Een intense spanning voelde je constant, de competitietopper tussen Club Brugge en AA Gent had alle componenten (veel doelgevaar en kansen tussen twee aanvallend gerichte teams, een niet geziene elleboog van LaurentDepoitre op Brandon Mechele, een discutabele rode kaart voor Oscar Duarte na een trekfout op BenitoRaman, een blunder van doelman MathewRyan op een vrije trap van Rafinha, twee afgekeurde doelpuntenvan Tom De Sutter) om lang over na te praten en uitgebreid te analyseren, maar leverde na de 2-2 geen echte winnaar op.
...

Een intense spanning voelde je constant, de competitietopper tussen Club Brugge en AA Gent had alle componenten (veel doelgevaar en kansen tussen twee aanvallend gerichte teams, een niet geziene elleboog van LaurentDepoitre op Brandon Mechele, een discutabele rode kaart voor Oscar Duarte na een trekfout op BenitoRaman, een blunder van doelman MathewRyan op een vrije trap van Rafinha, twee afgekeurde doelpuntenvan Tom De Sutter) om lang over na te praten en uitgebreid te analyseren, maar leverde na de 2-2 geen echte winnaar op. Alhoewel. Misschien mocht Hein Vanhaezebrouck met AA Gent wel die titel claimen. Maar liefst 64 procent balbezit, een ploeg die hoog druk durfde zetten met pressing op de helft van de tegenstander, volop het initiatief nam, met lef voor de dag kwam en er niet voor terugschrok om de spierballen te laten rollen. "We gaan niet naar Brugge met het idee om de schade te beperken, maar om te winnen", zo luidde vooraf de boodschap aan zijn spelers. Het maakt deel uit van het nieuwe recept dat de West-Vlaming sinds afgelopen zomer uitprobeert in de Ghelamco Arena, waar voorzitter Ivan De Witte, algemeen manager Michel Louwagie en de uitgebreide horde fans (een gemiddelde van meer dan 15.000 supporters per thuisduel) snakken naar voetbal op topniveau na twee magere jaren van PO2-voetbal. Het echte sausje als finishing touch volgt waarschijnlijk pas later, maar de eerste ingrediënten van het sterrenrestaurant smaken al beter dan de rauwkost van de afgelopen seizoenen. De vooruitgang die de afgelopen maanden werd geboekt inzake spelbeeld en spektakelwaarde mag ondertussen wel worden bestempeld als vrij verbluffend. Samen met Anderlecht en Genk beschikken de Buffalo's bijvoorbeeld na twaalf speeldagen over de beste verdediging van de Jupiler Pro League, want Matz Sels slikte tot nog toe slechts twaalf treffers. De belofte-international toont daarmee niet alleen aan dat hij op zijn 22e een betrouwbaar sluitstuk is met gevatte tussenkomsten - op Club ook alweer in de slotfase - hij straalt de zekerheid uit van een pas gevormde maar blijkbaar complementaire driemansverdediging. Een onuitgegeven samenstelling eigenlijk, als je de karakteristieken van Rafinha, Rami Gershon en Nana Asare bij elkaar plaatst. De Braziliaanse routinier stond bij wijze van spreken op uit de doden, want was al meermaals afgeschreven door de voorgangers van Vanhaezebrouck, maar beschikt over een beter overzicht en een juistere inspeelpass dan de Deense aanwinst Lasse Nielsen. De Israëlische international Gershon blijkt dan weer de kopbalsterke centrale man, fysiek ijzersterk en de man voor de duels met een targetman. En Asare is de timide snelle linksvoetige man, die niet altijd opvalt maar heel nuttig collectief werk verricht als restverdediger. "In Hein we trust", zo luidt de verklaring van Rafinha, die in augustus 2011 werd overgenomen van het Finse HJK Helsinki, voor het huidige succes. "We beschikken over een basis waar we altijd op kunnen terugvallen. De opdrachten zijn duidelijk verwoord en herkenbaar. Op korte tijd hebben we zeker al iets moois gerealiseerd, maar het beste moet nog komen. We zitten duidelijk nog in een opbouwfase, ook qua automatismen, en maken te vaak nog fouten die keihard worden afgestraft. Maar het voordeel is dat pas vanaf maart de echte eindexamens eraan komen." "We moeten een wedstrijd nog leren op slot te doen", beseft de Zwitserse stilist Danijel Milicevic heel goed. Want op die manier werd de dominantie van Gent in het eerste halfuur niet beloond met een voorsprong bij rust. Integendeel, de 1-0-voorsprong werd weggegeven. "Ik speel liever vier goede matchen zonder punten dan slechte duels met een zege. Wie kansen blijft creëren, wordt daar op termijn altijd voor beloond." Zou het? In de middenstrook kiest AA Gent dit seizoen op de flanken voor spelers met diepgang (vanop rechts revelatie Thomas Foket, op links zoekt Mustapha Oussalah naar zijn beste vorm, is Yaya Soumahoro te blessuregevoelig en Kenneth Saief nog een flitsenvoetballer) in combinatie met fysieke power (Renato Neto of Christophe Lepoint), grinta (Brecht Dejaegere), een rustbrenger (Sven Kums) en een passeur met traptechniek (Milicevic). Spelen op balbezit vormt daarbij geen enkel probleem, kansen bij elkaar voetballen ook niet, alleen blijft de laatste nauwkeurige pass en de efficiëntie voor doel hét werkpunt. Vanhaezebrouck beseft dat als geen ander, weet dat zoiets tijd vergt en waarschuwde daardoor al meermaals dat zijn ploeg dit seizoen zou worden geconfronteerd met een proces van vallen en opstaan. "Het is vaak een kwestie van rustig blijven", poneertBenito Raman. Hij is samen met de verrassende clubtopschutter Laurent Depoitre (zes goals van de achttien in totaal) de exponent van het feit dat AA Gent een team in volle ontwikkeling is. Beiden spelen - door de mentale en fysieke zwakte van David Pollet, voor 1,5 miljoen euro overgenomen van Anderlecht - nog met te veel energie en impulsiviteit. Daardoor missen ze koelbloedigheid voor doel en wordt bij de Buffalo's dan verwezen naar het ontbreken van een pure afwerker. Tenzij Nicklas Pedersen, volop revaliderend van een kruisbandletsel, dat probleem vanaf januari kan verhelpen. De Deense aanvaller komt het best tot zijn recht in de zestien meter als hij de juiste aanvoer krijgt. Vanhaezebrouck gelooft alleszins in diens mogelijkheden, want net als eerder Rednic stond hij tijdens de voorbereiding versteld van het opportunisme bij Pedersen. "Hoe hoger het niveau, hoe efficiënter we moeten zijn", gaf Vanhaezebrouck zijn selectie al meermaals mee. Zijn profs worden verplicht te leren meedenken en kregen daarom tijdens de interlandbreak een evaluatieformulier mee. Daarbij moesten ze zelf kwaliteiten en gebreken aangeven, als teken van bewustwording. "Het summum is dat spelers zélf situaties herkennen tijdens een wedstrijd en zich daaraan aanpassen. Daar zijn we nu nog niet aan toe, maar hoe dan ook hebben we meerdere tactische mogelijkheden. En ik wil graag nog accenten toevoegen." We zijn benieuwd. DOOR FRÉDÉRIC VANHEULE"Wie kansen blijft creëren, wordt daar op termijn altijd voor beloond." Danijel Milicevic