Naar aanleiding van het schrijven van de heer Hubert Haesaert uit Lennik in Sport/Voetbal Magazine van 29 juni, heb ik als trouwe lezer toch een aantal bedenkingen.
...

Naar aanleiding van het schrijven van de heer Hubert Haesaert uit Lennik in Sport/Voetbal Magazine van 29 juni, heb ik als trouwe lezer toch een aantal bedenkingen. Net als de heer Haesaert, vond ik de reportage van 22 juni 2005 over twee tenoren uit de hedendaagse sport (de heer Meert en de heer D'Hooghe) een huzarenstukje, waarbij wederzijds respect en dito beroepsernst als een rode draad doorheen het verslag liepen. Maar ik vrees dat de heer Haesaert het ganse interview met onvoldoende concentratie en objectiviteit heeft gelezen. In zijn lezersbrief beweert de heer Haesaert dat er in Brugge nog steeds meer Cerclesupporters dan Clubsupporters rondlopen. Volgens Michel D'Hooghe heeft Club meer fankaarten in de Brugse binnenstad dan Cercle, wat op zich niet zo verbazend is gezien het aantal supporters van beide clubs. Het wil niet per definitie zeggen dat als je een bepaalde sympathie hebt voor een club, je ook daadwerkelijk supporter bent. Mocht wat de heer Haesaert beweert correct zijn, dan zou Cercle niet meer voor gemiddeld pakweg 5000 mensen zijn wedstrijden moeten afhaspelen maar voor minstens 10.000 fans. Maar nog steeds, tot vervelens toe, komen bepaalde Bruggelingen af met dit goedkope cliché uit het verleden, om zo hun afgunst ten opzichte van het grote Club te kunnen uiten. Ik vind het zelfs een beetje grof dat de heer Haesaert een integer man als Michel D'Hooghe probeert af te schilderen als een gevoelloos en onrealistisch persoon die de inbreng van Michel Van Maele niet naar waarde schat, zelfs niet kent. Ten eerste is het Michel Van Maele zélf die op zijn sterfbed Michel D'Hooghe heeft gesmeekt om het roer bij Club Brugge over te nemen. Een blijk van groot respect en wederzijds vertrouwen, tussen twee grootheden binnen Club Brugge. En niet in het minst heeft Michel D'Hooghe zijn eerste trofee bij Club Brugge (de beker van 2004) opgedragen aan Michel Van Maele. Michel D'Hooghe heeft met de nodige emoties en vooral met de nodige vakkennis deze uitdaging geaccepteerd en heeft van Club Brugge op zéér korte termijn van een zeer degelijke club omgevormd tot een professioneel gestructureerde club, geleid door een aantal onevenaarbare professionals op alle gebied. Maar de eigenheid van deze club zal nooit verloochend worden, getuige daarvan de aanstelling van Jan Ceulemans als trainer. De heer Haesaert mag dan veel mooi voetbal hebben gezien in Anderlecht, ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat hij jaloers is op wat er bij Club Brugge leeft, hoe er bij Club Brugge wordt gewerkt aan de toekomst en wat er nog allemaal te gebeuren staat. Het is iets waarbij ze in Anderlecht, met hun conservatieve familiestructuur, alleen maar van kunnen dromen. Desondanks wens ik de heer Haesaert nog veel kijkgenot in Anderlecht. Ik zal in ieder geval met veel plezier Brussel passeren bij mijn reizen naar Brugge, waar ze meer dan ooit klaar zijn voor een 14de titel ! Frank Tielens, Hasselt