In het eerste seizoen na Maes - die in vijf jaar twee bekers won, drie keer PO1 haalde en afsloot met een geslaagde campagne in de Europa League - staat voor Sporting Lokeren alles in het teken van de heropbouw. Maes, die meermaals aangaf dat de citroen uitgeperst was, zocht en vond een nieuwe uitdaging bij Genk. Goudhaantje Vanaken kreeg, met een jaar vertraging, dan weer zijn gedroomde transfer naar Club Brugge. In zijn zog vertrokken ook De Pauw, Leye, Galitsios en Remacle. De eerste twee wilden weg, de laatste twee moesten weg.
...

In het eerste seizoen na Maes - die in vijf jaar twee bekers won, drie keer PO1 haalde en afsloot met een geslaagde campagne in de Europa League - staat voor Sporting Lokeren alles in het teken van de heropbouw. Maes, die meermaals aangaf dat de citroen uitgeperst was, zocht en vond een nieuwe uitdaging bij Genk. Goudhaantje Vanaken kreeg, met een jaar vertraging, dan weer zijn gedroomde transfer naar Club Brugge. In zijn zog vertrokken ook De Pauw, Leye, Galitsios en Remacle. De eerste twee wilden weg, de laatste twee moesten weg. Als architect voor het new look Lokeren werd gekozen voor Bob Peeters. Bij zijn aanstelling maakte Peeters echter duidelijk dat hij van plan is verder te borduren op het werk van Maes, in eenzelfde 4-2-3-1-systeem, zij het met iets meer direct spel. Daarvoor rekent hij op 'blijvers' Maric, Odoi, Overmeire, Persoons, Patosi en Dessers. Zij moeten de trekkers van de ploeg worden, zowel op als naast het veld. De grootste uitdaging van de nieuwe T1 wordt de integratie van acht nieuwkomers, van wie vier Oostblokkers. Peeters werd, naar eigen zeggen, betrokken bij alle transfers. Geen paraplu dus om open te trekken als de resultaten straks uitblijven. Vorig seizoen verloor Copa - in februari met Ivoorkust nog winnaar van de Afrika Cup - zijn plaats in doel aan Verhulst. De Belg deed het meer dan behoorlijk en vertrekt dan ook in poleposition onder Peeters. Centraal achterin blijft het duo Maric-Ingason gehandhaafd. Degelijk zonder meer. Op de flanken liggen de opties open. In de voorbereiding werd Odoi als rechtsback gebruikt, maar zodra Ticinovic ingewerkt is, kan Odoi weer naar zijn vertrouwde linksback verhuizen. Daar kon Henrique noch Melnjak indruk maken op Peeters. Verder wordt het uitkijken naar de ontwikkeling van enkele jongeren: Dujardin lijkt niet meer dan een back-up, terwijl de sierlijke linkspoot Gyselinck - uit de eigen opleiding - in de oefenwedstrijden bewees een waardig alternatief voor Maric of Ingason te zijn. Datzelfde geldt voor Slowaaks belofte-international Ninaj. Door de enkeloperatie voor Persoons - out tot eind augustus - zal Overmeire voor het eerst in vijf jaar een nieuwe partner krijgen centraal voor de verdediging. Ngolok wisselt nog steeds te veel goede met slechte momenten af en zo kon Rassoul, die ook al een goede indruk liet als tester bij Anderlecht, zich opdringen. De Senegalees doet zowel in fysionomie als in speelstijl denken aan Kouyaté. Ook jeugdproduct Melens, overgeheveld uit de beloftekern, werd geprobeerd op die positie, maar hoewel de staf gelooft in zijn talent, zal hij dit seizoen wellicht genoegen moeten nemen met enkele invalbeurten. Peeters gaf zelf aan dat het handhaven van het 4-2-3-1-systeem staat of valt met het vinden van een vervanger voor Vanaken. De Pool Starzynski beschikt over dat profiel: een intelligente spelverdeler gezegend met een uitstekende traptechniek. Ook Patosi kan achter de spitsen opereren, maar is vooral een optie tegen mindere tegenstanders. Is Dessers al klaar om de aanval te dragen? Die vraag wilde TD Reynders aan de nieuwe trainer overlaten. Met de bonkige Enoh (uit het B-team van Sporting Lissabon) en de vinnige Ghadir (van de Israelische middenmoter Bnei Sakhnin) werden weliswaar twee spitsen aangekocht, maar geen van beiden als onbetwiste titularis. Publiekslieveling Dessers krijgt de kans zich te bewijzen. Op de flanken vertrok er met De Pauw en Remacle flink wat diepgang. Enkel Ansah en Abdurahimi kunnen die ook brengen, maar de eerste neemt te weinig initiatief, en de tweede te veel. Miric, vorig seizoen verkozen tot speler van het jaar bij het Kroatische Slaven Belupo, krijgt de voorkeur als rechterwinger. De Serviër heeft goeie acties in huis, maar oogt soms traag. Patosi op links kan voor veel gevaar zorgen, dat bewees hij vorig seizoen door mee bovenaan te draaien in de assistlijstjes. Ook een systeem met twee spitsen kan, waarbij de snelle Ghadir aan targetman Dessers wordt gelinkt. In dat geval moet vooral Miric voor zijn plek vrezen en kan Starzynski naar rechts uitwijken. Voor de make-over na het tijdperk Maes trekt Lokeren de kaart van onbekende buitenlanders. Een gok, want hoe snel zullen zij zich in het Belgische voetbal integreren? Kwaliteit is er wel degelijk, Reynders bewees eerder over een neus voor talent te beschikken. Daar ook een gestroomlijnd geheel van maken, is een ander paar mouwen. Benieuwd of Peeters die tijd krijgt van voorzitter Lambrecht... DOOR MATTHIAS STOCKMANS