En ?

Patrick Goots : Wel, als je sedert de winterstop bij alle doelpunten betrokken bent, zelf scoort of de assist levert, dan is het wel een teken dat je echt in vorm bent, denk ik. Nu ook met Henk Houwaart, dat klikt ongelooflijk goed. Hij geeft mij heel veel vertrouwen, en dat is wel belangrijk. Of een trainerswissel aangewezen was, weet ik niet, maar, euh, in mijn geval... Er zijn natuurlijk een paar maanden geweest dat er tussen mij en Wim De Coninck iets wreef. Na de wedstrijd op GBA is dat een beetje geëscaleerd. 's Maandags heeft hij mij dan geroepen en gezegd waar het op stond. We zijn dan met een nieuwe lei begonnen en ik heb weer mijn kansen gekregen.
...

Patrick Goots : Wel, als je sedert de winterstop bij alle doelpunten betrokken bent, zelf scoort of de assist levert, dan is het wel een teken dat je echt in vorm bent, denk ik. Nu ook met Henk Houwaart, dat klikt ongelooflijk goed. Hij geeft mij heel veel vertrouwen, en dat is wel belangrijk. Of een trainerswissel aangewezen was, weet ik niet, maar, euh, in mijn geval... Er zijn natuurlijk een paar maanden geweest dat er tussen mij en Wim De Coninck iets wreef. Na de wedstrijd op GBA is dat een beetje geëscaleerd. 's Maandags heeft hij mij dan geroepen en gezegd waar het op stond. We zijn dan met een nieuwe lei begonnen en ik heb weer mijn kansen gekregen. Wel, euh... de vijfde, zesde wedstrijd waren er in de socio vier mensen van Ruiselede die De Coninck had uitgenodigd - vrienden van hem. Nu is ook mijn schoonvader van Ruiselede afkomstig. Terwijl hij met één van hen, een fietsenmaker, in gesprek was, waren de drie anderen, die wat hadden gedronken, bezig : zie je wel dat Antwerp ook kan winnen zònder Goots. Zo echt irriterend, hé, wel drie, vier keer. Waarop mijn schoonvader uiteindelijk antwoordde : Antwerp heeft dan wel gewonnen zonder Goots, maar het kan zijn dat Goots langer op Antwerp zal zijn dan De Coninck.De Coninck heeft mij dan eigenlijk twee, drie maanden links laten liggen, terwijl ik echt ook wel in goeie vorm zat. Na de reservenwedstrijd tegen Lierse zei Eddy Snelders : hoe is het mogelijk dat jij hier met de reserven zit te spelen ? Spijtig, want anders stond ik nu wellicht derde of vierde op de topschutterslijst. Wim zei trouwens zelf : ik heb dat te lang laten aanslepen. Hij had, was zijn uitleg, de indruk dat ik wou dat hij ontslagen zou worden, maar ìk kan toch geen trainer ontslaan ? Dat was, zei hij, de enige reden.Wat het natuurlijk òòk was : hij had een systeem met één spits in gedachten waar ik niet in paste, dat voelde ik vanaf het begin. Mussa vond hij beter op die positie, omdat Mussa iemand is die tackelt en overal naartoe gaat. Ik ben dus een ander type spits, maar in de wedstrijden dat we samen voorin speelden ging het ook vrij vlot. Het ging toen niet zo goed, en van de spelers die de zondagochtend moesten trainen - zeven, acht man, meestal donkerkleurigen - en er om kwart na negen moesten zijn, kwamen er een paar toe om halftien, een paar om tien voor tien, één om halfelf en er was er zelfs ene die op zondagavond belde dat hij 's ochtends niet had kunnen komen. In de groep is daar toen een beetje irritatie over ontstaan. De Coninck zei : ja, maar die jongens hebben een heel andere cultuur, die hebben in hun land geen horloge. Een uitleg waar wij niet zo content mee waren. Stefan bracht dat toen naar buiten en de dag nadien was het opgelost. Misschien heeft De Coninck dat mij en Stefan kwalijk genomen, maar er waren wel meer spelers die daar niet mee konden leven.Neen, neen... dat gebeurt niet zoveel (lacht). Dit was echt een trainerswissel waarvan wij totaal niks afwisten. Een complete verrassing. De Coninck had mij nog net eens gezegd dat ik voortaan maar één keer per dag meer hoefde te trainen, omdat ik daar conditioneel voldoende aan had. Ik zei : neen, trainer, dat regime zullen we pas volgende week invoeren, want ik vind Aalst de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. Dinsdagavond kom ik thuis en om tien uur krijg ik telefoon dat hij ontslagen is. Ik heb hem dan een bericht gestuurd waarin ik hem bedank voor de samenwerking. Hij stuurde er mij één terug : dat de samenwerking wel niet altijd optimaal was geweest, maar dat hij enorm veel respect heeft voor wat ik op mijn leeftijd nog presteer. Hij wenste mij ook nog veel succes toe. Zijn de resultaten goed, dan word je natuurlijk niet ontslagen, en die zware nederlaag tegen Lierse, ploeg van je ex-trainer ( Regi Van Acker, nvdr), kwam natuurlijk heel hard aan. Kijk, had Antwerp in de eerste ronde vijftien punten meer gehaald, dan had ik hier na nieuwjaar misschien niet meer rondgelopen. Want ik had de indruk, het gevoel dat De Coninck mij niet nodig had. Vergeet niet dat het weekend dat ik tegen Anderlecht twee keer scoor, ik eigenlijk met Geel op Ingelmunster had moeten spelen (lacht). Ja, en daar blijf ik de voorzitter eeuwig dankbaar voor - en dat is geen slijmerij. 's Anderendaags belde hij mij trouwens op om mij proficiat te wensen, wat hij ook nog niet met veel spelers gedaan zal hebben. Ik ben hier nu tweeënhalf jaar en ik kan geen slecht woord zeggen over Wauters. Geen enkel ! Misschien (lacht). Maar tot nu toe heb ik nog geen frank tekort gekregen. Alle beloften zijn nagekomen, nu is het afwachten wat het met de optie wordt. Wel vijf, zes ploegen belden mij ondertussen al, ook uit China, maar ik respecteer de optie die Antwerp tot 15 april heeft, want hier ligt van kleinsaf al mijn hart. Laatst bracht ik voor een supporter - een hele zware jongen - nog mijn poëziealbum mee van toen ik tien jaar was. Mijn vader had er toen een foto van Alfred Riedl uit de Gazet van Antwerpen ingeplakt en eronder geschreven : nu speel je nog bij de miniemen van Dessel, maar ik hoop dat als je groot bent je bij je favoriete ploeg Antwerp kunt gaan spelen. Wel, die gast, hé - en 't was echt een héle zware - kreeg tranen in de ogen. Spijtig dat mijn vader, die zoveel voor mij heeft gedaan, dit niet meer kan meemaken. Ik vind het dan ook mijn plicht een keer per week tot bij hem op het kerkhof te gaan. Het hoort bij mijn wedstrijdvoorbereiding. Wat is er onder Henk Houwaart veranderd ?Ik denk dat wij nu een ervaren trainer hebben die echt heel goed het spelletje begrijpt, heel goed aanvoelt wat er in de groep leeft, wat er op training nodig is én tactisch toch al een paar stunts uithaalde. Hij zei ook meteen : met die 24 van de kern ga ik door. Zijn trainingen zijn iets gevarieerder, hoewel die van De Coninck ook niet slecht waren. Voor de wedstrijd kon Wim tactisch alles perfect uitleggen zoals hij dat ook voor Canal+ ongelooflijk goed doet, maar eigenlijk kan ik van weinig wedstrijden zeggen dat hij eens een tactische wissel doorvoerde. Ik bedoel : zoals Houwaart op Gent bij een 3-1-achterstand met vier spitsen gaan spelen en zo nog een punt halen. In sommige wedstrijden, vond ik, durfde hij niet genoeg. Ik weet zeker dat de voorzitter met Houwaart een goeie keuze maakte.Ik heb daar ooit eens iets over gezegd, ja, ik had het er onlangs nog over met Leleu (lachje). Ja, dat is... In de voetbal kom je elkaar altijd nog wel eens tegen, blijkt weer eens.Eén van mijn beste maten dat jaar bij Beerschot, ja. We zijn toen zelfs samen op vakantie naar Oostenrijk geweest. Verleden week zei Houwaart nog : mijn zoon zegt dat je vroeger ook al heel goed kon lopen... je was altijd als eerste in het café. Ik zeg : ja, dat kan zijn (lacht). Hij heeft gezegd : ik wil mensen waar ik op kan vertrouwen; Goots, Leleu, Zyatti, Pinxten en Evens zitten in de spelersraad. Dus ik denk dat die misschien toch wel wat ervaring... dat hij daar toch wel wat naartoe heeft gewerkt, ja. Houwaart is hier toegekomen en heeft direct gezegd dat hij heel veel vertrouwen in mij heeft, en ja, ik denk niet dat ik dat tot nu toe al beschaamd heb. Maar ik weet ook dat er momenten kunnen komen dat Goots niet in de elf zal staan... Vergeet niet dat ik ook op de bank heb gezeten bij Regi Van Acker, iemand die een enorme impact op mij had en van de 26, 27 trainers die ik al meemaakte zeker in mijn topdrie zit. Trouwens, tegen La Louvière heb ik een knop omgedraaid. Ik heb gezegd : Pat, je bent aan je laatste jaren bezig, je moet niet meer zitten mokken op de bank. Ben ik er niet meer bij, even goed, maar als ik inkom, zal ik alles geven. Sindsdien voel ik me precies nog beter en heb ik het ook veel makkelijker. Als ik er eens naastval, zal ik niet meer zeggen : dit of dat. Een kortsluiting, maar zonder ruzie. We moesten ons met vier gaan opwarmen, De Coninck vervangt er drie en ik, ja... Ik heb toen mijn schoenen uitgedaan en ben naar binnen gewandeld, wat de supporters natuurlijk allemaal hadden gezien. Ik was toen heel ontgoocheld, maar een deur kapot stampen zoals er hier eind januari nog één deed, heb ik nooit gedaan. Wel heb ik ooit eens de trainer van Turnhout, Gerard Plessers, bij zijn nek gegrepen. Hij was zo kwaad dat het tegen Kapellen nog 0-0 stond bij de rust, dat hij mijn tas een stamp gaf. Ik zei : ge kunt mij uitschelden voor het lelijkste van de straat, maar van mijn materiaal blijven, gij ! Ik ben dan ook iemand die heel veel zorg draagt voor zijn materiaal. Dat er al zoveel dingen zijn gestolen in onze kleedkamer, daar kan ik absoluut niet mee om. Voetbalschoenen, regenvestjes, gsm's van 25.000 frank, gouden kettingen, gisteren op training nog 50 euro uit de portefeuille van Aleksander Klak. Echt ziekelijk ! Als ik die speler te pakken krijg, dan kan het zijn dat ik nooit meer mag voetballen, maar dat zal zijn beste dag niet zijn. De snelheid zal wel een béétje afgebot zijn. Maar voor een spits zijn vooral de eerste drie, vier meter belangrijk, en ik denk dat daar nog niet echt veel sleet op zit.Ik denk het niet, want ik heb vanmorgen op training nog... Maar iedereen weet dat het mijn kwaliteit is en ik voel dat de tegenstrever er zich echt op instelt. Ik hoor dat op het tactisch bord van Aalst maar één naam van een Antwerpspeler stond, die van Goots, met drie uitroepingstekens. Dit seizoen moest ik ook al vaak alleen diep in de spits spelen, heel dikwijls met de rug naar doel en dan kom je ook niet zo makkelijk in schietpositie.Eigenlijk heb ik me nooit eerder zo goed gevoeld als de laatste drie, vier jaar. En dan kom ik terug op Van Acker, die mij met een hartslagmeter leerde werken en die echt heel gericht trainde. Want voorheen... Ik herinner mij in Turnhout, dat de trainer bij een bosloop zei : volg maar. Dan ben je natuurlijk constant in verzuring aan het lopen.Ik ben geen afstandsloper, maar op mijn tempo kan ik wel heel goed lange afstanden lopen. Vroeger werd ik altijd een beetje afgeschilderd als een luierik die doelpunten maakte en ik ben nog altijd niet een speler die negentig minuten aanwezig is, dus zal controverse rond Goots altijd wel blijven, maar conditioneel stond ik nooit zo sterk als onder De Coninck - die wat dingen uit de atletiekwereld haalde. Uit een conditietest in Brecht tijdens de voorbereiding bleek trouwens dat ik bij de beste zes van de groep was, dat de dokter zelfs zei : hoe is dat mogelijk ? Na de bekerwedstrijd tegen Brugge zei Guy Thys nog : da wist ik niet, dat je dat nog kon op je leeftijd. Zo lang mogelijk. Ik hoop zeker nog een jaar hier, maar zoals ik mij nu voel, moet ik nog twee seizoenen in eerste aankunnen, denk ik. Daarna ben ik bereid te zakken, naar tweede, derde of vierde, en ik zie mij ook nog wel in provinciale sjotten. Eindigen zal ik alleszins in mijn caféploeg FC De Kempenzonen, waar ik zeker tot 48 moet meekunnen.Ik doe nu al wat pr voor het Belgisch sportmerk Rolini en de kans zit erin dat ik daar wel aan de slag kan, maar je moet alles afwachten. Misschien word ik wel ergens hulptrainer. We zien wel. Sedert ik van de ene op de andere dag mijn vader verloor, is mijn leven veranderd : in de zin dat ik van dag tot dag leef.Dat kan ik niet ontkennen, maar ik denk ook dat het één van de taken van een voetballer is om zich goed te verkopen. Wat veel mensen in mij appreciëren, is dat ik altijd heel gewoon ben gebleven, mij ook altijd heb thuisgevoeld tussen de lagere klasse. Ik ben nooit international geweest, maar ik denk dat ik wel de bekendheid heb van een international.Dat zal pijn doen.Ja, dat is wel waar. Het is een gave die ik heb en waarvan ik geniet. Heel raar is dat in het voetbal mijn beste vrienden meestal keepers zijn. Kris Mampaey, Peter Maes, Pierre Drouguet, Geert De Vlieger, Yves Feys, Parizek... In interviews lees ik ook geregeld dingen als van Filip De Wilde, die op de vraag wie hem schrik inboezemt, zegt : Goots ! Ik denk dat het ook wel een beetje een vorm van respect is. Ja, hoewel ik dit jaar nog geen vijf wedstrijden van hem heb gezien. Ik hecht nu vooral veel belang aan zijn schoolresultaten, die trouwens heel goed zijn. En ik weet ook : als ik ga kijken, zal iedereen zeggen : dat is de zoon vàn... Hij zal het sowieso al moeilijk genoeg hebben om het als voetballer te maken.Mijn vrouw vroeg het mij deze week nog : als je stopt met voetballen, ga je die toch afdoen ? Ik weet het niet (lacht). Ik denk dat dat mijn handelsmerk is geworden, zeker nu ik van boven niet veel haar meer heb. door Christian Vandenabeele,"Ik ben nooit international geweest, maar ik denk wel dat ik de bekendheid heb van een international.""Houwaart zei : mijn zoon zegt dat je vroeger ook al goed kon lopen, je was altijd als eerste in het café."