Vincent Kompany keert terug naar Anderlecht. Een move die sommigen hadden gehoopt, maar niemand voor mogelijk had gehouden. Een speler-manager bij de grootste club van het land, leg dat eens uit? Veel vraagtekens en onzekerheden, al zijn die in de eerste plaats niet belangrijk.
...

Vincent Kompany keert terug naar Anderlecht. Een move die sommigen hadden gehoopt, maar niemand voor mogelijk had gehouden. Een speler-manager bij de grootste club van het land, leg dat eens uit? Veel vraagtekens en onzekerheden, al zijn die in de eerste plaats niet belangrijk. RSCA, een club met nog geen waarde van 100 miljoen euro, gaat sportief worden geleid door een man die op zichzelf een veelvoud van dat bedrag waard is. Kompany is in meer dan één opzicht meer dan de club Anderlecht. Maar ook dat is in dezen irrelevant. De waardes die hij uitstraalt, zijn manier van zichzelf presenteren, zijn manier van spelen uiteraard... Het lijken de laatste kronkels van een lang vervlogen tijd waarin paars-wit wat betekende. Dat zo'n man, die letterlijk overal ter wereld naartoe kan, ervoor kiest om een club met grote problemen uit het moeras te komen trekken, kan je alleen maar verklaren door clubliefde. Anderlecht is al jarenlang Anderlecht niet meer. Met de terugkeer van de Prins is dit in één klap weer rechtgezet. Het is een eerste bouwblokje op weg naar de Rechtzetting en de basis die iedereen nodig had om weer geloof te krijgen. Een zeldzame zonnestraal in een met zwarte wolken bepakt Brussel. Kompany lijkt de enige juiste man om dit te kunnen rechttrekken. Niet de man die dit Anderlecht verdient, maar wel die het nodig heeft. Een van de laatste der Mauve Mohikanen, de Brusselse Johan Cruijff. Hij is niet méér dan de club, hij ís de club. Vincent, vanuit de grond van ons paars-witte hart: bedankt! #thePrinceisback