Dezer dagen verschijnt er een boek over Frans de Munck. Dat is opmerkelijk want de ex-doelman is al bijna elf jaar dood. Maar het leven van De Munck is dan ook ongewoon, het is een aaneenschakeling van pittige en soms pikante anekdotes. Tussen 1949 en 1960 speelde De Munck 31 keer in het Nederlands elftal. Hij werd De Zwarte Panter genoemd, vanwege zijn zwarte haren, zwarte keepersuitrusting en katachtige reflexen.
...

Dezer dagen verschijnt er een boek over Frans de Munck. Dat is opmerkelijk want de ex-doelman is al bijna elf jaar dood. Maar het leven van De Munck is dan ook ongewoon, het is een aaneenschakeling van pittige en soms pikante anekdotes. Tussen 1949 en 1960 speelde De Munck 31 keer in het Nederlands elftal. Hij werd De Zwarte Panter genoemd, vanwege zijn zwarte haren, zwarte keepersuitrusting en katachtige reflexen. Frans de Munck was een ijdele man. Hij was erg populair bij de vrouwen en reed rond in een grote Amerikaanse wagen. Volgens de legende keepte hij met een kam en een spiegeltje en versierde hij de vrouwen nog tijdens de wedstrijd. En in zijn glorietijd zou hij zich vaak voortijdig hebben laten vervangen en het stadion hebben verlaten om de vrouw van een ploegmaat te 'bezoeken'. Opzien baarde De Munck toen hij voorafgaand aan de wedstrijd tussen Sparta en DOS Utrecht de Amerikaanse filmactrice Jayne Mansfield vol op de mond kuste. Een gebrek aan zelfvertrouwen was niet aan de uit Zeeland afkomstige Frans de Munck besteed. Hij speelde bij FC Köln, gleed ook daar als een don Juan door het leven en werd in de Domstad zo op handen gedragen dat hij een rol kreeg in de speelfilm Das ideale Brautpaar. Maar veel minder indruk maakte De Munck als trainer. In 1969 belandde hij bij Club Brugge, hij bleef er twee seizoenen. De Munck was de eerste Nederlandse trainer van blauw-zwart. Voordien waren er al een paar vreemde exemplaren gepasseerd. Zoals de Hongaar Janos Schwanner die de spelers vooral liet lopen en zelf de groep op sleeptouw nam. Hij maakte indruk door zijn soepele tred en beval de spelers op een gekke hiphoptoon. Later bleek dat hij twee jaar hulpballetmeester was geweest aan de Opera van Wenen. Of je had de Fransman Louis Dupal die spelers die geblesseerd waren steevast thuis ging bezoeken. Niet alleen om een praatje te maken, maar ook om hen te masseren. Frans de Munck was een heel andere vogel. Hij liet de spelers met zandzakken op het lichaam trainen om ze sneller te maken. Door zijn arrogantie maakte de Zeeuw zich onmogelijk in de groep. Hij verbood de doelman bijvoorbeeld in het zwart te spelen omdat er maar één Zwarte Panter was, waarmee hij alludeerde op de bijnaam die hij in zijn carrière had gekregen. Hij provoceerde de spelers en kreeg met velen meteen ruzie. Zo wilde De Munck bijvoorbeeld de stijl veranderen van Fernand Boone die als een echte lijnkeeper gold en de tegenstander die op hem met de bal aan de voet afkwam negen keer op tien in de richting dwong die hij wilde. Op een gegeven moment zette hij Boone uit de ploeg om de pas gekochte Luc Sanders een kans te geven. Dat was voor een thuiswedstrijd tegen Racing White. Boone bleef toen gewoon in het café dat hij in de buurt van het stadion openhield. Hij stond daar pinten te tappen tot twintig minuten voor de wedstrijd iemand van het bestuur in volle paniek binnenkwam. Sanders had zich tijdens de opwarming geblesseerd; of Fernand niet snel zijn spullen kon pakken. Boone deed het met tegenzin en eiste in de kleedkamer dat De Munck zich bij hem zou verontschuldigen. En hij liet hem in het bijzijn van een paar getuigen beloven dat hij ook de wedstrijd daarop, drie dagen later voor de Europacup tegen Újpest Dosza, weer in de goal zou staan. Er bleef De Munck niets anders over dan daarop in te gaan. Andere tijden waren het. Soms kwam Frans de Munck, die in 1970 met Club de beker won, ook verrassend uit de hoek. Voor een Europacupmatch tegen het Duitse Kickers Offenbach kwam hij de kleedkamer binnen en gaf iedere speler een foto. Hij zei dat dit het elftal van Kickers Offenbach was. Maar toen de spelers keken, stond er een naakte vrouw op die foto. Dat was natuurlijk lachen geblazen. Maar veel te lachen viel er doorgaans niet met De Munck, die na zijn periode bij Club naar Lierse overstapte. Hij was de trainer van de ploeg die Europees stuntte op Leeds en een historische 0-4-zege behaalde. De manier waarop De Munck daar werd ontslagen was op zijn minst ongebruikelijk: Lierse moest Europees spelen tegen PSV en de trainer zou met een speler fors op dit duel hebben gewed. De Munck voorspelde dat PSV zou winnen en mocht opkrassen.