Uitgerekend op het moment dat Standard in deze competitie een bres kon slaan, kreeg het zondagavond in Moeskroen een domper. De nederlaag in de Waalse derby toont wat het grootste probleem van de Rouches zal worden : de moordende druk van de entourage. Heel Luik leeft al weken op het ritme van rood en wit en het zal voor de spelers niet gemakkelijk zijn om in deze snel overkokende omgeving de voeten op de grond te houden. Het ongeduld van de supporters bepaalde jaren het spel van deze ploeg : in plaats van rustig te combineren, koos Standard voor het wapen van de lange bal en holde het zichzelf constant voorbij. Dat gebrek aan overleg bepaalde ook de manier waarop de vereniging werd gerund .Juist dit seizoen leek dat te veranderen. Geduld en stabiliteit waren de nieuwe toverwoorden. Onder leiding...

Uitgerekend op het moment dat Standard in deze competitie een bres kon slaan, kreeg het zondagavond in Moeskroen een domper. De nederlaag in de Waalse derby toont wat het grootste probleem van de Rouches zal worden : de moordende druk van de entourage. Heel Luik leeft al weken op het ritme van rood en wit en het zal voor de spelers niet gemakkelijk zijn om in deze snel overkokende omgeving de voeten op de grond te houden. Het ongeduld van de supporters bepaalde jaren het spel van deze ploeg : in plaats van rustig te combineren, koos Standard voor het wapen van de lange bal en holde het zichzelf constant voorbij. Dat gebrek aan overleg bepaalde ook de manier waarop de vereniging werd gerund .Juist dit seizoen leek dat te veranderen. Geduld en stabiliteit waren de nieuwe toverwoorden. Onder leiding van de onderschatte Dominique D'Onofrio werd er een stevig en complementair elftal gesmeed. Maar vooral de genialiteit van Sergio Conceiçao gaf de Luikse club een surplus. Juist daarin zit het probleem. De sterkte van Standard is tegelijkertijd ook zijn zwakte : de afwezigheid van de Portugees kan moeilijk opgevangen worden. Het bleek in Moeskroen waar de geschorste spelmaker niet alleen als aanspeelpunt werd gemist. Maar ook als alles overheersende leider. Die te grote afhankelijkheid is geen gunstig teken voor de toekomst. Na de opoffer in Moeskroen zal het er voor Standard op aankomen collectief te blijven denken. Te snel zorgden nederlagen in het verleden voor vlammende ruzies en interne verscheurdheid. De volwassenheid van een vereniging blijkt vooral in momenten van tegenspoed. Het is op zulke momenten een pluspunt voor Standard dat het ook naast het veld sterker is geworden. In dat opzicht wordt vooral de inbreng van assistent-trainer Stéphane Demol enorm gewaardeerd. De flamboyante ex-international maakte het tot dusver niet als hoofdtrainer, maar in zijn huidige rol is hij bij Standard als aanjager van de spelersgroep helemaal opengebloeid. Demol groeide op met de cultuur van het succes. Hij heeft dat overgeplant op een club die al 22 jaar wacht op de titel. Of Standard daar sterk genoeg is, zal moeten blijken. Het gegeven dat het vertrek van een paar sleutelspelers (Bangoura, Rapaic en Dragutinovic) probleemloos werd opgevangen pleitte voor de sterkte van de groep. Dat mag de realiteit niet verdoezelen : Standard moet bidden dat er Conceiçao niets overkomt en dat hij zijn ontvlambaar temperament onder controle houdt. Deze competitie zit vol grillige en bizarre wendingen. Met een opmerkelijke zes op zes heeft Gilbert Bodart bij La Louvière zijn intrede niet gemist. De veelbesproken zege van de Wolven afgelopen zaterdag in Sint-Truiden is opvallend. Grotere antipoden dan Herman Vermeulen en Gilbert Bodart bestaan er niet. Terwijl de coach van STVV zich maniakaal verdiept in alle facetten van het vak, houdt Bodart het bij simpele peptalk en besteedt hij nauwelijks aandacht aan tactiek en coaching. Hij laat zich nu vieren als de koning van La Louvière maar het zal niet lang duren voor de rauwe realiteit op Tivoli terugkeert. Intussen vindt er zaterdag op Germinal Beerschot een opmerkelijke wedstrijd plaats : in het duel der staartploegen neemt Germinal Beerschot het dan op tegen Lierse. Terwijl de bekerwinnaar na de forse nederlaag in Roeselare nog dieper in het moeras is getuimeld en cash wordt afgerekend op bestuurlijke fouten, is het bij Lierse zo mogelijk nog erger. De stoel van trainer Paul Put wankelt na de 0-4 tegen Cercle Brugge, maar een trainerswissel zal niet volstaan om de ploeg uit de impasse te sleuren. Te veel vreemde belangen hebben het beleid van Lierse de afgelopen jaren gekenmerkt. Een kweekvijver vol talent werd dichtgegooid. In plaats daarvan werden er op de Oost-Europese rommelmarkt spelers van inferieure kwaliteit weggeplukt. Zo mochten een aantal bestuurders ongehinderd de rijke traditie van deze vereniging aan diggelen gooien. Ze zouden voor eeuwig verbannen moeten worden. ljACQUES SYSLIERSE EN GBA BETALEN CASH VOOR BESTUURLIJKE FOUTEN.