Voetbal Vlaanderen maakte van de lockdown tijdens de coronacrisis gebruik om enkele gedachtewisselingen met zijn leden te organiseren en dat werd gesmaakt.
...

Voetbal Vlaanderen maakte van de lockdown tijdens de coronacrisis gebruik om enkele gedachtewisselingen met zijn leden te organiseren en dat werd gesmaakt. Ten eerste. Kan er 25 jaar na het Bosmanarrest, vijf jaar na de opsplitsing van prof- en amateurvoetbal en enkele jaren na opname van mini- en zaalvoetbal binnen de KBVB en Voetbal Vlaanderen, eindelijk een correcte deal met de fiscus gemaakt worden? Amateurclubs hebben allang geen gezag meer over hun spelers en de reden als zou het om 'werknemers in bijberoep' gaan, met socialezekerheidsbijdragen en bedrijfsvoorheffingen, is allang achterhaald. Je begrijpt de fiscus wel, liever 2000 clubs controleren dan 50.000 amateursporters, maar gemakkelijkheidsoplossingen mogen geen reden op zich zijn. Ze komen trainen wanneer ze willen, ze spelen ook zaal- en minivoetbal bij andere leden van de federatie, ze stoppen met voetballen wanneer ze er zin in hebben. Geen opzegtermijnen, geen boetesystemen zoals in het profvoetbal, kortom: geen gezag. Het zijn dus eerder zelfstandigen in bijberoep dan werknemers en het komt aan hen toe om hun belastingen correct in te vullen en hun sociale zekerheid op orde te houden, niet langer aan de clubs. Als dat kan voor iemand die bij Deliveroo of TakeAway zijn hoofdtaak uitoefent, dan moet dat zeker kunnen in het amateurvoetbal, waar ze quasi allemaal nog een job hebben. Ten tweede. Kunnen we eindelijk barema's van vergoedingen krijgen op elk niveau, gaande van tweede amateurklasse tot en met vierde provinciale? Geen doldwaze voorzitters meer die het bestel scheeftrekken, geen gehuchtjes meer die plots in de hoogste reeksen van ons amateurvoetbal opduiken, geen clubs meer die na enkele jaren verdwijnen omdat de mecenas het laat schieten en de club zieltogend achterlaat. Zullen die barema's nog wel eens overtreden worden? Natuurlijk! Je kunt de vergelijking echter maken met het wielrennen, waar een verbod op dopinggebruik heerst: er zullen altijd wel een paar malloten zijn die blijven pakken. Regels hebben echter het voordeel dat ze duidelijk maken wie ze overtreedt - al zeker als de sancties afschrikwekkend zijn - en het zal tot enkelingen beperkt blijven. Voor KSV Sottegem en vele andere voetbalclubs leek de coronacrisis de ideale gelegenheid om deze correcties door te voeren. Dat is immers primordiaal om het amateurvoetbal op lange termijn gezond te maken en zal het simpeler maken om crisissen van allerlei soort makkelijker het hoofd te bieden.