Veel tijd om te herademen is er niet: volgende week maandag wordt de kalender voor volgend seizoen bekendgemaakt. Of er nu wel dan niet een WK of EK wordt gespeeld, er zijn geen voetbalzomers meer. Terwijl die vroeger altijd hun charme hadden: de carrousel die tot stilstand kwam, de momenten van bezinning, de melancholie van een verlaten stadion, de lege kleedkamers, het gras dat liefdevol wordt gemaaid. En het bijna kinderlijk verlangen naar het moment dat de trainingen herbeginnen en de eerste oefenwedstrijden worden gespeeld, waarin de nieuw aangetrokken spelers opdraven.
...

Veel tijd om te herademen is er niet: volgende week maandag wordt de kalender voor volgend seizoen bekendgemaakt. Of er nu wel dan niet een WK of EK wordt gespeeld, er zijn geen voetbalzomers meer. Terwijl die vroeger altijd hun charme hadden: de carrousel die tot stilstand kwam, de momenten van bezinning, de melancholie van een verlaten stadion, de lege kleedkamers, het gras dat liefdevol wordt gemaaid. En het bijna kinderlijk verlangen naar het moment dat de trainingen herbeginnen en de eerste oefenwedstrijden worden gespeeld, waarin de nieuw aangetrokken spelers opdraven. Nu lopen de seizoenen haast naadloos in elkaar over. KV Oostende en RC Genk speelden vorige week woensdag de laatste competitiewedstrijd, er is vrijdag de WK-kwalificatie-interland in Estland en op 12 juni herneemt Antwerp als allereerste club de trainingen. Goed tien dagen later gevolgd door de andere verenigingen uit eerste klasse A. Minder en minder ook dient de aanloop naar een nieuw seizoen als echte voorbereiding op de competitie, de fysieke opbouw buiten beschouwing gelaten. Dat er tot 31 augustus transfers mogen worden gedaan, verplicht trainers anders te denken en voortdurend te schuiven. Sleutelspelers vertrekken in volle voorbereiding, anderen komen erbij, patronen kunnen er moeilijk in de ploeg worden geslepen, vaak dient een eerder voorzien systeem helemaal overboord te worden gekieperd. Het maakt het werk van trainers steeds complexer. Is het ook daardoor dat zij meer en meer uitgroeien tot wegwerpartikelen? Van de zestien clubs uit eerste klasse A zijn er straks tien die met een andere trainer aan het seizoen beginnen dan één jaar geleden. Alleen Anderlecht, AA Gent, Sporting Charleroi, KAS Eupen, KV Oostende en Zulte Waregem veranderen niet. Weinig namen die meer circuleerden dan die van Francky Dury. Eerst VfL Wolfsburg, dan Club Brugge, vervolgens Saint-Etienne, heel vreemd was het op een gegeven moment te moeten lezen dat Dury in Waregem had bijgetekend. Terwijl hij daar tot 30 juni 2023 vastligt. Met wel een degressieve afkoopsom. Met Sven Kums heeft Anderlecht een eerste grote transfer gerealiseerd. Dat de club hierin René Weiler volgde, die van de middenvelder zijn prioriteit maakte, is veelzeggend. Kums jaagt na een mislukt buitenlands avontuur op eerherstel, maar zijn rendement zal afhangen van de invulling van het middenveld. Bij AA Gent kon Kums schitteren met een werkkrachtige Renato Neto in zijn rug, bij Anderlecht moet dat Leander Dendoncker zijn. Club Brugge gaat dan weer de buitenlandse markt op en blijft koortsachtig speuren naar een nieuwe trainer. Een verdere invasie van buitenlandse spelers mag de komende weken weer worden verwacht. Als nieuwe witte merels gepresenteerd door makelaars, steeds meer de koningen van de transfermarkt. Terwijl het transfergeweld nog moet losbarsten, zijn er nu alweer vijftien aangetrokken. De buitenlanders die binnen eerste klasse A wisselen niet meegerekend. Het Europees ticket van KV Oostende - de derde West-Vlaamse club die Europa induikt - heeft aan de kust voor een golf van enthousiasme gezorgd. Niet gemakkelijk wordt het daar om de fundamenten te verstevigen nu er jacht wordt gemaakt op de smaakmakers. Maar in Oostende blijft voetbal pure passie, een vlucht uit de werkelijkheid. Ook met die beleving onderscheidt het zich van andere clubs. Natuurlijk leeft KV Oostende bij de gratie van Marc Coucke en botst het door zijn geografische ligging op zijn grenzen. De uitspraak van ex-voorzitter Eddy Vergeylen dat hij nog nooit een kabeljauw op de tribune heeft zien zitten, blijft ook nu overeind. Maar KV Oostende brengt kleur in het voetbal. Dat dit misschien tot een trip naar Monaco leidt, waar de groten der aarde zich op 24 en 25 augustus verzamelen voor de Europese loting, is nooit voor mogelijk gehouden. Door Jacques SysHet rendement van Sven Kums hangt af van de invulling van het middenveld.