Onze Aboriginals

Danny Vukovic (32): 'Over Australiërs bestaan veel grapjes waarin wij als criminelen worden voorgesteld. Toen de eerste Engelsen in de 18e eeuw voet aan wal zetten in Australië, vonden ze het land al gauw een goede bestemming voor de gedetineerden uit hun overbevolkte gevangenissen en brachten ze die over. Gaandeweg stroomden almaar meer blanken toe, ook vrije mensen. Voor de inheemse bevolking, de Aboriginals, was de overgang ruw. Zij kregen het gevoel dat hun land hen werd afgenomen en in verschillende opzichten was dat ook zo.
...

Danny Vukovic (32): 'Over Australiërs bestaan veel grapjes waarin wij als criminelen worden voorgesteld. Toen de eerste Engelsen in de 18e eeuw voet aan wal zetten in Australië, vonden ze het land al gauw een goede bestemming voor de gedetineerden uit hun overbevolkte gevangenissen en brachten ze die over. Gaandeweg stroomden almaar meer blanken toe, ook vrije mensen. Voor de inheemse bevolking, de Aboriginals, was de overgang ruw. Zij kregen het gevoel dat hun land hen werd afgenomen en in verschillende opzichten was dat ook zo. 'Veel Aboriginals deden al geweldige dingen voor ons land. Loopster Cathy Freeman bijvoorbeeld, die in 2000 op de Spelen in ons land de olympische vlam mocht ontsteken en goud won op de 400 meter. Toch is de omgang met de Aboriginals nog altijd een belangrijk onderwerp in het publieke debat. Sommigen blijven Aboriginals anders behandelen, terwijl er een gelijke behandeling zou moeten zijn. 'In het noorden van Australië en rond Alice Springs zijn er nog altijd Aboriginals die leven zoals honderden jaren geleden. In de grote steden wonen nakomelingen van de Aboriginals op een gelijkaardige manier als jij en ik. Zo zitten er ook enkelen in mijn vriendenkring. In mijn stamboom zijn dan weer geen Aboriginals te vinden. Zowel mijn vader als mijn moeder zijn geboren in Servië en trokken met hun ouders naar Australië, op zoek naar een beter leven. 'Zelf kwam ik nog maar één keer in Servië, samen met mijn vrouw, op onze huwelijksreis. We maakten een rondreis door Europa. Eerst passeerden we langs Engeland, waar haar familie vandaan komt, nadien gingen we naar Novi Sad. Dat is de Servische stad waar mijn moeder en vader geboren en getogen zijn vooraleer ze elkaar in Sydney ontmoetten. Ik zag in Servië onder anderen de zus van mijn overleden grootvader. Zij barstte in tranen uit toen ze me ontmoette. Het was alsof haar broer weer voor haar stond, zei ze.' 'Als ik door het vliegtuigraampje de Harbour Bridge terugzie, raakt me dat telkens weer. Ik vind het zo pittoresk: al die winkels en restaurants rond dat water. Het blijft mijn favoriete plek, al is Sydney wel erg druk en hou ik tegenwoordig meer van rust. In Sydney wil iedereen vooruit geraken in het leven. Alle mensen zijn er in hun eigen kleine wereld hun eigen ding aan het doen. 'Mijn ouderlijk huis staat ook in Sydney, maar een heel eind verwijderd van de Harbour Bridge. Ik groeide op in St Clair, een buitenwijk aan de andere kant van de stad, in het westen. Het is vooral de upper class die in het oostelijke deel leeft, dicht bij de stranden en de bekende herkenningspunten, zoals ook het Opera House. 'Wie in dat oostelijke deel woont en het te warm krijgt, kan een duik nemen in de oceaan, bijvoorbeeld vanaf Bondi Beach. Zelf hou ik meer van Cogee Beach. Daar valt de drukte beter mee. Maar Sydney is bijzonder groot en vanuit St Clair is het een dik uur uur rijden om op dat strand te geraken. Dus is het voor ons handig om, net als de meeste Australiërs, thuis een zwembad te hebben. In Australië is een zwembad niet zozeer een luxesymbool. Zeker landinwaarts, zoals in St Clair, is het tijdens de zomermaanden buiten niet uit te houden, tenzij je af en toe in het water kan kruipen.' 'De beste Australische voetballer ooit is voor mij Mark Viduka. Zijn baltoets vond ik ongelooflijk en zijn bewegingen bijzonder elegant, zeker voor iemand met die lengte.' 'Als je in een Belgisch café een espresso bestelt, drukt de ober op de knop van een machine. Zulke machines vind je in Australië ook, maar dan in tankstations. Als je in Australië een deftige koffie wil, is het: hands-on. Barista's maken er echt hun werk van. Zeker Melbourne heeft op dat vlak een uitstekende reputatie. Toen ik daar speelde, stopte ik elke ochtend op weg naar de training in mijn favoriete café. Daar dronk ik een latte macchiato. Hier schafte ik dat ochtendritueel af, want een plaats waar ze geweldige koffie serveren, heb ik in België nog altijd niet gevonden.'