Een ingreep in hoge nood. Zo werd het omschreven toen Schalke 04 op 18 december de Nederlander Huub Stevens als interim-trainer terughaalde. De club telde op dat moment vier punten uit twaalf wedstrijden. De dertiende match tegen Arminia Bielefeld, een degradatieduel, werd twee dagen na de aanstelling van Stevens met 0-1 verloren. Dat betekende: vier punten op 39, net tien procent.
...

Een ingreep in hoge nood. Zo werd het omschreven toen Schalke 04 op 18 december de Nederlander Huub Stevens als interim-trainer terughaalde. De club telde op dat moment vier punten uit twaalf wedstrijden. De dertiende match tegen Arminia Bielefeld, een degradatieduel, werd twee dagen na de aanstelling van Stevens met 0-1 verloren. Dat betekende: vier punten op 39, net tien procent. Huub Stevens, die voor de vierde keer bij Schalke aan de slag ging, werd de tijdelijke opvolger van Manuel Baum, die nog maar op 30 september jl. als de nieuwe hoofdtrainer was aangesteld en dit als opvolger van de Duitse Amerikaan David Wagner. Zijn vrouw was niet blij met deze terugkeer maar als Schalke roept, kan je niet weigeren, zo liet Stevens pathetisch horen. Hij kon de neergang echter niet stoppen. Kibbelende spelers die werden geschorst, onenigheid binnen het bestuur, voorzitter Clemens Tönnies die al eind vorig seizoen opstapte, verwijten over en weer: Schalke 04 bewoog zich op een mijnenveld. Het zette zich over op de ploeg. Schalke 04, ooit het middelpunt van een omkoopschandaal, is altijd een aparte vereniging geweest.. Maar voor de aanhangers zijn de Königsblauen een echte religie. Heel toepasselijk bevindt zich in de buik van het stadion dan ook een kapel. De resultaten drukken op het gemoed van de mensen. Bij winst is er vrolijkheid, bij verlies somberheid. Het is eigen aan het Ruhrgebied. Maar Schalke 04 is vooral een trainerskerkhof. Op vijf jaar na speelde de club uit Gelsenkirchen altijd in de Bundesliga. Schalke is dus bezig aan zijn 53e seizoen op het hoogste niveau. In die periode werden er 48 trainers versleten, 32 keer werd een coach voortijdig ontslagen. Schalke 04 begint nochtans elk seizoen met grote doelen aan de competitie. Maar heel vaak draaien die uit op ontgoochelingen. Dat heeft, naast een gebrek aan realiteitszin, ook te maken met zware beleidsfouten die als een rode draad doorheen de geschiedenis lopen. Er werden in het verleden veel miskopen gedaan. Nogal wat spelers slaagden er amper in zich te integreren. Bovendien rammelde het scoutingssysteem. In 2018 eindigde Schalke nog tweede in de Bundesliga, na Bayern München. Sindsdien begon de vrije val. De schuldenberg is inmiddels gegroeid naar 200 miljoen euro en daarbovenop is er corona, waardoor er geen inkomsten zijn. En dus geen geld voor nieuwe spelers. Met Huub Stevens beoogde de club een schokeffect. De inmiddels 67-jarige Nederlander geldt als de Trainer van de Eeuw bij Schalke. Hij leidde de ploeg in 1997 naar de zege in de UEFA-Cup en zetelt nu in de raad van toezicht. Stevens, doorgaans een harde trainer, koos voor de zachte, zalvende aanpak. Hij voerde in individuele gesprekken de koppen leeg te maken, maar dat volstaat natuurlijk niet. De nederlaag tegen Arminia Bielefeld was de 30e opeenvolgende wedstrijd zonder overwinning. Tot er vorige week dinsdag een straaltje licht in de duisternis kwam: Schalke won de bekerwedstrijd bij vierdeklasser Ulm 46 met 1-3, onder meer dankzij twee goals van Benito Raman. Het leek wel een bevrijding, maar voorlopig is het niet meer dan een balsem op een wonde. Stevens houdt het na twee wedstrijden voor bekeken, zoals dat was gepland. Intussen is er met Christian Gross een nieuwe trainer aangesteld. Een 66-jarige Zwitser die in 1997/98 Tottenham trainde, tussen 2002 en 2008 vier titels pakte met FC Basel en tien jaar geleden bij VfB Stuttgart werkte, waar hij na tien maanden werd ontslagen. De afgelopen acht jaar was Gross aan de slag in Egypte en Saoedi-Arabië. Zonder risico is deze aanstelling niet. En veel tijd krijgt Gross, die als extreem hard geldt, niet. De Bundesliga herneemt op 2 januari.