D arko Pivaljevic : "Ik mag zeggen dat ik in mijn voetbalcarrière niet zo slecht heb geboerd. Mijn voetbaltraject vertrekt natuurlijk in Joegoslavië, het land waar ik geboren ben, loopt dan naar België - dat was bij Antwerp -, vervolgens naar Keulen in Duitsland en keert dan terug naar België met eerst een halte in Charleroi om dan, na een nieuwe stop bij Antwerp, bij Cercle Brugge uit te monden. Ondanks die twaalf jaar op topniveau houd ik weinig materiële souvenirs over aan mijn loopbaan.
...

D arko Pivaljevic : "Ik mag zeggen dat ik in mijn voetbalcarrière niet zo slecht heb geboerd. Mijn voetbaltraject vertrekt natuurlijk in Joegoslavië, het land waar ik geboren ben, loopt dan naar België - dat was bij Antwerp -, vervolgens naar Keulen in Duitsland en keert dan terug naar België met eerst een halte in Charleroi om dan, na een nieuwe stop bij Antwerp, bij Cercle Brugge uit te monden. Ondanks die twaalf jaar op topniveau houd ik weinig materiële souvenirs over aan mijn loopbaan. "Shirts uitwisselen, dat deed ik alleen in mijn periode bij Keulen, we spreken dan over het seizoen 2000/01. In tegenstelling tot wat de gewoonte was in mijn vaderland en eveneens in België, wordt er door de spelers in de Bundesliga wekelijks van truitje gewisseld na de wedstrijden. In België gebeurt dat alleen na topwedstrijden. Nu ja, in Duitsland speel je eigenlijk iedere week wel een soort van Europabekermatch. Idem dito voor de Italiaanse en de Spaanse competitie, om alleen maar die twee te citeren. "Tijdens dat seizoen in Duitsland heb ik dus wel een kleine collectie shirts kunnen aanleggen. Zo bezit ik een truitje van Claudio Pizarro van Bayern München en ook eentje van Thomas Hässler, die in die tijd bij die andere Beierse club, namelijk München 1860, speelde. Maar het shirt dat me vooral na aan het hart ligt, is dat van Lothar Matthäus. "Helaas heb ik Lothar Matthäus niet ontmoet in de Bundesliga. Hij had toen zijn carrière bij Bayern München al afgesloten. Maar onze wegen hebben elkaar gekruist toen hij enkele maanden later, in de zomer van 2001, met de New York Metrostars een toernooi kwam spelen in Keulen. Bij die gelegenheid overhandigde hij me niet alleen een shirt van zijn Amerikaanse club, maar ook een exemplaar van de Mannschaft. Daar ben ik best trots op : per slot van rekening is Matthäus een van de meest legendarische voetballers van zijn tijd. De kapitein van de Duitse nationale ploeg, ga er maar aan staan. "Het kan vreemd klinken uit de mond van een pure aanvaller zoals ik, maar ik ben altijd al enorm gefascineerd geweest door spelverdelers. Ik had bijvoorbeeld meer bewondering voor Diego Maradona dan voor Gabriel Batistuta. Of ik schat een Francesco Totti een pak hoger in dan een Pippo Inzaghi - enfin, ik geef maar enkele voorbeelden. "In België heb ik nog een andere illustere spelverdeler ontmoet : Enzo Scifo. Dat was toen ik bij Charleroi belandde. Hij had net een streep getrokken onder zijn carrière als voetballer en hij debuteerde bij Charleroi als trainer. Op mijn verzoek gaf hij me een truitje dat hij als Rode Duivel had gedragen. Ook dat shirt heeft een bijzonder plaatsje in mijn souvenirkast." BRUNO GOVERS