Vreemd hoe het steeds weer buitenlandse trainers zijn die in deze competitie hun stempel drukken. Albert Cartier verrichtte vorig seizoen bij La Louvière uitstekend werk en parkeert nu het allerminst met veel talent gezegende FC Brussels keurig in de middenmoot. De Fransman, die vakmanschap aan charisma koppelt, imponeert tijdens de wedstrijden onder meer door snelle tactische ingrepen en hield met zijn ploeg zowel Club Brugge als Anderlecht in bedwang. Lokeren presenteerde in het begin van het seizoen met veel zwier de Serviër Slavoljub Muslin. Voorzitter Roger Lambrecht profeteerde dat de nieuwe trainer zou verbazen en sprak luidop van een plaats in de eerste vijf. Ofschoon de bandenmagneet zich al vaker vergaloppeerde met dat soort euforische kreten, zette Muslin in korte tijd de groep helemaal naar zijn hand. ...

Vreemd hoe het steeds weer buitenlandse trainers zijn die in deze competitie hun stempel drukken. Albert Cartier verrichtte vorig seizoen bij La Louvière uitstekend werk en parkeert nu het allerminst met veel talent gezegende FC Brussels keurig in de middenmoot. De Fransman, die vakmanschap aan charisma koppelt, imponeert tijdens de wedstrijden onder meer door snelle tactische ingrepen en hield met zijn ploeg zowel Club Brugge als Anderlecht in bedwang. Lokeren presenteerde in het begin van het seizoen met veel zwier de Serviër Slavoljub Muslin. Voorzitter Roger Lambrecht profeteerde dat de nieuwe trainer zou verbazen en sprak luidop van een plaats in de eerste vijf. Ofschoon de bandenmagneet zich al vaker vergaloppeerde met dat soort euforische kreten, zette Muslin in korte tijd de groep helemaal naar zijn hand. Na een aarzelende start (met een 4-0-nederlaag in Roeselare op de vierde speeldag) kan Lokeren derde worden als het woensdagavond de inhaalmatch tegen Lierse wint. Slavoljub Muslin is geen trainer met revolutionaire ideeën. Hij speelt vanuit een hechte organisatie, maar probeert wel met eigen accenten het rendement op te krikken. De manier waarop de veelbejubelde verdediger João Carlos mag inschuiven, maakt van deze Braziliaan een stuk wild op de transfermarkt. Muslin vulde ook de leemtes in het elftal op met spelers die hij erg goed kent : Ivan Vukomanovic is op het middenveld de werkmier die ontbrak en vooraan manifesteert Goran Drulic zich steeds meer als een genadeloze killer. Zo demonstreer je competentie. In het spel van Lokeren zit de hand van de meester. In het verleden heette het dat de trainer van Lokeren bij het opstellen van het elftal altijd rekening moest houden met Roger Lambrecht. Muslin laat zich door niemand beïnvloeden. Dat duidt op persoonlijkheid. Met dezelfde eigenschappen gaat ook Albert Cartier bij FC Brussels aan het werk. Met Johan Vermeersch heeft nochtans ook hij af te rekenen met een dominante voorzitter. Het lijkt erop dat Belgische trainers in hun ontwikkeling blijven steken. Echte toppers zijn er niet. Frank Ver- cauteren werd al vaak bewierookt, maar de manier waarop Anderlecht vorige week in Liverpool met een middenveld zonder loopvermogen werd weggetikt, toont dat de weg naar het internationale herstel nog lang is. Jan Ceulemans kon niet echt imponeren bij Club Bruggge, de Europese overwintering ten spijt. Dat Club vorige week tegen een zwak Rapid Wien twee blunders van de Oostenrijkse keeper benodigde om te winnen en zelf in Tomislav Butina zijn uitblinker had, toont ook waar je internationaal staat. En wat blijft er over van de andere destijds zo veelbelovende trainers ? René Vandereycken loopt zich keer op keer te pletter door zijn koppigheid, Hugo Broos is zichzelf niet meer na zijn periode bij Anderlecht, Georges Leekens kan in een eerste fase wel iets neerzetten maar moeilijker is het op langere termijn. Alle andere trainers kan je eigenlijk over dezelfde kam scheren : kijken en afwachten, maar zeker niet domineren en innoveren. De problemen bij de aanstelling van een nieuwe bondscoach zijn eigenlijk een kaakslag voor de Belgische trainers. Net zoals het feit dat er maar één trainer in het buitenland overeind blijft : Erik Gerets. Met vallen en opstaan. De invloeden in de Belgische competitie zijn altijd al vanuit het buitenland gekomen. Ernst Happel was de eerste die bij Club Brugge de buitenspelval als offensief wapen gebruikte. Tomislav Ivic posteerde de betere voetballers achteraan, Arie Haan speelde als allereerste in België met twee centrale verdedigers op een lijn en Trond Sollied introduceerde de looplijnen. In België bleek alleen Raymond Goethals met zijn tactische vondsten op het veld nadrukkelijk aanwezig. Bizar dat ook in een generatie slimme voetballers, die geschoold werden in tactiek, geen bepalende trainers groeiden. Ook niet uit de gouden lichting van de jaren tachtig, van wie destijds werd verwacht dat ze ons voetbal een nieuwe richting zouden geven. Ze glijden nu veelal geruisloos door het wereldje. Of werken in de Arabische Emiraten. ljACQUES SYSBELGISCHE TRAINERS BLIJVEN HANGEN.