Vanavond begint in Frankrijk de vierde editie van de Confederatiebeker. Het gaat om een soort van Supercup voor nationale ploegen : aan de competitie nemen de kampioenen van de vijf continenten deel. Natuurlijk hechten de grote voetballanden aan dit toernooi lang niet hetzelfde belang als aan een WK of EK, maar het perspectief op, bijvoorbeeld, een finale Frankrijk-Brazilië, een wederuitgave van de WK-finale van 1998 in het Stade de France, verleent de competitie een bepaalde aantrekkingskracht - ook al geven vedetten als Ronaldo en Zinedine Zidane verstek.
...

Vanavond begint in Frankrijk de vierde editie van de Confederatiebeker. Het gaat om een soort van Supercup voor nationale ploegen : aan de competitie nemen de kampioenen van de vijf continenten deel. Natuurlijk hechten de grote voetballanden aan dit toernooi lang niet hetzelfde belang als aan een WK of EK, maar het perspectief op, bijvoorbeeld, een finale Frankrijk-Brazilië, een wederuitgave van de WK-finale van 1998 in het Stade de France, verleent de competitie een bepaalde aantrekkingskracht - ook al geven vedetten als Ronaldo en Zinedine Zidane verstek. FRANKRIJK, dat de competitie organiseert, vertrekt als favoriet in deze groep. Na het totaal mislukte WK 2002 werken Les Coqs volop aan het eerherstel. Bondscoach Jacques Lemerre heeft zijn plaats afgestaan aan Jacques Santini, een gewezen speler van Saint-Etienne en ex-trainer van Lyon. Santini debuteerde moeizaam, maar inmiddels heeft hij wel zijn inzichten en stijl in het team geboetseerd. De gouden generatie, die Frankrijk aan de wereldtitel (1998) en de Europese titel (2000) hielp, heeft vrijwel volledig afgehaakt. Voor de opvolging staat nogal wat jeugdig talent te trappelen. Enkelen, zoals Sydney Govou, Steve Marlet en Djibril Cissé, kregen en grepen al hun kans. Hoewel onlangs met 0-2 verslagen in een oefenwedstrijd tegen Tsjechië, domineert Frankrijk momenteel zijn kwalificatiegroep voor Euro 2004. COLOMBIA neemt deel als winnaar van de Copa America, het Zuid-Amerikaanse landenkampioenschap. Een competitie die deze keer sterk gedevalueerd werd doordat de grote voetbalnaties van het latino-continent er slechts hun B-teams naartoe stuurden. Velen tonen zich bijgevolg sceptisch over de waarde van deze Zuid-Amerikaanse titel. Bovendien wordt Colombia, dat in de finale van de Copa America Mexico versloeg (1-0, een doelpunt van Ivan Cordoba), almaar meer beschouwd als de eeuwige belofte van het Zuid-Amerikaanse voetbal. Op de grote afspraken beantwoordt het team zelden aan de huizenhoge verwachtingen. Op de vorige WK-eindronde schitterden de Colombianen zelfs door afwezigheid. Ze hopen op de Federatiebeker revanche te nemen en brengen daartoe een ploeg in het veld, die een mix bevat van spelers uit hun nationaal kampioenschap en anderen die inmiddels in het buitenland naam hebben gemaakt, zoals de al geciteerde Ivan Cordoba (de verdediger van Inter Milaan) en de middenvelder van Aston Villa Juan Pablo Angel. JAPAN treedt op als kampioen van Azië en met een geestdrift opwekkende prestatie op de eigen wereldbeker nog levendig in de herinnering. Het plaatste zich daar in het gezelschap van de Rode Duivels voor de tweede ronde en maakte het meer dan één gereputeerde tegenstander knap lastig. De Franse bondscoach Philippe Troussier heeft ondertussen zijn koffers gepakt, hij werd vervangen door Zico, de gewezen ster van het Braziliaanse voetbal. Het Japanse voetbal bevat voor Zico weinig geheimen, aangezien hij in het begin van de jaren negentig zijn carrière als speler in de J-League beëindigde en vervolgens aan de slag ging als manager van de Kashima Antlers. Zico wil het werk van zijn voorganger Troussier voortzetten. "Met dit verschil," voegt hij er fijntjes aan toe, "dat de Fransman de ploeg niet diende te kwalificeren voor de eindronde van het WK. Willen wij er in 2006 bij zijn in Duitsland, dan zullen we deze keer wél door de kwalificaties moeten geraken. Deze Confederatiebeker zie ik dan ook in de eerste plaats als een prima kans om ons op die kwalificaties voor te bereiden." NIEUW-ZEELAND start als outsider in deze groep, al neemt het wel al voor de tweede keer deel aan de Confederatiebeker. In 1999 verloor de ploeg in Mexico zijn drie wedstrijden. De ambitie van de Nieuw-Zeelanders laat zich dan ook makkelijk definiëren : voor het eerst punten pakken in deze competitie. Probleem voor de ploeg is dat ze in Oceanië nauwelijks noemenswaardige tegenstand ontmoet. De wedstrijden tegen de teams van de omliggende eilanden stellen in het algemeen weinig voor en op het einde van de rit staat de traditionele finale tegen Australië op het programma. Deze keer was dat niet anders en de Socceroos werden met een doelpunt van Ryan Nelsen op tien minuten van het einde gevloerd met 1-0. BRAZILIË kaapte vorig jaar in Azië al zijn vijfde wereldbeker weg, deze keer onder de hoede van trainer Luiz Felipe Scolari. Voor de pentacampeaos is het de vierde deelname aan de Confederatiebeker. De editie van 1997, georganiseerd in Saudi-Arabië, voegden ze aan hun erelijst toe. Twee jaar later verloren ze de finale tegen organisatieland Mexico, na een bijzonder spectaculaire wedstrijd (4-3). In 2001 liepen de Brazilianen in Japan en Zuid-Korea een desillusie op. In de eerste ronde gingen ze warempel onderuit tegen Australië en in de halve finale botsten ze (andermaal) op Frankrijk. In de huidige uitgave krijgt de nieuwe bondscoach Carlos Alberto Parreira - die met Brazilië al in 1994 de wereldtitel pakte - de kans om zijn ideeën te ontwikkelen. In samenspraak met de nieuwe door Parreira bijzonder gewaardeerde technische directeur Mario Zagallo (die Brazilië in 1970 naar de wereldtitel loodste), werd al beslist om terug te grijpen naar een verdediging met vier op één lijn. De VERENIGDE STATEN danken hun ticket aan de eindwinst van de Gold Cup, het Noord-Amerikaanse landenkampioenschap. Sinds ze besloten voluit in soccer te investeren, boeken de Amerikanen gestaag vooruitgang. Vorig jaar leverden ze het beste WK uit hun geschiedenis af, met spraakmakende overwinningen tegen Portugal en Mexico, alvorens op de latere finalist Duitsland te stuiten. Coach Bruce Arena brengt naar Frankrijk een groot deel van de spelers mee, die vorig jaar op het WK in Azië actief waren. Sommigen daarvan vonden ondertussen de weg naar het Europese voetbal, zoals de aanvaller Brian McBride (verkozen tot Most Valuable Speler van de Gold Cup) die voor Everton uitkomt, en doelman Brad Friedel, die inmiddels van Liverpool naar Blackburn verkaste. KAMEROEN vertegenwoordigt het zwarte continent op basis van de winst van de Coupe d'Afrique des Nations. De Ontembare Leeuwen gaan al geruime tijd door voor de vaandeldragers van het Afrikaanse voetbal, al stelden ze danig teleur op het WK in Azië. Toch bleef de Duitser Winfried Schäfer behouden als bondscoach. Hij voert momenteel een verjongingsproces door. Eén van de grootste beloften is MohammoudouIdrissou, die bij Hannover 96 in de Bundesliga speelt. TURKIJE vervangt Duitsland. Turkije is één van de rijzende sterren van het Europese voetbal en verwacht wordt dat het op dit toernooi kan uitgroeien tot één van de grote attracties. De nummer drie op het WK 2002 surft effectief op hoge golven van geestdrift door het voetballandschap. De spelers van bondscoach Senol Günes kijken alvast vol verwachting uit naar de afspraak die ze op 23 juni hebben met Brazilië. Op het WK werden de Turken tot twee keer toe met de latere wereldkampioen geconfronteerd. Telkens - in de eerste ronde, en in de halve finale - verloren ze op het nippertje. door Daniel DevosDe Turken kijken vol verwachting uit naar de afspraak met Brazilië.