Volgend weekend ontvangt Standard Sint-Truiden. De huidige tegen de ex-club van Danny Boffin. Maar de Limburger speelt niet in Luik, het is vooral zijn voorbeeldige mentaliteit waarvoor hij er geprezen wordt. "Ik apprecieer het wel dat ze me sympathiek vinden", zegt Boffin. "Iemand die ambiance brengt in de kleedkamer, soms de clown uithangt en nooit klaagt. Maar eigenlijk wil ik dat ze mij waarderen voor wat ik laat zien op het veld. En wat dat betreft kan ik uiteraard onmogelijk tevreden zijn."
...

Volgend weekend ontvangt Standard Sint-Truiden. De huidige tegen de ex-club van Danny Boffin. Maar de Limburger speelt niet in Luik, het is vooral zijn voorbeeldige mentaliteit waarvoor hij er geprezen wordt. "Ik apprecieer het wel dat ze me sympathiek vinden", zegt Boffin. "Iemand die ambiance brengt in de kleedkamer, soms de clown uithangt en nooit klaagt. Maar eigenlijk wil ik dat ze mij waarderen voor wat ik laat zien op het veld. En wat dat betreft kan ik uiteraard onmogelijk tevreden zijn." Danny Boffin : "Nee. Ik moest er echt weg. Mijn situatie was er verstikkend geworden. In heel de stad was ik voortdurend het onderwerp van gesprek. Heel mijn privé-leven lag er op straat, met leugens erbovenop. Dat was niet langer houdbaar." "Dat betwist ik. Ik word 39 in juli, maar ik voel me nog altijd in topconditie. Wat ik in die twee jaar bij Sint-Truiden heb gepresteerd, kan ik herhalen bij Standard. Het gaat weer beter in het kopje en fysiek voel ik me nog honderd procent. Ik wacht nu op een echte kans. Het is nog te vroeg om een balans van mijn verblijf bij Standard op te maken.""Toen ik hier arriveerde, was ik meteen titularis. Dat was tegen Moeskroen. Een week later tegen Lokeren stond ik opnieuw in de basis. Daarna moest ik me tevreden stellen met de bank. Kijk, eigenlijk was ik nog niet fit in januari. Ik heb te vroeg mijn kans gekregen. Mijn hoofd was er klaar voor, maar het lichaam nog niet. Dat geef ik eerlijk toe. Ik had twee maanden niet meer gespeeld, kwam in een nieuwe ploeg waarvan ik het spelsysteem nog niet kende, en ik werd niet op mijn beste plaats uitgespeeld. De trainer zette me in het centrum en vroeg me om Almani Moreira te vervangen. Zéér moeilijk : we zijn verschillende spelers en bovendien is Moreira het boegbeeld van de ploeg. Zonder hem loopt elke speler er hier wat verloren bij. Ik heb mezelf toen geforceerd en tegen mijn natuur gespeeld, in het belang van de ploeg." "Zeker.""Ik wacht af, maar ik heb wel zin om te blijven.""Als ik de concurrentie van Grégoire en Daerden zou vrezen, kan ik beter stoppen met voetballen. Standard moet nu eenmaal een brede kern hebben als het Europees voetbal haalt. Bovendien zijn er misschien jongens die vertrekken. Logisch dat de directie zich nu al concentreert op versterking." "Dan gaat mijn voorkeur uit naar Sint-Truiden. Alles is er ondertussen wat gekalmeerd. Er wordt al veel minder over mij gesproken.""Ik ga ervan uit dat die mensen van hun woord zijn. Ze zijn vast ook nog niet vergeten dat ik een ongelooflijk voorstel van Marseille naast me neerlegde, omdat ik Sint-Truiden al mijn woord had gegeven. En ik had nog niet getekend, hé. Dat hebben ze toen enorm geapprecieerd."door Pierre Danvoye'Mijn hoofd was er klaar voor, maar het lichaam nog niet.'