Juni 2005 trad Jean-Pierre Detremmerie af als voorzitter van Excelsior Moeskroen. Hij droeg de leiding van de club over aan een triumviraat : voorzitter Edward Van Daele, financieel directeur FrancisD'Haese en algemeen directeur Roland Louf. Lang bleef het drietal niet aan het roer : begin september 2005 al nam Louf ontslag. Tijdens zijn weekje vakantie na het einde van de transferperiode had toenmalig trainer GeertBroeckaert, die de ontslagen Philippe Saint-Jean was opgevolgd, de hoofdsponsor om een extra zegepremie gevraagd voor de spelers. Wegens de rampzalige financiële situatie van de club had Louf dit steeds geweigerd. Broeckaerts demarche kreeg de steun van Detremmerie, zowat zijn tweede vader.
...

Juni 2005 trad Jean-Pierre Detremmerie af als voorzitter van Excelsior Moeskroen. Hij droeg de leiding van de club over aan een triumviraat : voorzitter Edward Van Daele, financieel directeur FrancisD'Haese en algemeen directeur Roland Louf. Lang bleef het drietal niet aan het roer : begin september 2005 al nam Louf ontslag. Tijdens zijn weekje vakantie na het einde van de transferperiode had toenmalig trainer GeertBroeckaert, die de ontslagen Philippe Saint-Jean was opgevolgd, de hoofdsponsor om een extra zegepremie gevraagd voor de spelers. Wegens de rampzalige financiële situatie van de club had Louf dit steeds geweigerd. Broeckaerts demarche kreeg de steun van Detremmerie, zowat zijn tweede vader. Voor Louf was de maat vol. Na zijn indiensttreding een jaar eerder was de ex-manager van La Louvière al tot de ontdekking gekomen dat de financiële put in Moeskroen vele malen dieper was dan Detremmerie hem had voorgespiegeld. Verbijsterd trok hij intern aan de alarmbel. Tijdens de vergaderingen van de raad van bestuur vlogen beide heren elkaar meermaals in de haren. Van de trainer Broeckaert, die voor een knokkersvoetbal stond waar hij niet van houdt, had Louf ook al geen hoge pet op. Tegen zijn zin had Detremmerie hem ook voor het nieuwe seizoen gehandhaafd als hoofdtrainer. Nu de vijfde colonne in beweging was gekomen, hield Louf de eer aan zichzelf. Zijn opvolger heette Alain Tirloit, 47 jaar en afkomstig van het Noord-Franse Roubaix. Speelde twaalf jaar profvoetbal bij Lens, Mulhouse, Beauvais en Rijsel en was nadien manager van verscheidene clubs, waaronder Rijsel en Valenciennes, waar hij zelden langer dan een jaar in dienst bleef. Eind jaren negentig stapte hij zelfs in het vak als spelersmakelaar, maar zonder grote namen in zijn portefeuille. Wie er wel in zat, was Daniel Leclercq, ex-trainer van La Louvière, met wie hij samenwerkte in Valenciennes en die vervolgens, na het ontslag van Broeckaert, plots werd genoemd in Moeskroen. Het circuleerde al maandenlang als een publiek geheim dat Tirloits dagen op Le Canonnier waren geteld. Vorige week dinsdag werd hij na een vergadering van de raad van bestuur ontslagen. Onder meer omdat hij, buiten het medeweten van Moeskroen, gesprekken zou hebben gevoerd met de Engelse spelersmakelaar PeterHarisson over een eventuele verkoop van de club aan een zogenaamde grote buitenlandse investeerder. Harisson, ex-speler van Charleroi, kwam onlangs in opspraak in een BBC-undercoverreportage over smeergeld in het Britse voetbal. Zijn Belgische associé, MarkTalbut, ex-speler van KV Mechelen, Beerschot en La Louvière, geeft desgevraagd toe dat hij een tijd geleden met Tirloit sprak, maar ontkent dat er ooit is onderhandeld over een overname. Ook over de administratieve vaardigheden en sportieve knowhow van Tirloit rezen spoedig twijfels in de club. Zo zou hij op gespannen voet hebben gestaan met het personeel in de club. Bij het begin van het seizoen degradeerde voorzitter Van Daele hem van algemeen manager tot 'slechts' sportief directeur. Door zijn makelaarsverleden laadde hij ook het vermoeden op zich jonge talenten van Futurosport naar andere, Franse clubs te laten vertrekken, tegen het belang van zijn werkgever in. Om hem geen ontslagpremie te hoeven uitbetalen zou Moeskroen Tirloit nu nog zes maanden aan boord houden als scout. Daarbij rijst uiteraard de vraag wat de Fransman in die rol nog wíl betekenen voor zijn bijna ex-club. Toen Van Daele direct na Tirloits ontslag Roland Louf als zijn opvolger aankondigde, schoot Detremmerie als door een wesp gestoken in actie. De erevoorzitter stuurde op woensdag al een ontslagbrief waarin hij afstand deed van al zijn mandaten in de club. In een tweede brief dreigde hij ermee alle steun van de sponsors én de stad Moeskroen in te trekken. De reden was simpel : Detremmerie verdroeg de terugkeer van Louf niet. Het was Louf of hij. Het lijkt op chantage, maar Van Daele is duidelijk niet van plan te zwichten. Verteld wordt dat de nakende gemeenteraadsverkiezingen verklaren waarom Detremmerie zo heftig reageert. Volgens een aantal peilingen is de kans reëel dat hij zijn burgemeestersstoel zal moeten afstaan aan een partijgenoot. Om toch nog ergens van de macht te kunnen proeven zou hij terug naar de voorzittersstoel van zijn voetbalclub willen. Van Daele echter, die aanvankelijk als een tussenpaus werd beschouwd, heeft de smaak van het besturen te pakken. En zijn ideeën botsen met die van zijn voorganger. Met de aanstelling van Louf heeft hij duidelijk willen maken dat de club dringend minder afhankelijk moet worden van de lokale overheid. Diens terugkeer moet die van Detrem afblokken. Daarom ook zou hij de aanstelling nog voor de verkiezingen van 8 oktober hebben doorgedrukt, ook al had Louf die graag afgewacht. De mogelijkheid dat Detremmerie toch de stad blijft besturen en zo zijn greep op de club behoudt, deed hem aanvankelijk aarzelen : hij heeft geen zin in een nieuw, snel ontslag. "Ik wil niet werken in een schiettent," klinkt het, "de vraag is dus of Van Daele sterk genoeg is om mij elke dag te beschermen." Van Daele stelde Louf gerust : Moeskroen is niet langer afhankelijk van de stad. De langetermijnschulden (vijf à zes miljoen euro) zouden zijn omgezet in sponsoring, maar wat de schulden op korte termijn betreft, zou Moeskroen nog ongeveer een miljoen euro moeten vinden voor het jaareinde. Louf, die een club graag leidt als een bedrijf, heeft er zich steeds over verbaasd - en zich eraan geërgerd - dat een sportvereniging zo sterk gepolitiseerd kan zijn. "Ik probeer alles in het werk te stellen om deze club meer te vereenzelvigen met de regio en minder met de stad", zegt Van Daele. Louf, die per 16 oktober in dienst treedt, is nadat hij vorig jaar was opgestapt, steeds aangesloten gebleven bij Moeskroen. Vandaar dat de club hem onlangs al voordroeg voor de opvolging van Michel Preud'homme in het uitvoerend comité van de KBVB. Een voorbode was dat van zijn terugkeer. Het bewees ook dat zijn relatie met de huidige bewindsploeg steeds goed was gebleven. Ook LucianoD'Onofrio (Standard) en AlainLommers (Bergen) zijn kandidaat voor de topfunctie. De profliga stemt hierover aanstaande vrijdag, 6 oktober. DANIEL DEVOS & JAN HAUSPIE