1. GIJ ZULT GEDULDIG ZIJN MET AANVALLERS

Bob Peeters kan zijn voetballersverleden als spits niet wegsteken. Het betekent dat hij zich meer dan wie ook kan inleven in de gevoelswereld van de eenzame spits en voor hen vaak dat tikkeltje meer geduld toont. Zo heeft hij de gewoonte daags voor de wedstrijd zijn zes aanvallende spelers apart te nemen voor afwerkingsvormen. In het verleden bewees hij spitsen beter te maken. Vraag maar aan Rudy (Cercle Brugge), Dalibor Veselinovic (Waasland-Beveren) en Igor Vetokele (Gent, Cercle en Charlton). Een jong talent als Cyriel Dessers kan er wel bij varen.
...

Bob Peeters kan zijn voetballersverleden als spits niet wegsteken. Het betekent dat hij zich meer dan wie ook kan inleven in de gevoelswereld van de eenzame spits en voor hen vaak dat tikkeltje meer geduld toont. Zo heeft hij de gewoonte daags voor de wedstrijd zijn zes aanvallende spelers apart te nemen voor afwerkingsvormen. In het verleden bewees hij spitsen beter te maken. Vraag maar aan Rudy (Cercle Brugge), Dalibor Veselinovic (Waasland-Beveren) en Igor Vetokele (Gent, Cercle en Charlton). Een jong talent als Cyriel Dessers kan er wel bij varen. Peeters staat bekend als een toffe peer. Een etiket dat op hem kleeft sinds hij in 2000 voor het EK in België en Nederland fungeerde als vliegende reporter voor de VRT: zijn zoektocht naar een Roemeen behoort tot Vlaanderens culturele erfgoed. Achter het harnas van humor schuilt echter een strenge vader die niet snel vergeet. Rijdt iemand (spelers, journalisten, medewerkers) tegen zijn kar dan kan hij daar dagen 'ambetant' van lopen. Vooral wanneer hij het woord 'eigenwijze flikker' in de mond neemt, weet je dat je - minstens voor even - op zijn zwarte lijst staat. Voor of na de trainingen. Tijdens de wedstrijd. Bij nabesprekingen. Altijd en overal heeft Bob Peeters zijn doosje pruimtabak mee. Een verslaving die hij overnam van Michel Preud'homme, destijds zijn mentor bij AA Gent, waar Peeters de beloften trainde. Het verschaft hem mentale rust. Een favoriet moment is enkele uren voor de wedstrijd, dan trekt Peeters zich terug in zijn cocon en wenst hij niet gestoord te worden. Enkel de hulptrainers of de sportief directeur mogen dan zijn trainerskabinet binnen wandelen. Vraag maar aan de materiaalman van Charlton: die waagde het eens vlak voor een match over een tekort aan truitjes te beginnen en beklaagt zich dat tot op vandaag. Hij is geen fan van een boetesysteem. Eigenlijk laat Peeters zijn spelersgroep best veel vrijheid buiten het veld en gaat hij flexibel om met problemen. Eens vijf minuutjes te laat komen, is geen ramp. Heb je een familiefeest of sociale verplichting, dan mag je al eens een training skippen. Zolang er maar duidelijk en eerlijk over gecommuniceerd wordt en er tijdens trainingen en wedstrijden inzet getoond wordt. "Bob wil het de spelers niet nodeloos moeilijk maken", formuleert een medewerker het treffend. Bob Peeters beleefde zijn hoogdagen als voetballer in Nederland (drie jaar bij Roda JC en drie jaar bij Vitesse) en dat beïnvloedde zijn visie op het spelletje. Ook al haalde hij inspiratie bij Michel Preud'homme en Erik Gerets, toch spiegelt de Lierenaar zich in de eerste plaats aan Sef Vergoossen, die hij meemaakte bij Roda JC. De intensiteit en oefenstof op training is gebaseerd op die van de Nederlandse coach. Met veel aandacht voor simpele pass- en trapvormen (zelden meer dan drie stationnetjes), juiste positionering en balaannames. Snelle, strakke balcirculatie is de basis van hun gedeelde voetbalfilosofie. Defensief vraagt hij een strikte discipline, zijn aanvallers laat hij ruimte voor improvisatie. Peeters is de ongekroonde koning van de oneliners. Met een welgemikte grap creëert hij sympathie, maar vaak geeft hij goed gecamoufleerde kritiek. Het maakt van hem een graag geziene gast in tv-programma's en ook binnen zijn clubs komt hij op die manier met veel weg. Een voorbeeldje: toen de Lokerenspelers bij een van de eerste trainingen onder hun nieuwe coach aan een zware loopsessie werden onderworpen, ging hij achteraf langs bij zijn nahijgende kern. "Toch tof hè, zo een hele training met bal?", klonk het droog. En op zijn eerste persconferentie bij Lokeren: "Of ik met Roland Duchâtelet door één deur kan? Ja, als die hoog genoeg is." Al heeft niet iedereen zijn humor altijd door. Vooral niet-Belgen weten soms niet hoe reageren. "Ik kan niet meedraaien in een bepaald circuit", zinspeelde Peeters bij zijn aanstelling in Lokeren op zijn ontslag bij Charlton, een club uit de carrousel van Duchâtelet. Inmenging van bovenaf is voor hem uit den boze. Bij Waasland-Beveren stapte hij zelf op ondanks behoud in eerste klasse en een nieuw contractvoorstel. Dat had alles te maken met de bemoeienissen van CEO Dirk Poppe. De persoon van Willy Reynders was daarom cruciaal in zijn keuze voor Lokeren, stelde Peeters. "Iemand die het vak kent en voor de korte, directe lijnen met de directie zorgt. Zo iemand heb ik gemist de voorbije jaren." Al sinds zijn periode bij Cercle Brugge doet Bob Peeters een beroep op mental coach Johan Desmadryl - net als Glen De Boeck en Frank Vercauteren - om teambuildingactiviteiten in elkaar te knutselen. Eén oefening keert daarbij altijd terug: twee groepen van tien spelers die beide op verschillende manieren over een touw moeten geraken. Op die manier wil hij zien wie de echte leiders in het team zijn. Wie neemt de anderen op sleeptouw wanneer het tegenzit? Het is de kwaliteit die Peeters in elke voetballer zoekt: de kunst om mee te denken, zowel op als naast het veld. Hoewel hij een sterk psycholoog is, had Bob Peeters aanvankelijk niet de gewoonte veel uitleg te geven aan spelers die uit de ploeg vallen, zeker niet aan het nummer achttien uit de kern. Zijn ervaring bij Charlton veranderde dat. In Engeland hechten spelers veel belang aan uitleg waarom ze niet spelen en liefst al een dag op voorhand, niet vlak voor de wedstrijd. Hij probeert ook iedereen bij de tactische voorbeschouwing te betrekken. Weet een bankzitter bij een invalbeurt niet wat er daar gezegd werd, dan krijgt hij serieus op zijn donder. Een hecht team als technische staf is cruciaal voor Peeters. Hij geeft zijn assistenten veel verantwoordelijkheid en vraagt ze voortdurend om hun mening. Van hen verlangt hij dat de trainingen minuut per minuut getimed zijn. Van improvisatie tijdens een oefensessie houdt hij niet. Vóór elke training geeft Peeters uitleg aan zijn spelers wat er die dag op het programma staat. Ondank zijn imago van vlotte jongen is Peeters een bijzonder harde werker. Reynders gaf het aan als een van de voornaamste redenen waarom Lokeren voor hem koos: een enorme drive en betrokkenheid.DOOR MATTHIAS STOCKMANS - FOTO: BELGAIMAGE