VRIJDAG 26 JULI

Mijn wekker gaat af. Omdat ik zo vroeg moet opstaan en ik zeker geen ochtendmens ben, laat ik mijn wekker nog tweemaal snoozen. Als ik dat niet zou doen, is het risico groot dat ik me zou verslapen.
...

Mijn wekker gaat af. Omdat ik zo vroeg moet opstaan en ik zeker geen ochtendmens ben, laat ik mijn wekker nog tweemaal snoozen. Als ik dat niet zou doen, is het risico groot dat ik me zou verslapen. Ik trek mijn sportoutfit aan en slenter naar de kantine om te ontbijten. Ik eet een kom cornflakes en twee boterhammen. Ik zou meer kunnen eten, maar dan zou ik vroeger moeten opstaan om alles te laten verteren voor de training en dat vind ik niet echt een optie. De trainingshal loopt stilaan vol. Er wordt niet veel gesproken. Iedereen begint rustig aan zijn opwarming. De training gaat van start. De focus van deze oefening ligt op de verdediging, door drie spelers tegen één speler te laten spelen. Zo staat de speler alleen voortdurend onder druk en wordt hij continu aangevallen. Einde van de training. Omdat het in Jakarta op dit uur van de dag al erg warm is, heb ik deze training vier T-shirts gebruikt (in Jakarta is het in juli en augustus gemiddeld 33° Celsius). Ik ontspan me in mijn kamer. Ik check mijn mail, Facebook en Twitter en ik probeer op de hoogte te blijven van het nieuws uit België. Lunchtijd. Ik heb intussen grote honger en prop me vol met rijst, broccoli en tofu. In het hotel kun je ongelimiteerd verse sapjes bestellen. Ik drink een mango juice en ik bestel nog een melon juice, die ik onderweg naar mijn kamer leegdrink. In België neem ik nooit een siësta, maar in Jakarta doen alle atleten dat. Ik heb het ondertussen ook al overgenomen. Helaas went het zeer snel, maar leer je het moeilijk af. Dus dat belooft als ik weer in België ben. Het is tijd voor de tweede training van de dag. Ditmaal bestaat die uit twee wedstrijden. Ik win één spelletje, maar verlies het andere. Na de training ben ik doodop. Ik ga met vrienden uiteten. We gaan niet te ver van het trainingscentrum, want het verkeer in Jakarta is totaal onvoorspelbaar. Om 21.00 uur moeten we opnieuw in het trainingscentrum zijn. Dat wordt gecheckt en afgetekend door de security bij de ingang van het complex. Om 20.40 uur zijn we terug, dus hebben we de deadline ruim gehaald. Ik ben nog niet moe, maar ik besluit om onder de wol te kruipen. Morgen staat er nog een vroege looptraining op het programma. Daarna kan ook mijn weekend beginnen. DOOR JASMIEN SCHAEVERS