E lf medewerkers van Sport/Voetbalmagazine stelden elk een top 25 samen van de beste spelers die er momenteel rondlopen met de Belgische nationaliteit. De nummer één kreeg telkens 25 punten, de nummer twee 24 en zo verder. Sommige redacteurs hielden daarbij slechts rekening met de huidige vorm, anderen namen de intrinsieke kwaliteiten meer in aanmerking. Dat leverde deze eigenzinnige en soms verrassende top 50 op. Achter elke naam staat (de positie van vorig jaar) en het totaal aantal punten.
...

E lf medewerkers van Sport/Voetbalmagazine stelden elk een top 25 samen van de beste spelers die er momenteel rondlopen met de Belgische nationaliteit. De nummer één kreeg telkens 25 punten, de nummer twee 24 en zo verder. Sommige redacteurs hielden daarbij slechts rekening met de huidige vorm, anderen namen de intrinsieke kwaliteiten meer in aanmerking. Dat leverde deze eigenzinnige en soms verrassende top 50 op. Achter elke naam staat (de positie van vorig jaar) en het totaal aantal punten.Is Fellaini het prototype van de hedendaagse voetballer? Hij is in elk geval oersterk, bezit een behoorlijke techniek en een indrukwekkende fysiek, én hij werd uitgeroepen tot beste kopper van de Premier League. En ook modern: hij is de perfecte huursoldaat, zonder veel clubliefde, die gaat waarheen zijn bankrekening hem leidt. Maar als de ster presteert, mort de fan daar niet om en zo wordt Fellaini door zijn puike prestaties almaar populairder te Liverpool. In het land waar George Best de vijfde Beatle was, is Fellaini met zijn haardos de zesde Jackson. Naast het veld verschilt de Marokkaanse Brusselaar wel als dag en nacht van de nummer één van vorig jaar: in vergelijking met de welbespraakte Kompany, die over alles een mening heeft, is Marouane veeleer de Zwijger. Op het voetbalveld heeft hij zich het motto van Denis Law, een van de legenden van het Britse voetbal, eigen gemaakt: Football is a game of pleasure. Just enjoy yourself! Niemand had durven voorspellen dat de jonge Ajacied op één jaar tijd zoveel progressie zou maken. Een uitstekende lange bal had hij al, maar hij is beter geworden in de combinatie en zijn vista is erop vooruitgegaan. Bovendien is Jan Zonder Vrees ook een bikkelaar die zijn hoofd ervoor legt. Een stadion is voor hem geen podium, maar een arena. Vanwege zijn natuurlijke leiderschap en zijn doordacht inschuiven haalde Van Basten hem bij de Amsterdammers van het middenveld (waar hij bij de Rode Duivels naast Fellaini opereert) naar het centrum van de verdediging. Nuchterheid en intelligentie kenmerken Jan Vertonghen, die zijn studies sportmarketing recent weer opnam. De Oost-Vlaming moest dan ook vroeg volwassen worden, zijn vader overleed al jong en op zestienjarige leeftijd verhuisde hij naar Amsterdam. Op 27 september maakte hij tegen Willem II de goal van het jaar in de eredivisie, maar de Antwerpenaar blijft de nuchterheid zelve. Hij houdt er niet van dat ze hem Moussadona noemen, vond het maar niks dat commentator Frank Snoeks hem vergeleek met Tita Tovenaar en over het achtste wereldwonder sprak. En neen, lopen over water kan hij ook niet. Maar wat blijft, is het feit dat Dembélé waarschijnlijk Belgiës meest begaafde voetballer is: sterk, balvast, een geweldige dribbel in de voet en stilaan komt de doelgerichtheid er ook. Met de beloften blonk hij uit op de Olympische Spelen en in het najaar was hij op weg naar zijn allerbeste vorm, toen een blessure roet in het eten gooide. Zonder die blessure zou hij allicht nog hoger geëindigd zijn in dit lijstje. Tijdens de OS werd Kompany de speelbal van de Belgische voetbalbond en van zijn club Hamburger SV. Hij toonde zich in de hele affaire zelf nogal wispelturig, de culminatie van persoonlijke besognes en voetbalfrustraties. De Brusselaar verloor veel krediet en HSV was maar wat blij dat het zijn nukkige vedette kwijt kon aan Manchester City. Voor Kompany werkte de transfer bevrijdend, hij besefte dat zijn eigen muizenissen niet het centrum van het wereldgebeuren uitmaken. Hij heeft het hart nog op de tong, maar is ook verzoend met de schizofrenie tussen zijn bekommernis om het leed van de wereld (met name Congo) en de dure bolides op de spelersparking van de Citizens. Zelfs op het veld is hij bezadigder, wil hij niet meer per se de beste zijn. De Ronaldinhobewegingen blijven achterwege. King Kompany is Vince the Prince geworden. Het kwam zijn voetbal ten goede, want hij haalt als vanouds de hoogste quoteringen in de kranten. De stille kracht, het is een roman van de grote Nederlandse schrijver Louis Couperus, al meer dan een eeuw oud, maar de omschrijving zou van toepassing kunnen zijn op de kapitein van PSV. De Diestenaar is geen frivole voetballer, net zomin als hij naast het veld een bevlogen redenaar is. Maar hij zorgt wel voor evenwicht, als puinruimer en bressendichter. Dat laatste mag ook figuurlijk genomen worden, want Simons is het bindcement in de kleedkamer, de ervaren rot die wel eens op tafel zal kloppen, maar meestal de weg van de diplomatie bewandelt. Het maakt hem zelfs een beetje saai, al beschouwt hij dat zelf vermoedelijk als een compliment. Toch viel het op dat Simons, wanneer het minder gaat zoals met PSV momenteel, niet degene is die het heilige vuur weer opgepookt krijgt. Met zijn jongensachtig gelaat en zijn typisch gebaar na een doelpunt, heeft Witsel iets van een engel. IJl en ongrijpbaar als lucht, nonchalant en frêle in zijn bewegingen, alleen zijn sterke lichaam spreekt dat tegen. De vraag is hoelang hij nog op de tonen van DJ Ötzi - Hey, hey, baby! - door Sclessin zal zweven, de vleugels klapwiekend voor de borst gevouwen. Met zijn zesde plaats is hij de hoogst geplaatste speler, de beste Belg dus, uit de Jupiler League, maar zeker niet meer voor lang, want het buitenland wenkt. Gestuurd door zijn vader, die uit Martinique komt, wimpelde hij als zestienjarig jeugdtalent Arsenal en Real Madrid af. D'Onofrio vindt voor zijn middenvelder ongetwijfeld een mooie bestemming. Scoren is voor de Ninovieter zoals fietsen: je verleert het niet. In 2002 en 2003 werd hij topschutter bij Genk, bij Ajax begon de bron op te drogen en in drie seizoenen Mönchengladbach vond hij maar zes keer de weg naar het doel. Vorig seizoen was het nog steeds zoeken, maar sinds de zomer is Sonck helemaal ontploft. Hij scoorde in alle vier WK-voorrondematchen voor België en trof negen keer raak voor Club. Altijd op de goede plaats, doeltreffend en aanwezig, ook verbaal. Door zijn onbesuisde tackle op Marcos kwam Sonck even in het oog van een mediastorm terecht. Wanneer hij er tijdens de winterstop in slaagt zijn hoofd vrij te maken, kan hij de nationale ploeg nog onschatbare diensten bewijzen. "In mei 2008 heeft Defour afspraak met de geschiedenis", schreven we vorig jaar. Hij heeft ze niet gemist, de kleine generaal stuwde de Rouches voor het eerst in 25 jaar naar de landstitel. Het nieuwe seizoen bracht een hele omwenteling: spitsbroeder Fellaini vertrok en de nieuwe coach, Bölöni, zag in hem de ideale vervanger. De mondige kapitein worstelde met zijn nieuwe rol, zowel op het veld als in zijn hoofd. Ook godenkinderen - en Defour is nog altijd maar 20 - kunnen al eens een lastige periode doormaken, zo bleek. Het duurde even voor de koppige Defour plooide en zich schikte in zijn nieuwe rol, maar eens hij dat deed, wilde hij tonen dat hij ook daar de beste kan zijn. Reculer pour mieux sauter, zoals ze in Luik zeggen. Tegen het einde van de heenronde speelde hij weer met zoveel bravoure dat hij het etiket "de Belgische Pirlo" opgekleefd kreeg. Wanneer Thomas Vermaelen terugblikt op 2008, dan zal dat zeker met een positief gevoel zijn. Hij is nu al een hele tijd blessurevrij waardoor hij bij Ajax dit seizoen in alle competitiematchen aan de aftrap kwam, de laatste keren zelfs met de kapiteinsband om de arm. Met de beloften haalde hij een knappe vierde plaats op de OS en hij geniet het vertrouwen van bondscoach Vandereycken. Toch zijn er ook enkele schaduwzijden aan het succes van de kopbalsterke verdediger. Het ziet ernaar uit dat hij zijn vaste stek in het hart van de verdediging aan het kwijtraken is. Bij de Rode Duivels lijken Kompany en Simons de voorkeur te krijgen waardoor hij naar de fel beconcurreerde linksbackpositie moet en de laatste tijd gebeurt net hetzelfde bij Ajax, waar zijn maatje Jan Vertonghen een rij achteruitgeschoven is. Stijnen, meester van de reflexen, dankt zijn plek in de top tien aan enkele cruciale reddingen bij de Rode Duivels en de vele punten die hij wist te winnen voor Club Brugge. De Limburger lijkt op het veld wel een hoogspanningscabine, bijzonder actief en gefocust, maar ook uiterst dodelijk. Aan de ene kant is dat een goede zaak, want aan handschoenen onder stroom blijft de bal beter plakken. Anderzijds gebeuren er in zo 'n cabine wel eens kortsluitingen. Bij Stijnen doen zich die meestal voor wanneer een tegenstander alleen op hem afkomt. De Camargo, Gombami, Orlando en vooral Podolski: onze nationale doelman voelde plots een psychopatische aandrang om hen doormidden te trappen. De vele (jonge) keepers in deze top 50 wijzen er ook op dat zijn positie niet onaantastbaar is. De motor van een wagen zie je meestal niet, het is de carrosserie die de aandacht trekt. Martens is zo'n motor, hij laat de andere spelers beter voetballen. Hoewel hij amper weer op krachten was na een zware knieblessure, bracht De Sart hem op de Spelen toch aan de aftrap, vanwege zijn belang voor het elftal. Ook bij AZ speelde hij zich weer in de ploeg, meestal op links, al is zijn droompositie centraal op het middenveld. Als hij gespaard blijft van lichamelijk leed moet hij nu verder doorgroeien. Als Tchité in zijn dagje is, dan is hij onhoudbaar. Zijn opmerkelijkste wapenfeit van dit jaar: de hattrick waarmee hij Racing drie keer op voorsprong zette bij Valencia (2-4). Vorig jaar was hij met zeven rozen clubtopschutter en ook dit seizoen staat hij bovenaan met vijf stuks. Toch zou hij tijdens de winterstop weg mogen. Een Tchité in vorm zou ook voor de Rode Duivels van goudwaarde kunnen zijn, maar hij werd door de FIFA als voetballer aan Rwanda toegewezen. De bond heeft alleszins zijn handen van het juridische kluwen afgetrokken. 'Jelle! Jelle!', is tegenwoordig de meest gehoorde roep uit de monden van de Anderlechtfans. Een korte en krachtige naam die lekker bekt natuurlijk, maar het is niet alleen dat. Vanwege zijn ongepolijste stijl werd hij aanvankelijk immers uitgefloten in het academische Astridpark, maar enkele jaren later is hij er de chouchou geworden. Na sukkeldrafjes bij Ajax, Southampton en Werder Bremen is de Oost-Vlaming op kruissnelheid gekomen. Met zijn duelkracht, zijn rushes, zijn splijtende voorzetten en zijn neus voor goals op stilliggende fasen, eist hij ook steeds nadrukkelijker een plaats op in de nationale ploeg. De Luikenaar zal zich de herfst van 2008 anders voorgesteld hebben. Na een prima campagne met de olympische ploeg raakte hij geblesseerd en moest hij zijn plaats bij de grote Rode Duivels afstaan aan Sonck. Zijn club Saint-Etienne bengelt onderaan de Ligue 1 en de nieuwe trainer ziet de spits het liefst op de linkerflank. Mirallas heeft zich aan zijn nieuwe positie aangepast en groeit weer naar zijn beste niveau toe. Les Stéphanois hebben de rode lantaarn ondertussen doorgegeven zodat 2009 al heel wat beter oogt. Van Buyten heeft zijn kwaliteiten en zijn gebreken. Dat is voor elke voetballer zo, maar bij Big Dan zijn ze zeer uitgesproken. Hij is geweldig in de duels: een mannetje schaduwen, de bal veroveren en inleveren bij een ploegmaat, geregeld een doelpuntje meepikken op stilstaande fasen. Maar als hij moet meevoetballen, dan loopt het meestal mis. Bij de Rode Duivels werd hij vaak in die rol geduwd. Nu daar jonge, technisch betere spelers voorhanden zijn, lijkt hij zich tevreden te moeten stellen met een plaatsje op de bank. Het leest als een jongensboek: met je papa in de tribune, een paars-witte sjaal stevig om de hals gewikkeld, zitten kijken naar je favoriete ploeg op weg naar de landstitel. En dan een tiental jaren later zelf bij die ploeg mogen gaan voetballen. Het lijkt een droom, maar dromen is niet aan de nuchtere De Sutter besteed. Zo is hij grootgebracht: beide voetjes op de grond. Het zal hem van pas komen in het Astridpark, waar hij zal afgewogen worden tegen Frutos. Haalt De Sutter zijn beste niveau, dan hebben de Brusselaars eindelijk nog eens een Belgische scorende midvoor. Wie al voor het vierde jaar vlot meedraait in de Italiaanse Serie A moet iets in zijn mars hebben. De Congolese Belg is niet meteen de meest verfijnde voetballer, maar wel iemand met wie je naar de oorlog kan. Hij kwam dus logischerwijze bij de Rode Duivels terecht. Ook bij Bologna, dat hem weghaalde bij Lazio, zullen die kwaliteiten van pas komen, want de liftploeg knokt om een nieuwe degradatie te vermijden. Nu er op het middenveld van de nationale ploeg evenwel meevoetballende brekers als Vertonghen en Fellaini rondlopen, lijken zijn dagen daar geteld. Hoewel Cercle opnieuw mooi vijfde staat, begon het wat moeizaam aan dit seizoen en dus werd er volop naar verklaringen gezocht. Zo zou er wat wrevel borrelen in de kern. Vooral de laatste weken gaf Stijn De Smet lucht aan zijn ongenoegen. Hij werd van hot naar her geschoven terwijl hij het best rendeert op de nummer 10, kort achter de spitsen. Nochtans liet hij bij momenten zijn klasse bewonderen, maar hij geraakte voorlopig nog niet echt in het ritme van vorig seizoen. Zelf geeft hij aan een transfer wel genegen te zijn, maar na het vertrek van De Sutter verkondigde Cercle dat 'de winkel dicht is'... De statistieken van Gillet ogen het laatste jaar indrukwekkend. Sinds hij vorige winterstop transfereerde van AA Gent naar Anderlecht, speelde hij nagenoeg alles. Dit seizoen miste hij nog geen enkele minuut in de competitie. Bovendien is hij met zeven goals momenteel topschutter van de bekerhouder. Die beker schonk hij trouwens persoonlijk aan Anderlecht door zijn winning goal in de finale tegen... AA Gent. Zijn scorend vermogen is opmerkelijk voor een middenvelder, maar zijn polyvalentie maakt dat hij nog geen vaste stek heeft bemachtigd in de nationale ploeg. Vanden Borre is met voorsprong de beste rechtsback van België - wat hij tegen Spanje presteerde, doet niemand hem na. Alleen: hij liet dat in het verleden zo zelden blijken. Betoverende techniek en pure power, maar de kolder in de kop. Nonchalances bij de vleet, zowel bij Anderlecht vroeger als bij de nationale beloften. Zoekend trok hij naar Fiorentina, het bracht geen soelaas. Maar sinds januari komt hij uit voor FC Genoa en daar kwam het herstel op gang. Pas 21 werd hij en hopelijk betekent dat de jaren van discretie en verstand. Een half jaar geleden had geen kat van hem gehoord en nu staat hij hier, als hoogste nieuwkomer in deze top 50. Niet alleen de snelheid waarmee Wuytens doorbreekt, is indrukwekkend, ook de manier waarop: het is maar heel weinig jeugdspelers van PSV gegeven om door te stoten naar de eerste ploeg. De linkerflankspeler werd deze zomer in de kern gedropt, speelde de supercup en was nadien nog amper weg te denken uit de basis: tien keer startte hij in de competitie, drie keer in de Champions League. Het oogt veelbelovend, maar waar het nu op aankomt is: bevestigen. Waar 2007 een wonderjaar was voor Lombaerts, met goede prestaties bij AA Gent, een uitstekend EK voor beloften en een lucratieve transfer naar Zenit Sint-Petersburg, werd 2008 een echt rampjaar. Door een zware blessure in het voorjaar, miste hij al het lekkers dat voor hem in het verschiet lag. En dat was niet min: de eindfase van de UEFA Cup (gewonnen door Zenit) en de Olympische Spelen. De optimistische Bruggeling vocht echter terug en haalde nog net de laatste twee matchen van Zenit in de Champions League. Het begin was even moeilijk, maar hij toonde toch al opnieuw zijn talent: sterk kopspel en leiderschap in de verdediging. Pas zeventien was Bernd Thijs toen hij debuteerde voor Standard. Na vijf seizoenen Luik verkaste hij naar Genk en met de Limburgers speelde hij kampioen in 2002. Als sterkhouder van een Belgische topclub wenkte een transfer naar het buitenland, maar daar oogstte hij weinig succes. Zowel bij het Turkse Trabzonspor als bij Borussia Mönchengladbach moest de trainer die hem gehaald had vrij snel opkrassen en verzeilde de Hasselaar op een zijspoor. Bij AA Gent ontpopte Thijs zich tot een nuttige, hardwerkende en technisch onderlegde basispion op het middenveld. Langzaam maar zeker bouwt deze Kempenaar aan zijn carrière. Als knaap trok hij al naar Willem II, op zijn zestiende keerde hij even terug naar Verbroedering Geel en dan kwam hij bij PSV terecht, waar Guus Hiddink hem omschoolde tot rechtsback. Vier jaar later werd hij uitgeleend aan FC Eindhoven en van daar ging het via Sparta naar Groningen. Na al die jaren bij onze noorderburen is hij een typisch Nederlandse back geworden, iemand die de linkerflankaanvaller liever achter zich aan ziet lopen dan omgekeerd. Net als bij Pocognoli ligt daar allicht het manco om een vaste Rode Duivel te worden. Al van toen hij als zestienjarige debuteerde bij KRC Genk, is Pocognoli een aanvallend ingestelde speler. Zelfs als linksback trekt hij bij voorkeur mee naar voren om te infiltreren, de achterlijn te halen en voorzetten af te leveren. Voor het tweede jaar op rij is hij nu al een vaste waarde bij AZ, waar hij profiteert van de manier waarop coach Louis van Gaal met jonge spelers omgaat. Met zijn offensieve impulsen worden hem evenwel ook defensieve mankementen aangewreven. Bij een dominante ploeg als AZ niet meteen een probleem, maar wel om een plaatsje af te dwingen in de nationale ploeg. Samen met Hoefkens, Cavens en Somers maakte Daems deel uit van de generatie '78: talentvolle jonge voetballers op wie Lierse SK zijn hoop stelde nadat de kampioenenploeg van 1997 was leeggeroofd. De jonkies behaalden de Belgische beker in 1999, maar zwierven dan op hun beurt uit. Daems trok in 2001 naar het Turkse Gençlerbirligi en vier jaar later waagde hij zijn kans in de Bundesliga, bij Mönchengladbach. Momenteel is hij er basisspeler, als linksback of centraal in de verdediging. Al bijna de helft van zijn jonge leven brengt Swerts in Nederland door en hij is dan ook een beetje een Hollander geworden. Amper veertien was hij, toen hij naar Feyenoord trok om daar deel uit te maken van de lichting met onder meer Thomas Buffel. Net als Buffel werd hij op jonge leeftijd uitgeleend aan Excelsior, voor hij debuteerde in De Kuip. Swerts speelde nadien bij ADO Den Haag en Vitesse en vorige zomer werd hij transfervrij ingehaald door AZ. Het pleit voor de Antwerpenaar dat hij een vaste stek kon afdwingen bij de Nederlandse competitieleider. Steppe is een beetje verrassend de tweede keeper in dit lijstje. Niet omwille van zijn kwaliteiten - vorig jaar tenslotte door zijn collega's verkozen tot beste doelman - wel omdat hij na zijn transfer van Germinal Beerschot naar Heerenveen even naar het tweede plan verdween. Steppe moest het aanvankelijk afleggen tegen landgenoot Brian Vandenbussche. Eind oktober kwam de jonge Antwerpenaar dan toch in de ploeg. Ook de anders zo rustige en zekere Steppe liet zich al eens op een foutje betrappen, maar hij behield het vertrouwen van Trond Sollied. Jean-Marie Pfaff beloofde na zijn carrière het geheim te onthullen hoe hij erin slaagde zoveel penalty's te stoppen. Veel zinnigs vertelt el simpatico er niet over in zijn biografie, maar misschien heeft hij Mark Volders wel iets ingefluisterd. De goalie van Moeskroen liet zich opmerken door eind vorig en begin dit seizoen vijf elfmeters op rij te pareren. Dat huzarenstukje richtte de spots op Volders en deed alle waarnemers inzien dat hij niet alleen penalty's kan pakken, maar gewoon een erg goede all-roundkeeper is: uitstekende reflexen, balvast, sober en altijd bij de les. 19 november 2008, België speelt een totaal overbodige interland in het Groothertogdom. Geen enkele Belgische tv-zender heeft interesse om de wedstrijd op de buis te brengen en zo blijven we live verstoken van het debuut van Eden Hazard bij de nationale ploeg. Wanneer hij na 66 minuten invalt, dribbelt hij meteen twee tegenstanders om op doel te besluiten. Met de bal aan de voet op de goal af, het is zijn grote kracht en bijna wekelijks mag hij dat al demonstreren bij Lille. Voetbal is oorlog, zei Rinus Michels ooit. Jeroen Simaeys blinkt uit in een bijzondere variant: de psychologische oorlogsvoering. Geen wonder, want de verdediger doorliep een universitaire opleiding psychologie. Hij weet als geen ander de tegenstander verbaal en mentaal te bespelen, tot die breekt. De Vlaams-Brabander is een leidersfiguur, dat bewees hij onder meer door een sterke prestatie bij de nationale belofteploeg op de Olympische Spelen. Olivier Doll blijft maar doorgaan. Dat hij daarbij geen meewarige meeloper wordt zoals Deflandre en andere Baseggio's, maar een sleutelfiguur van zijn team, is een hele verdienste. Het resultaat van trainingsijver en spelplezier, zoveel is duidelijk, zeker als patron van een defensie die nog maar veertien tegengoals pakte. Of heeft babyface Oli het geheim van de eeuwige jeugd? Bailly heeft présence in de goal. Op goeie dagen vult hij op zijn eentje makkelijk een hele backlijn. De Luikenaar verkaste tijdens de winterstop van KRC Genk naar Borussia Mönchengladbach. De bijnaam van de Borussen luidt die Fohlen, de veulens. Een bijnaam die hem op het lijf geschreven is: niet in te tomen, een enorme sprongkracht, maar ook onstuimig en dartel. Onze oosterburen zijn bovendien dol op Belgische doelmannen met veel bravoure en een geblondeerd kapsel. In oktober werd De Camargo Belg, na een procedure die vrij lang had aangesleept, terwijl de Braziliaan van geboorte toch al negen jaar, vanaf zijn zeventiende, in ons land verblijft. Bij Genk brak hij nooit echt door en tijdens zijn passages bij kleinere clubs als Heusden-Zolder en Brussels kon hij maar sporadisch zijn talent tonen. De ontbolstering kwam vorig jaar, in het kampioenenelftal van de Rouches. De Belg van Ivoriaanse afkomst zat een hele tijd aan een touwtje: eerst werd hij aan Roda uitgeleend, dan wou Anderlecht hem deze zomer per se terug. Maar een aantal weken later mocht hij alweer weg, dit keer naar het Franse Le Mans. De aanvaller kan zich daar in de kijker spelen van Lyon, dat jaren geleden al eens interesse toonde, maar dan zal hij meer speelminuten moeten verzamelen dan voorlopig het geval is. Op een begenadigde dag kan Legear een hele defensie in de wind zetten, maar dat laat hij in te weinig matchen laat zien. Niettemin is hij erg gegeerd door een aantal buitenlandse clubs. Legear zelf ziet Rusland wel zitten. Zijn vriendin spreekt de taal van Tolstoj en het valt daar ongetwijfeld minder op dat Jonathan nooit het Groot Dictee zal winnen. Bij Westerlo geselde hij menige rechtsback met zijn energieke dribbels en dus waren heel wat topclubs in zijn diensten geïnteresseerd. Het werd uiteindelijk Club Brugge, maar daar wist hij nog niet echt te overtuigen. Niettemin speelde de Marokkaanse Belg zich in de kijker van enkele selectieheren. Dirar koos voor Marokko. Met Van Kerckhoven is 't als met de wijn: door 't ouder worden beter zijn. 38 is hij ondertussen en nog steeds wordt hij wekelijks geprezen als een van de beteren bij Westerlo. Van Kerckhoven toont zich fysiek perfect in orde en miste alleen de laatste wedstrijd van de heenronde. Geen geringe prestatie gezien de Pallieter aan zijn 20ste (!) seizoen op het hoogste niveau bezig is, waarvan zeven in de Bundesliga. De grote kennismaking met de jonge doelman van Congolese komaf kwam er op 16 augustus van dit jaar, wanneer duizenden aan het scherm gekluisterd zitten voor de kwartfinale België-Italië op de OS en Logan Bailly geblesseerd van het veld moet. Zijn plaats wordt ingenomen door een 1 m 97 grote beer, Yves Ma-Kalambay. De doelman speelde bij de jeugd van Anderlecht en PSV. Bij Hibernians toont hij dat hem mogelijk een grote toekomst wacht. Vorig seizoen scoorde Malki nog 16 keer, waarmee hij tweede eindigde in de topschutterslijst. Temidden van de huidige malaise bij Germinal Beerschot heeft hij het niet gemakkelijk, maar ondanks de aanwezigheid van Dosunmu en Vandenbergh blijft hij toch de ware aanvalsleider van de Ratten. Met zijn dubbele Belgisch-Syrische nationaliteit waren er in het voorjaar twee nationale teams die aan zijn mouw trokken. Syrië trok blijkbaar harder en Malki volgde de lokroep van het sterrendom in zijn eerste vaderland. In de jeugd van Anderlecht liepen nog niet zo lang geleden drie goudhaantjes rond: een uitstekende Kompany, een nog iets betere (want fysiek sterkere) Vanden Borre en een absolute klasbak, Mujangi Bia. Dan blijkt echter het hoofd ook een rol te spelen en dat stond het best bij Kompany. De jonge Mujangi Bia ging het slechte pad op en werd bij paars-wit de deur gewezen. Charleroi viste de Congolese Belg op en vijlde er de stekelige kanten af. Sinds kort is hij Belgisch staatsburger en hij droomt van de Rode Duivels. De Kempenaar begon zijn professionele carrière in 2000 bij Club Brugge, maar raakte daar na vijf seizoenen op een zijspoor. Na een jaartje degradatievoetbal bij het Nederlandse RBC kwam hij in Charleroi terecht. Twee jaar na elkaar was Smolders bij de Zebra's de sterkhouder op het middenveld en ook dit seizoen spreken de statistieken voor hem: vier goals en drie assists. Sinds hij deze zomer een contractverlenging weigerde, leefde hij in onmin met het bestuur. Vleminckx is een jongen des volks. Interactie met het publiek is een drijvende kracht voor hem. Hij zweept de fans op en de fans zwepen hem op. Zijn voetbal leent zich daar toe: altijd met volle overgave - er is slechts één weg, die naar de goal. In die zin lijkt hij wat op Sonck, stevige karuur, drang naar voor en een neus voor doelpunten. Volgens Benjamin Franklin kun je in het leven van twee dingen zeker zijn: doodgaan en belastingen betalen. Voor Deschacht is er een derde zekerheid: hij zal nooit opgeroepen worden voor de Rode Duivels, althans niet zolang René Vandereycken er de scepter zwaait. De blonde verdediger schaart zich nochtans wekelijks bij de betere verdedigers van ons land. De ex-spits van Kortrijk, Moeskroen, Standard, Schalke en Hamburg was ooit de snelste en dodelijkste aanvaller van ons land, maar leek verloren voor het topvoetbal toen hij poen ging pakken in Qatar. Vorig seizoen kwam hij weer boven water met een transfer naar Manchester City en deze zomer ging hij naar Plymouth Argyle. Hij kwam er amper drie keer aan de aftrap. Verdedigende doelmannen zijn sowieso al beducht wanneer ze hun overbuur zien oprukken, maar als Proto in de toekomst nog eens de oversteek maakt, gaan ze het zeker in hun broek doen. Op zondagavond 28 september kopte Proto het leer op miraculeuze wijze in de winkelhaak, goed voor een late draw tegen AA Gent. Uiteraard is hij met zijn kwaliteiten - dynamisch, lenig, goede reflexen, balvastheid - nog steeds een van de beste doelmannen van het land. De Winter is al de zevende keeper in deze Top 50. Hij is de jongste Belgische titularis in eerste klasse, maar straalt al een maturiteit uit die veel van zijn oudere collega's missen. Na zijn opzichtige blunder tegen Cercle reageerde hij erg rustig met de opmerking dat het ergste nog de preek van zijn vader zou zijn. De West-Vlaming belandde net voor het seizoenbegin in de lappenmand. Het was bepaald niet Cornelis' eerste blessure, dus makkelijk was het psychologisch niet. Maar na zijn terugkeer begon het ook beter te gaan met Genk. De kapitein is dan ook belangrijk voor de Limburgers. Als zijn offensieve impulsen en zijn scherpe voorzetten goed uit de verf komen, is dat een belangrijk wapen voor Racing. Wanneer een Belg in Nederland terechtkomt, dan moet die er vaak aan wennen dat onze noorderburen zo openhartig en direct zijn. Voor De fauw (met kleine f) was dat niet anders. Maar hij maakte zich die mentaliteit zo goed eigen dat hij bij zijn overstap naar het gemoedelijker Roda JC weer moest inbinden. De rijzige verdediger is er kapitein en de matchen die hij de voorbije zes seizoenen miste, zijn zowat op één hand te tellen. Haroun, persona non grata geworden bij Racing Genk, werd ingehaald ter vervanging van het creatieve brein Losada. Hij moest de nieuwe stuurman op het middenveld worden. Maar het is niet makkelijk stuurman te zijn op een zinkend schip en dus liet de Brusselaar maar sporadisch zien wat hij kan: combineren, infiltreren en scoren. Sdoor peter mangelschots - beelden reporters