Goed drie weken is Christoph Daum bij Club Brugge aan de slag en sindsdien verwierf hij in dit land het imago van defensieve trainer. Dat is bizar en botst brutaal met de reputatie die de Duitser bij alle andere clubs waar hij werkte opbouwde. Daum behaalde bij Club vier overwinningen op vier, hield in de Belgische competitie in drie matchen de nul op het bord, maar zag zijn nieuwe ploeg slechts drie keer scoren. Er wordt met verbijstering gekeken naar het steriele en verkrampte voetbal dat Club Brugge opdist. Daum, zo klinkt het, verloochent en verkracht de natuur van blauw-zwart.

Je moet natuurlijk wel weten wat je wil. Onder Adrie Koster heette het dat Club te aanvallend voetbalde, dat het geen voorsprong kon vasthouden, dat er onvoldoende evenwicht in het elftal zat en de tegenstander te veel ruimte kreeg. Onder Koster kon het gebeuren dat Vadis Odjidja iedere week uitblonk, maar Niki Zimling achter hem bij balverlies de gaten niet kon dichten. Onder Koster ook zag je Ryan Donk achteraan telkens weer flagrante individuele fouten maken. Het werd nauwelijks gecorrigeerd. In de dertien competitiewedstrijden die Club Brugge onder Koster speelde, slikte het achttien treffers. Dat is meer dan bijvoorbeeld Lierse of Zulte Waregem.

Dat Christoph Daum in een eerste fase vooral voor defensieve stabiliteit wil zorgen, is logisch. Een ploeg die achteraan niet in staat is de zaak dicht te houden, kan nooit op een efficiënte manier aanvallend voetballen. Zeker centraal heb je voetballers nodig die zich, gedisciplineerd en gecontroleerd, op hun verdedigende taak concentreren en geen kansen weggeven. Toen de legendarische Ernst Happel destijds bij Club arriveerde, riep hij alleen zijn voetbalfilosofie op het elftal te kunnen projecteren als er in de verdediging zekerheid was. Hij trok toen de Oostenrijkse libero Edi Krieger aan, de laatste ontbrekende schakel in een ploeg die memorabele successen zou behalen.

Club Brugge is de afgelopen jaren scheefgegroeid. Het speelde hoeravoetbal en dan is de stijlbreuk natuurlijk grotesk als er een trainer komt die zijn spelers in een eerste fase in een dwangbuis steekt. Vanuit de zeer strikte organisatie wil Daum Club Brugge weer laten groeien. Hij heeft geen andere keuze. Dat Club onder zijn regie het nodige geluk kende en vorige week op een miraculeuze manier in Maribor een 3-0-achterstand omzette in een 3-4-overwinning komt Daum natuurlijk goed uit om zijn denkbeelden verder door te drukken. Maar dat de ommekeer in Slovenië hier en daar verward werd met het voetbal van Adrie Koster is vreemd. Een trainer die 3-0 achterstaat heeft geen andere mogelijkheid dan volop voor het offensief te kiezen. Het gebeurde met lange ballen, een spel dat ver staat van de filosofie van Daum.

De restauratiewerken die Christoph Daum doet, stemmen het bestuur van Club tot grote tevredenheid. De kalender voor de winterstop zit niet tegen en kunnen de prestatieve ommekeer bevorderen. Club speelt nu thuis tegen STVV, gaat naar OH Leuven en ontvangt dan Zulte Waregem. Tussendoor is er de levensbelangrijke Europese match tegen Braga. Goede resultaten kunnen voor een sfeer van sereniteit zorgen en het geloof in de aanpak van de trainer vergroten.

Het laat zich wel aanzien dat Club Brugge zich vervolgens op de transfermarkt gaat gooien om leemtes op te vullen. Ook Daum constateert dat er geen spits is die constant de diepte ingaat en dat er achteraan best nog wat mag bijkomen. Zo is het wat dat betreft constant herbeginnen. Club Brugge trok tijdens deze voetbaljaargang al twaalf nieuwe spelers aan maar moet vaststellen dat het rendement niet in verhouding staat. Dat pleit niet voor veel voetbalverstand of voor een grondige kennis van de (internationale) markt.

Benieuwd of Christoph Daum, die graag als een alleenheerser functioneert, ook daar zijn stempel gaat drukken. En of hij dan, als de ketting in elkaar past, zijn ware aard als trainer laat zien: een adept van avontuurlijk voetbal, gedragen door een solide organisatie.

DOOR JACQUES SYS

Club Brugge is de afgelopen jaren schreefgegroeid.

Goed drie weken is Christoph Daum bij Club Brugge aan de slag en sindsdien verwierf hij in dit land het imago van defensieve trainer. Dat is bizar en botst brutaal met de reputatie die de Duitser bij alle andere clubs waar hij werkte opbouwde. Daum behaalde bij Club vier overwinningen op vier, hield in de Belgische competitie in drie matchen de nul op het bord, maar zag zijn nieuwe ploeg slechts drie keer scoren. Er wordt met verbijstering gekeken naar het steriele en verkrampte voetbal dat Club Brugge opdist. Daum, zo klinkt het, verloochent en verkracht de natuur van blauw-zwart. Je moet natuurlijk wel weten wat je wil. Onder Adrie Koster heette het dat Club te aanvallend voetbalde, dat het geen voorsprong kon vasthouden, dat er onvoldoende evenwicht in het elftal zat en de tegenstander te veel ruimte kreeg. Onder Koster kon het gebeuren dat Vadis Odjidja iedere week uitblonk, maar Niki Zimling achter hem bij balverlies de gaten niet kon dichten. Onder Koster ook zag je Ryan Donk achteraan telkens weer flagrante individuele fouten maken. Het werd nauwelijks gecorrigeerd. In de dertien competitiewedstrijden die Club Brugge onder Koster speelde, slikte het achttien treffers. Dat is meer dan bijvoorbeeld Lierse of Zulte Waregem. Dat Christoph Daum in een eerste fase vooral voor defensieve stabiliteit wil zorgen, is logisch. Een ploeg die achteraan niet in staat is de zaak dicht te houden, kan nooit op een efficiënte manier aanvallend voetballen. Zeker centraal heb je voetballers nodig die zich, gedisciplineerd en gecontroleerd, op hun verdedigende taak concentreren en geen kansen weggeven. Toen de legendarische Ernst Happel destijds bij Club arriveerde, riep hij alleen zijn voetbalfilosofie op het elftal te kunnen projecteren als er in de verdediging zekerheid was. Hij trok toen de Oostenrijkse libero Edi Krieger aan, de laatste ontbrekende schakel in een ploeg die memorabele successen zou behalen. Club Brugge is de afgelopen jaren scheefgegroeid. Het speelde hoeravoetbal en dan is de stijlbreuk natuurlijk grotesk als er een trainer komt die zijn spelers in een eerste fase in een dwangbuis steekt. Vanuit de zeer strikte organisatie wil Daum Club Brugge weer laten groeien. Hij heeft geen andere keuze. Dat Club onder zijn regie het nodige geluk kende en vorige week op een miraculeuze manier in Maribor een 3-0-achterstand omzette in een 3-4-overwinning komt Daum natuurlijk goed uit om zijn denkbeelden verder door te drukken. Maar dat de ommekeer in Slovenië hier en daar verward werd met het voetbal van Adrie Koster is vreemd. Een trainer die 3-0 achterstaat heeft geen andere mogelijkheid dan volop voor het offensief te kiezen. Het gebeurde met lange ballen, een spel dat ver staat van de filosofie van Daum. De restauratiewerken die Christoph Daum doet, stemmen het bestuur van Club tot grote tevredenheid. De kalender voor de winterstop zit niet tegen en kunnen de prestatieve ommekeer bevorderen. Club speelt nu thuis tegen STVV, gaat naar OH Leuven en ontvangt dan Zulte Waregem. Tussendoor is er de levensbelangrijke Europese match tegen Braga. Goede resultaten kunnen voor een sfeer van sereniteit zorgen en het geloof in de aanpak van de trainer vergroten. Het laat zich wel aanzien dat Club Brugge zich vervolgens op de transfermarkt gaat gooien om leemtes op te vullen. Ook Daum constateert dat er geen spits is die constant de diepte ingaat en dat er achteraan best nog wat mag bijkomen. Zo is het wat dat betreft constant herbeginnen. Club Brugge trok tijdens deze voetbaljaargang al twaalf nieuwe spelers aan maar moet vaststellen dat het rendement niet in verhouding staat. Dat pleit niet voor veel voetbalverstand of voor een grondige kennis van de (internationale) markt. Benieuwd of Christoph Daum, die graag als een alleenheerser functioneert, ook daar zijn stempel gaat drukken. En of hij dan, als de ketting in elkaar past, zijn ware aard als trainer laat zien: een adept van avontuurlijk voetbal, gedragen door een solide organisatie. DOOR JACQUES SYSClub Brugge is de afgelopen jaren schreefgegroeid.