G eorge Best seemed to be in love with the ball", zei Matt Busby. Niet voor niets werd hij The Magnificent Seven - naar zijn rugnummer - genoemd: 179 doelpunten in 468 wedstrijden tussen 1963 en 1974; kampioen in 1965 en 1967; Europacup voor landskampioenen in 1968 en in datzelfde jaar de beste voetballer van het continent. Later kreeg hij nog een andere bijnaam: The Fifth Beatle - naar zijn looks en uitstraling . Geen voetballer genoot meer bizarre popsterpopulariteit dan hij, maar het genie leed ook aan een vorm van gekte: like a rolling stone. Een wandeling door Manchester in zeven stappen brengt enkele woelige scènes van de legende tot leven. Tot vandaag: George Best is everywhere. In de geest, de echte ruimte en de herinnering.
...

G eorge Best seemed to be in love with the ball", zei Matt Busby. Niet voor niets werd hij The Magnificent Seven - naar zijn rugnummer - genoemd: 179 doelpunten in 468 wedstrijden tussen 1963 en 1974; kampioen in 1965 en 1967; Europacup voor landskampioenen in 1968 en in datzelfde jaar de beste voetballer van het continent. Later kreeg hij nog een andere bijnaam: The Fifth Beatle - naar zijn looks en uitstraling . Geen voetballer genoot meer bizarre popsterpopulariteit dan hij, maar het genie leed ook aan een vorm van gekte: like a rolling stone. Een wandeling door Manchester in zeven stappen brengt enkele woelige scènes van de legende tot leven. Tot vandaag: George Best is everywhere. In de geest, de echte ruimte en de herinnering. To be George Best. Het leek hem op het lijf geschreven. Het standbeeld voor Old Trafford baadt in de zon, maar het heeft iets van virtuele realiteit in zich. Best staat er als schuchtere jongen, terwijl in zijn leven de ene uitbarsting de andere opvolgde. Was hij een illusie? Zoals de mooiste beweging uit zijn loopbaan, met een boze en radeloze Gordon Banks bij Noord-Ierland - Engeland. De wereldkeeper nummer een bracht de bal naar de punt van de schoen. George Best slenterde schalks om hem heen: de bal zweefde een fractie van een seconde in het ijle tussen hand en voet. George tikte hem uit het luchtledige, tikt hem over Gordon en kopt de bal binnen. Doelpunt afgekeurd wegens scheidsrechter in de war want nooit eerder vertoond. Virtuositeit in de virtuele realiteit. Singer-songwriter Steve Rinaldi zong in 2008, veertig jaar later, het nummer Where did it all go wrong Mr. Best? Naar de onsterfelijke running gag van de ober die Best, in gezelschap van Miss Universe, op zijn luxehotelkamer bediende met champagne en zalm. Ging het mis bij Phyliss's? Een combinatie kroeg-nachtclub die 24 op 24 was geopend voor de celebrity scene van Manchester, zij het achter gesloten deuren. En officieel niet bestond maar door Best na 1968 op alle onmogelijke uren werd gefrequenteerd in het gezelschap van zijn nieuwste veroveringen. Ze werd uitgebaat door de moeder van Phill Lynnot, de frontman van Thin Lizzy. Die bedacht voor hem de versregel: " Oh the boy could kick a ball, but the boy hung up, making love against the wall." Journalist Jim White schreef het boek Manchester United, the Biography. Daaruit de volgende anekdote: "Bij een zoveelste proces wegens wangedrag na openbare dronkenschap contacteerde Best de bekende advocaat George Carman. De avond verliep in een liederlijke sfeer. Carman sliep zijn roes uit op de sofa, Best deed waarin hij de beste was: hij deelde het bed met Celia, de vrouw van zijn gastheer." Tijdens zijn begrafenis in Belfast, op 3 december 2005, volgden meer dan 100.000 mensen in de bittere koude de route van de rouwstoet. Ze dachten aan zijn laatste woorden in het openbaar: Don't die like me. George Best in een notendop, de eeuwige jongen van de verbeelding, de volwassen man van het zelfbedrog. Een momentum uit de muziek, 17 mei 1966, Manchester Free Trade Hall: Bob Dylan schudde met Like a rolling stone de popcultuur door elkaar, op het einde van de twintigste eeuw werd dit nummer gehuldigd als the greatest song of all time. In dezelfde periode ververste Best met zijn adembenemende bewegingen de dichtslibbende aders van het resultaatsvoetbal. Op basis daarvan riep Pelé hem uit tot " probably the greatest ever player". Is dit een toevallige passage in dezelfde tijd en omgeving? Een kruisbestuiving van een muzikaal en een voetbalgenie? How does it feel, to be on your own, with no direction home. Like a rolling stone. Het refrein van Dylan paste bij de aard van Best. Die mythe werd geboren op 9 maart 1966 in het Estadio da Luz van Benfica Lissabon. Eusebio werd voor de wedstrijd - kwartfinale Europacup I - gehuldigd als voetballer nummer een van Europa maar tijdens de match gedeclasseerd door een net geen twintigjarige jongen uit de achterbuurten van Belfast. Het werd 1-5, de mooiste prestatie uit de bewogen geschiedenis van Manchester United. Met duivelse dribbels, ritmeversnellingen, pure assists en twee doelpunten. Als Best in 2000 zijn loopbaan overschouwde, wees hij naar die prestatie. Hij schatte de kwaliteit van dit optreden hoger in dan de Europacupfinale op Wembley tegen datzelfde Benfica in 1968. Na 9 maart 1966 veranderde alles. Zijn leven werd plots ingedeeld in voor en na Lissabon. If football is an art, I was an artist. Zo synthetiseerde hij zichzelf. Aan de zijkant van Piccadilly Place huist een winkeltje met memorabilia. De kelderverdieping puilt uit van oude boeken, video's en shirts. George Best is vaak aanwezig, ook in posters en fotografie. Oldham Street en Hinton Street lopen in elkaar over en ademen de sfeer van de sixties: retro, roze vrouwenkleding, een modieuze kapsalon, en een platenzaak met hoezen van The Beatles, The Rolling Stones en Jimi Hendrix. Mode, muziek en haartooi, de wereld van George Best op het hoogtepunt van zijn roem. In de week na 'Lissabon' opende hij met zijn vriend, collega-nachtraaf en zakenpartner Mike Summerbee - tevens de spits van concurrent Manchester City - zijn eerste boetieks. Televisie en magazines boden hem advertenties aan: voor chips, kauwgom, zeep, sinaasappelen, eieren, schoenen, aftershave, ondergoed en... varkensworst! Het geld stroomde binnen. In de herfst van 1969 drumden honderden kijklustigen samen voor zijn nieuwe woning. Een architect had hem een snobistische villa aangepraat in een betere buitenwijk van de stad. Hij vertelde laconiek: "Als ik mijn huis durf te verlaten op zondag, raak ik er niet meer in." Hij noemde zijn stulpje Che Sera. In vrije vertaling: wat zal zijn. De psychotherapeutische auteur Gordon Burn had zijn antwoord snel klaar: "Che Sera werd een eenzame plaats: het begin van het einde. Het isolement sloeg toe, de sociale controle verdween." De libido, niets dan de libido: "Seks is niet vies, het hangt van het juiste standje af. De meisjes zochten mij op want ik durfde niet. Actrices, showgirls, maîtresses, zusters en moeders, soms met twee of drie tegelijk." Hij deelde een flat met Mike Summerbee, voor speciale gelegenheden. Die stelde het zo: "Op maandagavond gingen we uit, op dinsdag trokken we de pub in en 's woensdags amuseerden we ons in het nachtleven." Ze vertoefden vaak in The Grapes. Destijds een bruine kroeg, vandaag een theatercafé. Peter Rydell noemt zichzelf een hardcore Red sinds 1970. Hij zag Best met eigen ogen bezig, ook in de door hem geopende nachtclubs Slack Alice en Oscars. Slack Alice, genoemd naar een populair toneeltypetje, bevond zich aan de overkant van The Grapes, op de hoek met 42nd Street. Hij licht toe: "Ik herinner me Oscars met de Spaanse barkeeper Felix, die je naam en je lievelingsdrankje onthield. Het plafond had een blauwe muurschildering waardoor het leek alsof je onder de buitenhemel zat. Tv-actrices liepen in en uit. In Slack Alice passeerde ongeveer elke rockband die in Manchester een optreden gaf." De reputatie van rokkenjager stond intussen als een huis. Na onschuldige flirts schopte hij in 1966 schandaal door Dahlia Simmons te verleiden. Een gehuwde vrouw van een zakenman, hij noemde haar " the most beautiful". Coach Matt Busby riep zijn negentienjarige wonderboy voor het eerst op het matje. Best loog dat hij de relatie zou verbreken en spoedde zich na de reprimande vervolgens onmiddellijk naar haar toe. Toen de man van Simmons hem in een goktempel even de waarheid wou inpeperen, redde zijn gamble gang zijn hachje. De verhouding met de actrice Sinéad Cusack eindigde in een échte soap. In de winter van 1971 versliep hij zich voor een wedstrijd tegen Chelsea. Hij nam een latere trein naar Londen maar zijn hoofd stond niet meer op voetballen en hij besloot zijn nieuwe vriendin op te zoeken. De pers rook bloed. De volgende ochtend zoemde het televisienieuws in op het feit. Het koppel ontdekte het vanuit het bed, bij het tv kijken tijdens het ontbijt. Intussen verzamelde zich een obsceniteiten scanderende menigte voor de flat. De affaire hield het land vier dagen in de ban. Barcelona Bar kenmerkt zich door een interieur met psychedelische schilderijen en rockfotografie. Ze werd op het einde van de jaren negentig geopend door Simply Redperformer Mick Hucknall. Die werd op zijn zevende, in het kampioensjaar 1967, door zijn vader meegenomen naar Old Trafford. Zijn liefde voor George Best viel niet meer te blussen en hij droeg in 2001 zijn wereldhit Holding back the years op aan de in levensgevaar - vanwege een door drank vernielde lever - verkerende ex-topspeler. Intussen had hij vriendschap gesloten met zijn idool. Een boze Best knipte deze band door in 2003 toen hij Hucknall ervan beschuldigde "vreemd te gaan" met zijn tweede vrouw. Van Morrison (31-8-1945) is een stads- en generatiegenoot van George Best (22-5-1945). De zanger schreef in 1965 de klassieker Gloria, de voetballer zette in datzelfde jaar zijn fantasierijke handtekening onder zijn eerste landstitel. Er bestond ook spirituele verwantschap, zij het vanop afstand. De zingende Belfast Cowboy bewierookte de voetballende Belfast Boy op Too long in exile: " Too long in exile, just like James Joyce baby, too long in exile, just like George Best baby." Ray Davies van The Kinks nodigde Best in 1966 uit tot een duet met hem. Hij schreef de song Dedicated follower of fashion, over de neiging van Best tot modieuze nieuwlichterij. Matt Busby stak er een stokje voor maar The Kinks scoorden er een wereldhit mee. Arsenalfan Davies supporterde stiekem voor de Red Devil. Ze bleven het betreuren dat hun muzikale samenwerking was gestrand. Gevraagd naar zijn band met The Beatles gaf de oude Best geheel in overeenstemming met zichzelf zijn sympathie voor John Lennon prijs: " I love the controversial one." Urbis is een 21e-eeuwse glazen constructie. Het National Football Museum is er gevestigd en toont Best als een van de eerste attracties. Van daaruit heeft men kijk op waar ooit The Brown Bull is geweest: een duistere pub onder de spoorwegbrug van het Victoria Station. Ook daar groeide hij uit tot aantrekkingspool, hij kreeg er zelfs de sleutel van de cafébaas. " What's your nationality? I'm a drunkard!" Humphrey Bogart in Casablanca, het is zijn favoriete filmdialoog. George Best leed aan drankzucht, met een negatief zelfbeeld tot gevolg. De demon wodka, gezegend met zoete limonade, nestelde zich in zijn leven vanaf zijn zeventiende verjaardag. Hij stond in het oog van de storm en worstelde met zware geestelijke druk. Journalist Jim White: "Er was geen precedent om van te leren, geen hulp van zijn ouders, geen voorbeeld bij zijn maats. Hij zocht naar voortdurende bevrediging maar vond die niet. Aanvankelijk vulde het voetbal die leemte nog op, in de liefde lukte het evenmin. De alcohol moest zijn teleurstelling verzachten. Hij was een intelligente maar ongeschoolde mens, die de absurditeit van de roem doorzag, maar hij kon nooit ontsnappen aan zijn verslaving. Het verergerde nog na de dood van zijn moeder, die in 1978 op haar 54e overleed aan de gevolgen van de drank. Zij dronk, omdat hij dronk." Het schuldgevoel voor zijn vroeg overleden moeder sneed door zijn hele psyche. Omdat zijn moeder zijn levenswandel niet aanvaardde en omdat hij afwezig bleef tijdens haar proces van aftakeling. Twintig jaar na haar dood biechtte hij op dat de pijn om het verlies nog hevig brandde. Niet eerder kreeg een 22-jarige voetballer op die leeftijd de prestigieuze oorkonde 'beste speler van Europa'. Van 1963 tot 1968 ging het crescendo: tweede, eerste, vierde, eerste, tweede in de competitie. Europacup voor landskampioenen in 1968. Met in Engeland noch in Europa ooit geziene flexibele draaikunst. En toen was het over. En toch werd hij uitgeroepen tot 'Britse voetballer van de eeuw'. Vincent van Don McLean was zijn lievelingslied. Songsmid Brian Kennedy bracht het als een eerbetoon op zijn begrafenis in 2005: " Ah, but I could have told you George, this world was never meant for one as beautiful as you." Over het standbeeld aan Old Trafford valt een schaduw. To be George Best, dat was uiteindelijk zelfs hem niet gegeven. Bekijk een filmpje van George Best op www.sportmagazine.be DOOR RAF WILLEMS - BEELDEN: IMAGEGLOBE"Op maandagavond gingen we uit, op dinsdag trokken we de pub in en 's woensdags amuseerden we ons in het nachtleven." Mike Summerbee "Hij zocht naar voortdurende bevrediging maar vond die niet."Jim White