En zie, was Deelkens vorig seizoen top en sloot Westerlo een geslaagde competitie af met bekerwinst, dit seizoen proberen doelman en club zich uit de grijze oksel van de rangschikking te wurmen.
...

En zie, was Deelkens vorig seizoen top en sloot Westerlo een geslaagde competitie af met bekerwinst, dit seizoen proberen doelman en club zich uit de grijze oksel van de rangschikking te wurmen.Bart Deelkens : "Ik heb het er met de trainer over gehad. Ik ben daar vrij nuchter in. Vorig seizoen zat alles mee, was alles positief; dit seizoen is het, als ze in de buurt van het doel komen, negen kansen op tien binnen. In het begin was ik daar ook mee bezig, je vraagt je het een en ander af over jezelf. Dan heb ik, moet ik zeggen, het geluk van een trainer te hebben die alles heeft meegemaakt in het voetbal. Hij zegt : je moet goed beseffen dat het nooit het maximum kan blijven, en als het minder gaat : blijven werken, dan keert het wel en kan je jezelf niks verwijten. "Ik ben zelf naar de trainer gestapt. Ik vind : je krijgt in de eerste wedstrijd van het seizoen vier doelpunten binnen tegen Club Brugge, je verliest hier thuis van Aalst, je krijgt er op Gent weer vier binnen... Toen we met drie op vijftien stonden, vroeg ik mij af hoe het zo snel kon keren : vorig jaar pakte je al eens een bal en nu gaan ze direct binnen. Maar de trainer ging daar dus positief op in."Hij had, zegt hij, even wat grond onder de voeten nodig. "Ik had dat nodig, want ik ben 23, nog maar één jaar in eerste klasse, een jaar dan nog wat heel goed was meegevallen. Dan merk je hoe speciaal de sfeer in Westerlo nog altijd is : iedereen gaat op zo'n moment meteen achter je staan. Maar Ives Serneels zei ook al in een interview : als je met drie op vijftien start, weet je dat je een minder seizoen gaat maken. En je ziet : je staat daar met een ploeg of zes onderaan. "Maar we hebben altijd goed voetbal gebracht en kansen gecreëerd, alleen dat tikkeltje geluk ontbrak wat. Vorig seizoen begonnen we, geloof ik, met iets van negen op twaalf : dan weet je dat je je al eens iets kan veroorloven in de volgende matchen. Terwijl je nu weet dat elke match belangrijk is. Maar we reageren als ploeg en spreken op elkaar in, dat is belangrijk."ommigen beweren : je hebt als speler een plafond en waar dat ligt, weet je niet, maar misschien heeft Deelkens het vorig seizoen al bereikt. "Dat kan, maar daarom probeer ik nu weer in stijgende lijn te gaan. Vorig seizoen was fantastisch, maar dat is voor mij afgesloten, je mag niet achterom kijken. Maar ik hoop niet dat ik mijn plafond bereikt heb ( lacht)." In elk geval heeft hij een reden waarom hij de competitie wat zwakker begon dan de vorige. De concentratie was wat minder scherp. "Ik denk het. In het begin van het seizoen heb ik privé een paar probleemkes gehad, maar daar wil ik liever niets over zeggen. Ik heb er met een paar spelers in de groep over gepraat die ik in vertrouwen kon nemen, en aan hen heb ik mij kunnen optrekken. In het begin heb ik mijn kop misschien wat laten hangen en was de concentratie misschien wat weg. Maar nu is dat allemaal wat voorbij en kunnen we verder leven. "Eigenlijk zou je privé en werk of hobby gescheiden moeten kunnen houden, maar als je je problemen hier voorlegt en je merkt hoe betrokken ze reageren zonder dat naar buiten te brengen : dat is knap. En daarom is de sfeer hier nog altijd fantastisch. Er wordt nu meer op mij ingepraat en situaties worden wat beter bekeken. Hier ben je in de fout gegaan, dat daar... Dat hoort er ook bij. Donderdags is er nog altijd keeperstraining en dat is nog altijd elke keer afzien. Want ik vind : zoals je traint, speel je ook."En vorig seizoen speelde hij beter, traint hij dan nu... ? "Ik probeer altijd mijn best te doen en er zijn misschien wel dagen dat het minder loopt, dat heeft iedereen wel. Je kan iets verkeerd doen, maar de inzet moet er altijd zijn. Na nieuwjaar heb ik gezegd : ik zet alles van mij af en ik hoop er die stijgende lijn weer in te krijgen. Ik was vooraf wel geconcentreerd, maar ik had het gevoel van : oei, ik krijg een goal binnen, nog een... Het was ook zo dat we ze nogal redelijk vroeg in de wedstrijd binnen kregen. Dan was er een beetje paniek, zo... Je kent dat."Als jongen van 23 reageer je slechter dan een man van 30. Wat ik allemaal meemaak, is mooi, en als het dan wat tegenzit, ken je al eens wat schommelingen. Iemand die ouder is zal meer een constante aanhouden, terwijl bij mij de schommelingen wat te groot waren. Ik hoop dat ik dat in de toekomst wat kan verkleinen. Maar als je tijdens wedstrijdjes mensen als Dauwen en Schaessens tegen je hoort praten, dat vind ik enorm knap. Kom op, jongen, steek het niet in je kop."Ik had niet verwacht van mezelf dat ik het zo moeilijk zou hebben. Men zegt altijd dat aan de top blijven moeilijker is dan er komen, en dat het tweede jaar het jaar van de bevestiging is. Dus ik wist op voorhand dat het een moeilijk seizoen zou worden, maar dat het zo zou gaan, had ik niet verwacht. Al moet ik zeggen dat het de laatste twee maanden weer wat beter is beginnen te gaan. Maar ach, ik zoek geen excuses. Het is nu eenmaal zo, ik had gewoon niet gedacht dat privé-problemen zoveel invloed zouden hebben op mij en mij een knak zouden geven. Dat je dan al eens wat kritiek krijgt, daar moet je mee leren leven. Als dat zo is, is dat zo. Ik durf dat onder ogen zien. Je kan rap aan de top zitten, maar ook rap onderaan."e hoeft maar het vorige seizoen met het huidige te vergelijken. "Iedereen weet : als je in de eerste drie, vier matchen telkens vier doelpunten slikt, dat je moet gaan sleutelen. We probeerden het met een laatste man, waarna het een tijd beter ging. Maar het waren af en toe individuele fouten die ons de das omdeden. Ook door fouten van mij, zoals tegen GBA bijvoorbeeld. Ik bezie dat dan heel nuchter. Het kan iedereen overkomen."Als de punten er niet zijn, wil de trainer al eens iets herschikken. Dat is ook zijn volste recht. Als je bij de eerste tien staat en niet naar onder hoeft te kijken, kan je elke week met dezelfde elf beginnen, maar eens onderaan wil je toch een en ander proberen. Dat lukt dan misschien één match en dan mislukt dat en dan moet je weer beginnen te veranderen. Maar ik zie er niks verkeerds in. Oké, als je elke week met dezelfde elf kan spelen, is dat belangrijk voor een ploeg. Maar het is nu eenmaal zo dat hij iets moet proberen. Ik apprecieer enorm dat de trainer er zo rustig onder kan blijven en zegt : het zal wel keren."Dat zegt de trainer inderdaad al langer. Vraag is : hoelang blijft zoiets moed geven ? En is dat niet wat naïef om een ploeg daarmee op dreef te krijgen ? "Misschien wel, misschien dat we er wat rap overgaan, maar iedereen is zich bewust van de situatie, dat we staan waar we niet hoeven te staan en dat we het daardoor moeilijk hebben te voetballen. Maar Westerlo is Westerlo. We komen eruit. Ik heb heel veel te danken aan de trainer, net als heel Westerlo. Dus wat hij zegt, daar sta ik honderd procent achter. Hij heeft mij het vertrouwen gegeven als eerste keeper en daar zal ik hem altijd dankbaar voor zijn. Want je moet het maar doen, dat risico willen nemen met iemand van 22 jaar."door Raoul De Groote, ,