden om ervoor te ijveren dat Janevski als assistent zou blijven.
...

Wat je kon verwachten, is Club Brugge gisteravond in de bekerreturn tegen AA Gent dan toch overkomen. Cedomir Janevski had er vooraf een strijdpunt van gemaakt de wedstrijd af te wachten alvorens zijn beslissing om al dan niet als assistent bij de club te blijven kenbaar te maken. Juist in die gedrevenheid zag Jacky Mathijssen nog meer dan voordien een reden om ervoor te ijveren dat Janevski als assistent zou blijven. De toekomstige hoofdtrainer van Club Brugge was vorige week niet zuinig met complimenten voor zijn voorganger, met wie hij een twintigtal keer de kamer deelde tijdens de Prolicenceopleiding : twintig procent meer kans op slagen zouden Mathijssen en de club krijgen als Janevski bleef, zijn kwaliteiten noemde hij complementair met die van hem. En, niet onbelangrijk, Janevski heeft als voormalige beloftetrainer knowhow over de Brugse jeugdspelers en weet hoe Trond Sollied, de laatste succesvolle trainer bij Club van wie hij bij Olympiacos assistent was, heeft gewerkt. Mathijssen vindt het belangrijk, want zeggen dat iedereen straks met een schone lei begint, zoals veel trainers bij hun aanstelling ten onrechte plegen te doen, is niet aan Jacky Mathijssen besteed. Zeker niet in de situatie waarin Club Brugge zich bevindt. Het verleden telt mee. "Ik ben iemand die misschien niet dezelfde conclusies heeft als anderen. Mijn taak is alle feedback vergaren die ik maar kan krijgen over wat geleid heeft tot succes en de situatie waarin de club nu zit. Dat maakt dat Cedomir en ik een goed duo gaan zijn. Ik ga ervan uit dat wij wat dat betreft elkaar gevonden hebben."Meer nog dan de sportieve kwaliteiten van Janevski zullen het ook de goede inborst en loyaliteit van de Macedoniër zijn die Mathijssen tijdens de Pro Licence zijn bijgebleven. Met een aan naïviteit grenzende halsstarrigheid bleef Janevski ervan uitgaan dat hij een kans maakte hoofdtrainer te blijven. Nochtans is hij gesticulerend voor het wedstrijdbord nooit een grote autoriteit geweest. Daartoe mist Janevski vooralsnog de gave om op de juiste momenten de juiste accenten te leggen. Maar dat hij als mens met zowat iedereen overweg kan, maakt van hem voor Mathijssen, die niet gauw een standpunt zal inbinden om de vrede te bewaren, óók de gedroomde assistent. Wie in geval van controverses, die de nieuwe trainer vroeg of laat zal oproepen, zijn grenzen op zal moeten schuiven - híj of het op huiselijke rust gestelde Club Brugge - liet Mathijssen voorlopig in het midden. "Het is niet meer dan normaal als je in iets mee stapt, dat je je dan aanpast aan de gewoontes en tradities, maar van de andere kant ben je ook om bepaalde redenen gevraagd om te komen en is het niet de bedoeling dat je je eigen kwaliteiten gaat verloochenen."Dat geldt ook voor zijn visie op het veld. "Zowel in Sint-Truiden als in Charleroi heb ik 4-4-2 en 4-3-3 gespeeld : je moet werken in functie van de voetbalkwaliteiten van je spelers. Ik wil naar een herkenbare stijl, maar een stijl die toch flexibel genoeg is. Spelers die niet aan hun beste seizoen bezig zijn, hebben daar nood aan om zich goed te voelen. Daar moet ik mee beginnen."Club Brugge, oordeelt Mathijssen, stond vroeger voor degelijkheid, herkenbaarheid, enthousiasme en dat zijn waarden die hij ook in zijn eigen karakter terug zegt te vinden. "Als je die mentaliteit overbrengt naar je groep, waar een bepaalde órde heerst, en je kan vanuit de vestiaire delegeren naar het veld en die waarden koppelen aan de voetbalkwaliteiten die je ter beschikking krijgt, zullen we snel geraken waar we willen zijn. Het team dat op het veld staat, moet altijd een reflectie zijn van de werksfeer en het groepsgevoel die groeien vanuit de vestiaire. Dat is wel degelijk een werkpunt."Kenmerkend voor de nieuwe, gedecideerde koers die Brugge wil varen, was hoe Jacky Mathijssen vorige week bij zijn voorstelling het woord kreeg, maar de beurt meteen weer doorkaats- te naar Jeroen Simaeys. "Maar Jeroen, ik zal een gemakkelijke bal spelen." Zich schikken naar de voor hem uitgespreide orde heeft de inmiddels ex-trainer van Sporting Charleroi trouwens nooit graag gedaan, maar vooral was het hem om de psychologie van het een-tweetje te doen. "Ik denk dat jij, Jeroen, verondersteld wordt ook op het veld een actieve rol te spelen."Club Brugge gaat voor leiders en, zou Mathijssen daar later aan toevoegen, "ik ga ervan uit dat we een ploeg gaan hebben die kwalitatief zo sterk is dat ze voor een aantal opdrachten geen trainer nodig zal hebben. Tegen ploegen die vergelijkbare kwaliteiten hebben, zal ik hen wel helpen en leiden en zorgen dat we de nodige leepheid hebben om ook die moeilijke opdrachten te winnen. Dat lijkt mij het enige verschil met vorig jaar."Leiderscapaciteiten heeft Club Brugge niet alleen in Jeroen Simaeys, maar ook in Antolin Alcaraz gevonden. Beiden hebben zich gezien hun jonge leeftijd al in die richting gemanifesteerd. Ook opvallend is hun beider lengte, respectievelijk 1m92 en 1m87. Een van de conclusies die Brugge heeft getrokken, is dat het op verdedigende posities veeleer lengte dan kleine, technisch vaardige voetballers nodig heeft als het straks ook op internationaal vlak wil meedoen. Met Alcaraz naast Birger Maertens (voor de snelheid) of desnoods Philippe Clement (voor de lengte) in het centrum van de verdediging en Simaeys als verdedigende middenvelder (en Sven Vermant achter de spitsen of op de bank) heeft Brugge tot nog toe goedkoop gewinkeld. Alcaraz was transfervrij, Simaeys had een gelimiteerde som (200.000 euro circuleert als onofficieel bedrag) in zijn contract laten opnemen. Hoeveel financiële slagkracht heeft Club eigenlijk ? "We zullen voldoende slagkracht hebben om te realiseren wat we willen realiseren", zegt secretaris Jacques De Nolf, Alcaraz ontwikkelde zich, dixit bronnen die hem aan het werk zagen, na een intermezzo bij Fiorentina in het Portugese Beira Mar tot een niet al te snelle, maar positioneel sterke, tweevoetig uitvoetballende verdediger die goed is met het hoofd, loopvermogen heeft en zowaar over een voorzet schijnt te beschikken. Maar, ter nuancering, wel bij de met 51 tegendoelpunten laagst geklasseerde ploeg in de Portugese competitie. Jeroen Simaeys kan naast verdedigende kwaliteiten zich ook offensief tonen én mentaal doorwegen in een groep. De acht doelpunten die hij vanuit het middenveld maakte, zijn meegenomen als extra input, maar voorin mist Club nog slagkracht : uit het rijtje Manasseh Ishiaku, SalouIbrahim, Jeanvion Yulu-Matondo, Bosko Balaban, DanielChavez gaven alleen de laatste twee al blijk van koelbloedigheid voor doel. Maar Balaban zal een transfer niet ongenegen zijn en de nog jonge Chavez onderging dit seizoen operatie na operatie. In de voormalige verdedigende middenvelder Jorn Vermeulen ontdekte Club Brugge een alternatief voor Brian Priske als rechtsachter, maar wie dat op links voor Michael Klukowski moet worden - Ivan Gvozdenovic vertrekt - is onduidelijk. Maar met Timothy Dreesen, Joos Valgaeren, Maertens, Clement, Jason Vandelannoite en Alcaraz heeft Brugge centraal achterin meer spelers dan noodzakelijk. Het ligt voor de hand dat gezien de toegenomen concurrentie spelers als Olivier De Cock en Joos Valgaeren (beiden door blessure weggeslagen), Jason Vandelannoite (mentaliteit ter discussie), Ivan Leko (die het spel vertraagt) zich net als sommige spitsen zullen moeten afvragen wat ze Club straks nog zullen bijbrengen. Met Yves Lenaerts, Glenn Verbauwhede en Stijn Stijnen beschikt Club over drie doelmannen van wie Verbauwhede en Stijnen op het hoogste niveau niet van fouten en kritiek gespaard zijn gebleven. Dát en hun ongepolijste uitspraken maakten hen het voorbije seizoen niet tot bron van rust. Maar dat er interesse zou zijn voor OlivierRenard van Standard of een andere doelman tout court, wordt door de club ontkend. Met de terloops meegegeven beslissing om het oefenkamp voor het volgende seizoen in Koksijde in plaats van in het traditionele Delden te laten plaatsvinden, heeft Club Brugge zijn nieuwe koers nog het beste geïllustreerd. "Ik vond het goed eens iets nieuws te doen, dicht bij huis en misschien ook een beetje nederig naar onze supporters toe", aldus Luc Devroe, die zich met de eerste transfers, hoewel hij in het nieuwe organigram weliswaar minder slagkracht heeft dan Marc Degryse, slagvaardig toonde. De snelheid waarmee de transfers werden afgehandeld, hebben de indruk alleen maar versterkt dat hij in tegenstelling tot zijn voorganger wél een duidelijk beeld voor ogen heeft met welk soort spelers hij Club zijn ziel wil doen herwinnen. Twee hectische maanden zijn het geweest die aan de persvoorstelling voorafgingen : intern diende na het vertrek van Marc Degryse een en ander gereorganiseerd en was het voor diens opvolger Luc Devroe schakelen van het ritme van Roeselare naar dat van een club die weer aansluiting zoekt met de top. Veeleer dan zich te verliezen op de wereldkaart, spitst hij zich voor de versterkingen toe op een paar landen. Portugal was er een van, Tsjechië is een ander. Als Club Brugge op 30 juni fase 2 van zijn wederopbouw voorstelt, zal het daarbij nog versterkingen presenteren. Of dit nu al de toptransfers zijn die voorop werden gesteld, is de vraag die Brugse bestuurslui in de marge van de persconferentie vorige week al eens te horen kregen. Steevast werd die dan beantwoord met een nieuwe vraag : wat is een toptransfer ? Is Wesley Sonck, die naam vergaarde bij Genk en Ajax, voor Mönchengladbach een toptransfer gebleken ? Waren Wouter Vrancken en WimDe Decker vooraf toptransfers ? Maar voor al wie zich graag beroept op de nuchtere West-Vlaamse mentaliteit als het over de ziel van Club Brugge gaat en de juiste weg om weer aan te knopen met het succes : gelieve het aantal West-Vlamingen onder de afgestoten en ter discussie staande spelers te tellen ( Hans Cornelis, Nicolas Lombaerts, Günther Vanaudenaerde, Kevin Roelandts, Jason Vandelannoite...) en te vergelijken met die in het basiselftal én die onder de nieuwkomers - vergeet ook de trainer en de jeugdcoördinator niet. Courage, Birger. Door Raoul De Groote