1 Daniel Zitka (Anderlecht, 19 punten)

Wie had na vorig jaar durven denken dat Daniel Zitka unaniem als beste doelman verkozen zou worden ? Een seizoen geleden moest hij nog wijken voor Tristan Peersman en Silvio Proto. Nochtans, zijn kwaliteiten werden nooit in twijfel getrokken : sober, efficiënt, autoritair en sterk op de lijn. Het was vooral zijn mentaliteit die hem parten speelde. Tegenwoordig staat hij heel wat steviger in zijn schoenen dankzij het vertrouwen dat hij kreeg.
...

Wie had na vorig jaar durven denken dat Daniel Zitka unaniem als beste doelman verkozen zou worden ? Een seizoen geleden moest hij nog wijken voor Tristan Peersman en Silvio Proto. Nochtans, zijn kwaliteiten werden nooit in twijfel getrokken : sober, efficiënt, autoritair en sterk op de lijn. Het was vooral zijn mentaliteit die hem parten speelde. Tegenwoordig staat hij heel wat steviger in zijn schoenen dankzij het vertrouwen dat hij kreeg. Op kousenvoeten is de Braziliaan een vaste waarde geworden in onze competitie. Al onmiddellijk bij zijn aankomst in 2000 maakte hij naam, maar door enkele tijdelijke afwezigheden en blunders kreeg hij het etiket 'speelvogel' opgekleefd. Dit seizoen trok hij de kaart van de soberheid. En met succes : volgend seizoen komt hij uit voor Groningen. Door keihard te werken mag de Gentse doelman al terugblikken op een mooie carrière. De altijd scherpe, voorbeeldige kapitein (getuige daarvan zijn fairplayprijs) schittert door zijn vastberadenheid en zijn constante vorm. Op de lijn is hij bijna onklopbaar, maar in de lucht is hij wat minder zeker. Dat compenseert hij dan weer door zijn goede timing bij het uitkomen. In het nauw gedreven door transferperikelen in het begin van het seizoen begon Olivier Renard toch als titularis. Zijn start was chaotisch, maar beetje bij beetje werd de Standardgoalie sterker en sterker. Op het einde overtuigde hij zelfs de grootste criticasters, hij bezweek niet onder de mentale druk. Bij de doelmannen was Logan Bailly dit jaar dé revelatie. Genk durfde het aan om de jonge snaak onmiddellijk voor de leeuwen te gooien. Hij liet meteen zijn visitekaartje achter : bij het uitkomen is er in België waarschijnlijk geen enkele keeper spectaculairder dan Bailly. Zijn spelhervattingen liggen vaak aan de basis van de Genkse tegenaanval en op de lijn is hij heel efficiënt. Enige minpunt is zijn gebrek aan regelmaat. Op zijn 38ste kreeg Ronny Gaspercic vleugels door de concurrentie met de jonge Jonathan Ruttens. Zijn sterke punten zijn vooral zijn ervaring en uitstekende positiespel. Door zijn imposante verschijning jaagt hij sommige aanvallers zelfs schrik aan in een-tegen-eensituaties. Zijn talloze reflexen op de lijn hielpen hem ook aan de zesde stek. De Ivoriaan koos na de degradatie eieren voor zijn geld en plaatste vorige week zijn handtekening onder een driejarig contract bij rivaal Lokeren. Toch kan niemand deze kleurrijke figuur iets kwalijk nemen, hij gaf zich volledig voor zijn club. Tegen Sint-Truiden leek het wel of hij de enige was die nog in het behoud geloofde. Met enkele prachtige reddingen kon hij erger voorkomen. Na een kort verblijf in Nederland toonde Mark Volders zich een nuttige pion voor Moeskroen. Hij is niet het type van de spectaculaire reddingen, maar weet zich steeds goed op te stellen. Met zijn weldoordachte tussenkomsten kan de ver- dediging steeds op hem rekenen. Toen Cédric Berthelin twee jaar geleden furore maakte, waren heel wat ogen op hem gericht, maar toch bleef hij Bergen trouw. In de eerste ronde, gekenmerkt door persoonlijke problemen, loste hij de verwachtingen niet in. Na de winterstop echter schakelde hij een versnelling hoger en zat hij op hetzelfde niveau van zijn ploegmaats. Patrice Luzi kreeg de ondankbare taak Bertrand Laquait op te volgen. Nadat hij bij Moeskroen op de keien werd gezet, klopte hij aan bij de Zebra's. Zijn eerste matchen waren niet echt overtuigend, de geest van Laquait waarde nog steeds rond in het stadion. Nadat hij zich van de pers niets meer aantrok, vond hij een zekere rust. In de terugronde presteerde hij heel wat beter, maar dat overtuigde de clubleiding niet om zijn contract te verlengen. Jugoslav Lazic was de opvolger van Zvonko Milojevic, die in maart een punt zette achter zijn loopbaan als doelman. De Serviër trok vooral de aandacht met zijn goede reflexen op de lijn, maar desondanks kon hij toch geen enkel punt winnen voor zijn team. door stéphane vande velde