Het was alsof er bij Anderlecht een nieuw tijdperk begon. Eendrachtig presenteerden Alain Courtois en Michel Verschueren zich bij het begin van het nieuwe jaar. Ze strooiden over en weer met complimenten en namen ambitieuze taal in de mond. Sommigen zullen bij dit tafereel enig gegniffel nauwelijks hebben kunnen onderdrukken. Zoals het in de stijl van een nieuwe bewindsman past probeerde Alain Courtois bij zijn intrede op Anderlecht meteen zijn stempel te drukken : hij declameerde dat het jeugdcentrum van Neerpede hoogste prioriteit krijgt en rekent onder meer op subsidies van de Brusselse regio. Vijf jaar geleden nam Paul Courant ongeveer dezelfde terminologie in de mond. Sindsdien is er op Neerpede nauwelijks iets veranderd. Je snuift er de sfeer van lang vervlogen tijden. Alsof die symbool staan voor de antieke denkpatronen in en ro...

Het was alsof er bij Anderlecht een nieuw tijdperk begon. Eendrachtig presenteerden Alain Courtois en Michel Verschueren zich bij het begin van het nieuwe jaar. Ze strooiden over en weer met complimenten en namen ambitieuze taal in de mond. Sommigen zullen bij dit tafereel enig gegniffel nauwelijks hebben kunnen onderdrukken. Zoals het in de stijl van een nieuwe bewindsman past probeerde Alain Courtois bij zijn intrede op Anderlecht meteen zijn stempel te drukken : hij declameerde dat het jeugdcentrum van Neerpede hoogste prioriteit krijgt en rekent onder meer op subsidies van de Brusselse regio. Vijf jaar geleden nam Paul Courant ongeveer dezelfde terminologie in de mond. Sindsdien is er op Neerpede nauwelijks iets veranderd. Je snuift er de sfeer van lang vervlogen tijden. Alsof die symbool staan voor de antieke denkpatronen in en rond het Constant Vanden Stockstadion. Het valt af te wachten of Alain Courtois de conservatieve stofwolk wegblaast die over Anderlecht ligt, ook al zal hij al zijn plannen ongetwijfeld fraai verwoorden en verpakken. Het is trouwens bizar dat clubs bij tijd en wijle steeds weer de behoefte voelen om het belang van een goed jeugdbeleid te accentueren, terwijl die woorden steeds weer door de werkelijkheid worden achterhaald. Het blijkt ook in deze periode. Clubs die op zoek gaan naar spelers die degenen die naar de Afrika Cup vertrekken moeten vervangen, kunnen zelfs voor die tijdelijke oplossingen niet in de eigen vijver vissen. Veel liever zoeken ze hun toevlucht tot de tweedehandsmarkt in het buitenland. Het kan allemaal in een land waarin er qua import van vreemdelingen die niet tot de Europese Unie behoren, geen enkele beperking bestaat. En waarin de clubs via de Profliga hebben laten weten er niet over piekeren dat te veranderen.De Belgische voetbalwereld staat bol van de tegenspraak en de holle woorden. Volgende zaterdag wil bondsvoorzitter Jan Peeters zijn hervormingsplannen openbaar maken. Nadien zal weer blijken dat er een hemelsbreed verschil ligt tussen theorie en praktijk. Omdat een en ander moet worden goedgekeurd door mensen die door verschillende belangen zijn gedreven. En omdat de kans bestaat dat sommige ideeën, zoals ook Michel D'Hooghe al in het verleden ervoer, weer moeten worden opgeborgen. Als er binnen de voetbalbond iets is dat al lang moest worden aangepakt, dan zijn het de logge en blokkerende structuren die nu een snelle besluitvorming in de weg staan. De nieuwe impulsen die Jan Peeters het voetbal wil geven, zullen anderzijds nauwelijks een andere plaag verdrijven : de manier waarop de clubs nog steeds worden geleid. Tijdens deze winterstop konden alle trainers overleven, maar de eerste wissel kondigt zich straks wellicht al aan : als Eendracht Aalst zaterdag op Moeskroen verliest, wordt het wel heel erg heet onder de voeten van Manu Ferrera. Negen maanden nadat hij als de reddende engel van de club in de armen werd gesloten. Het is hallucinant hoe er telkens weer met trainers wordt omgesprongen. Beleidsmatig denken en werken is onmogelijk omdat exterieure invloeden steeds weer eerder genomen beslissingen ondermijnen. Eendracht Aalst bestond het om met Leo Van der Elst een hulptrainer aan te trekken zonder Manu Ferrera in te lichten. Nu wordt dezelfde Leo Van der Elst als nieuwe trainer naar voren geschoven. Geen enkele garantie heeft Aalst dat het met hem beter zal gaan. Gegarandeerd dat niemand in Aalst weet hoe Leo Van der Elst bij andere clubs als trainer heeft gewerkt. Net zoals niemand in dit land zich over dat soort dingen grondig informeert. oen het Italiaanse Chievo een paar jaar geleden de basis legde voor de spectaculaire opgang die de club nu doormaakt, was ook René Vandereycken daar even in beeld als nieuwe trainer. Die denkpiste werd meteen verlaten toen bleek dat Vandereycken geen werk had. Daardoor kon Chievo niet dat doen wat ze als essentieel aanzagen : een paar trainingen bijwonen, met eigen ogen aanschouwen wat de man in wie ze geïnteresseerd zijn echt te bieden heeft. In Mechelen werd Barry Hulshoff onder meer ontslagen omdat zijn trainingen door de spelers als te monotoon werden ervaren. Dat zijn geen nieuwe geluiden, want Hulshoff werkt altijd en overal op dezelfde manier. Vanuit zijn voetbalfilosofie, die hij desgevraagd graag toelicht. Clubs die in zee gaan met een trainer kiezen in de eerste plaats voor een visie waarmee ze zich zowel in goede als in slechte tijden identificeren. Alleen : tijdens de onderhandelingen met een trainer wordt er over alles gesproken. Behalve over die visie.door Jacques Sys