Met stamnummer 211 is VW Hamme een van de oudere nog bestaande clubs van het land. Al in 1908 werd FC Hamme opgericht en wat later werd daar Vigor (Latijn voor 'kracht') aan toegevoegd. De club speelde decennialang in de nationale afdelingen, zelfs even in de op één na hoogste reeks. De clubkleuren waren aanvankelijk het groen en wit van de gemeente Hamme, gelegen tussen Dendermonde en Sint-Niklaas, maar later werd dat blauw-wit.
...

Met stamnummer 211 is VW Hamme een van de oudere nog bestaande clubs van het land. Al in 1908 werd FC Hamme opgericht en wat later werd daar Vigor (Latijn voor 'kracht') aan toegevoegd. De club speelde decennialang in de nationale afdelingen, zelfs even in de op één na hoogste reeks. De clubkleuren waren aanvankelijk het groen en wit van de gemeente Hamme, gelegen tussen Dendermonde en Sint-Niklaas, maar later werd dat blauw-wit. In 1973 fusioneerde Vigor met Jonge Wuitens, een club genoemd naar de lokale benaming voor de Vlaamse gaai. Vanaf dan sieren blauw en zwart het embleem. De fusieclub verzeilde even in eerste provinciale, maar klom nadien weer omhoog. De meest memorabele periode uit de geschiedenis was die tussen 1997 en 2009, toen de Wuitens opnieuw in tweede klasse mochten aantreden. De jaren dat Davy De Beule bij Hamme de eerste kneepjes van het voetbal leerde, stond de club nog in bevordering. Zijn trainer bij de miniemen was Maurice Blommaert. Op de vraag wat hij zich van de kleine Davy herinnert, antwoordt hij overtuigend: "In de eerste plaats dat zijn familie achter hem stond. Zijn vader was wielrenner en die wist dus wat af van individueel trainen. Buiten de clubtrainingen werkte Davy zelf nog aan zijn conditie. Hij maalde heel wat kilometertjes af. Ik ben er trouwens rotsvast van overtuigd dat hij zich nu nog altijd heel goed soigneert. En in de zomer hielp ik hem daarbij. Net als de familie De Beule was ik vaak met vakantie in Heist aan zee. Ik kende mensen van de plaatselijke club en hoewel we natuurlijk niet op het pas ingezaaide veld mochten, kregen we daar toch een lapje grond waar ik hem wat extra trainde. Op den duur kwamen daar zelfs jongetjes uit Wenduine op af zodat ik bijna complete trainingen gaf." Net als zijn coach kon de kleine Davy De Beule nooit genoeg krijgen van voetbal. "Hij wou er echt zijn job van maken", zegt Blommaert. "Hij was dan ook heel leergierig. Hij had niet alleen veel uithouding, maar hij was ook tweevoetig. Centraal op het middenveld was hij de motor van de ploeg." En zoals vaak trekt zo'n talent de aandacht van grotere clubs. "We hadden enkele goeie lichtingen in die periode. Davy vertrok in 1992 naar Lokeren, hij was toen nog geen elf. Er zijn ook enkele spelers naar Brugge gegaan. Als een jeugdspeler zich kon verbeteren werd daar vanuit Vigor niet moeilijk over gedaan. Voor een coach is het natuurlijk altijd wel jammer, maar doordat er zoveel talent aanwezig was, konden we dat een beetje opvangen. Bovendien ben ik van mening dat je als jeugdtrainer in de eerste plaats een basisopleiding moet geven. De resultaten, dat is iets wat je erbij krijgt, dat primeert niet. Als je denkt: 'hadden we die of die niet laten gaan, dan konden we kampioen spelen', dan ben je in mijn ogen fout bezig." Meer foto's vind je op www.groundhopping.be Volgende week: Steve Colpaert (Dilbeek Sport) DOOR PETER MANGELSCHOTS - BEELDEN: JURGEN VANTOMME