Dat Anderlecht volgende week voor zijn heenwedstrijd in de zestiende finales van de Uefabeker naar Bordeaux mag, heeft het mede te danken aan Daniel Zitka. De Tsjechische keeper hield vorige week Midtjylland van een verdiende treffer door onder meer een (weliswaar bijzonder zwak ingeschoten) strafschop te stoppen. Vervolgens bewerkte hij ook mee de zege voor de Belgische beker tegen Cercle Brugge.
...

Dat Anderlecht volgende week voor zijn heenwedstrijd in de zestiende finales van de Uefabeker naar Bordeaux mag, heeft het mede te danken aan Daniel Zitka. De Tsjechische keeper hield vorige week Midtjylland van een verdiende treffer door onder meer een (weliswaar bijzonder zwak ingeschoten) strafschop te stoppen. Vervolgens bewerkte hij ook mee de zege voor de Belgische beker tegen Cercle Brugge. Daniel Zitka : Dat mag je wel zeggen. Voor mij was het een vreemde gewaarwording om zo vaak gepasseerd te worden. Vorig seizoen, bij Lokeren, kreeg ik maar gemiddeld één doelpunt tegen per wedstrijd en hield ik samen met de ploegmaats dertien keer de nul op het bord. In geen enkele wedstrijd die ik tot dusver speelde voor Anderlecht, slaagde ik erin mijn beste niveau te halen. Telkens gebeurde er wel iets waar ik een minder gevoel aan overhield, zoals die strafschopfout die ik tegen Charleroi beging op Eduardo, of de winninggoal van Goots voor Antwerp. De enige wedstrijd waarin ik voor mezelf nagenoeg foutloos bleef, was de heenmatch tegen Midtjylland. Streng zijn voor jezelf is de enige manier om progressie te maken. Sommigen zoeken het falen van hun ploeg vaak eerst bij anderen. Ik niet, ik kijk altijd eerst in eigen boezem vooraleer ik naga welke verantwoordelijkheden andere spelers niet opnemen.Anderlecht moest een aantal belangrijke schakels vervangen, bij Lokeren gold dat minder. Als er ons iets te verwijten valt, is het een gebrek aan discipline. Bij Lokeren vielen we met z'n allen aan en verdedigden we ook met z'n allen. Ik kon er steevast op zeven, acht spelers rekenen die een muur voor me opzetten als de tegenstander aan de bal was. Hier zijn er dat duidelijk minder. Filip De Wilde is zo'n situatie gewoon, ik moet er nog aan wennen. Daarom vind ik het niet meer dan normaal dat Filip in de hiërarchie boven mij staat. Ik moet nog veel leren en besef dat ook. Maar ik ben nog maar zevenentwintig en heb de toekomst in principe nog voor mij. De menselijke warmte. Bij Lokeren heerste er een grote eenheid tussen bijvoorbeeld de Afrikanen en de IJslanders. Dat gevoel mis ik hier wel een beetje. We vormen niet echt één groep, veeleer een aantal deelgroepen, meestal ingedeeld naargelang van de nationaliteit van de speler of de taal die hij spreekt. Ik trek zelf ook het vaakst op met mijn landgenoot Martin Kolar. door Bruno Govers'Bij Lokeren heerste er grote eenheid in de spelersgroep. Dat mis ik hier wel een beetje.'