Japanse profvoetballers houden van voetbal in de lage landen. Zijn ze in de Primera División en in de Premier League met amper twee, in de Bundesliga met vier en in de Serie A met slechts eentje (de van STVV overgenomen verdediger Takehiro Tomiyashu), dan hebben Belgische en Nederlandse profclubs er veel meer in hun rangen lopen. In de Nederlandse eredivisie lopen er zes, in de Belgische Japan Pro League zijn ze met tien. In de Proximus League, 1B, lopen er nog eens twee: het Lokerenduo Ryuta Koike en JunAmano.

Bij die tien in 1A drie profs ( DanielSchmidt, Yuma Suzuki en Tatsuya Ito) bij STVV, met een Japanse eigenaar is dat niet onlogisch. Maar ook Cercle ( NaomichiUeda), Antwerp ( Koji Miyoshi), Gent ( Yuya Kubo), Eupen ( Yuta Toyokawa), Genk ( Junya Ito) en Charleroi ( Ryota Morioka) hebben al een tijdje hun Japanner. De jongste in de rij is Waasland-Beveren, dat vorige week de transfervrije Yuki Kobayashi (27) overnam. Ze hopen in Beveren op een 'Morioka-effect'. Twee seizoenen geleden bleek hij de missing link om de ploeg, die net een nieuwe degradatiestrijd had overleefd, aan het draaien te krijgen. Kobayashi brengt met zijn 27 jaar ook de ervaring die het jonge team goed kan gebruiken.

Zijn voordeel: net als Morioka, die in Polen voetbalde vooraleer naar België te komen, heeft Kobayashi al een verleden in het Europese voetbal. Hij streek in 2016 neer bij Heerenveen. De voorbije twee jaar woog hij er te zwaar op de begroting. Voetballers van buiten de EU moeten in Nederland jaarlijks minimaal 417.000 euro verdienen. Het eerste jaar kon Heerenveen dat nog omzeilen, maar de voorbije twee seizoenen niet meer. Heerenveen huurde Alen Halilovic (ex-Standard, eigendom van AC Milan) en liet Kobayashi, die er wisselvallig speelde maar over wie ze naast het veld zeer tevreden waren, transfervrij vertrekken. Waasland-Beveren, dat op de transferdeadline net naast Louis Verstraete greep, bood hem onderdak.

Japanse profvoetballers houden van voetbal in de lage landen. Zijn ze in de Primera División en in de Premier League met amper twee, in de Bundesliga met vier en in de Serie A met slechts eentje (de van STVV overgenomen verdediger Takehiro Tomiyashu), dan hebben Belgische en Nederlandse profclubs er veel meer in hun rangen lopen. In de Nederlandse eredivisie lopen er zes, in de Belgische Japan Pro League zijn ze met tien. In de Proximus League, 1B, lopen er nog eens twee: het Lokerenduo Ryuta Koike en JunAmano. Bij die tien in 1A drie profs ( DanielSchmidt, Yuma Suzuki en Tatsuya Ito) bij STVV, met een Japanse eigenaar is dat niet onlogisch. Maar ook Cercle ( NaomichiUeda), Antwerp ( Koji Miyoshi), Gent ( Yuya Kubo), Eupen ( Yuta Toyokawa), Genk ( Junya Ito) en Charleroi ( Ryota Morioka) hebben al een tijdje hun Japanner. De jongste in de rij is Waasland-Beveren, dat vorige week de transfervrije Yuki Kobayashi (27) overnam. Ze hopen in Beveren op een 'Morioka-effect'. Twee seizoenen geleden bleek hij de missing link om de ploeg, die net een nieuwe degradatiestrijd had overleefd, aan het draaien te krijgen. Kobayashi brengt met zijn 27 jaar ook de ervaring die het jonge team goed kan gebruiken. Zijn voordeel: net als Morioka, die in Polen voetbalde vooraleer naar België te komen, heeft Kobayashi al een verleden in het Europese voetbal. Hij streek in 2016 neer bij Heerenveen. De voorbije twee jaar woog hij er te zwaar op de begroting. Voetballers van buiten de EU moeten in Nederland jaarlijks minimaal 417.000 euro verdienen. Het eerste jaar kon Heerenveen dat nog omzeilen, maar de voorbije twee seizoenen niet meer. Heerenveen huurde Alen Halilovic (ex-Standard, eigendom van AC Milan) en liet Kobayashi, die er wisselvallig speelde maar over wie ze naast het veld zeer tevreden waren, transfervrij vertrekken. Waasland-Beveren, dat op de transferdeadline net naast Louis Verstraete greep, bood hem onderdak.