Toen KV Kortrijk vorige zomer Yves Vanderhaeghe als trainer aanstelde, liet het bestuur horen dat het vertrouwen in de opvolger van Hein Vanhaezebrouck ook zou blijven als de resultaten minder waren. Dat was een bizarre uitspraak, het leek erop dat een slechte start werd ingecalculeerd. Terecht, zoals later zou blijken. En er viel inderdaad amper een onvertogen woord over de debuterende trainer te horen, KV leek zich voor te bereiden op een moeizaam seizoen.
...

Toen KV Kortrijk vorige zomer Yves Vanderhaeghe als trainer aanstelde, liet het bestuur horen dat het vertrouwen in de opvolger van Hein Vanhaezebrouck ook zou blijven als de resultaten minder waren. Dat was een bizarre uitspraak, het leek erop dat een slechte start werd ingecalculeerd. Terecht, zoals later zou blijken. En er viel inderdaad amper een onvertogen woord over de debuterende trainer te horen, KV leek zich voor te bereiden op een moeizaam seizoen. Nu staat KV Kortrijk na vijf opeenvolgende overwinningen op de tweede plaats. Vanuit Gent laat Hein Vanhaezebrouck wat al te vaak horen dat Vanderhaeghe op zijn kompas verder vaart. Dat zal voor een deel wel kloppen, maar het mag de inbreng van de ex-international niet minimaliseren. Yves Vanderhaeghe is geen wereldtrainer, maar hij drukt wel degelijk zijn stempel op de ploeg en laat een aantal voetballers renderen die vorig seizoen nauwelijks in actie kwamen. En een ongeleid projectiel als Teddy Chevalier blijkt nu plots wel in het gareel te lopen. Vanderhaeghe doet het op zijn manier: hij staat dicht bij de spelers, gaat uit van een positieve benadering, blaast zichzelf in de media niet op en predikt de collectiviteit waarvoor hij ook als speler stond. Zo groeit KV Kortrijk verder uit tot een granieten blok dat, zoals zaterdag tegen KV Mechelen bleek, ook vier basisspelers kan vervangen. En de wedstrijd zowaar beëindigde met zeven Belgen op het veld. Twee uur daarvoor stonden er na de blessure van doelman Patrick De Vlamynck bij Moeskroen elf Fransen op de grasmat. De instroom van buitenlanders is al langer niet tegen te houden. Lierse bijvoorbeeld speelde zaterdag in Oostende met negen vreemdelingen. Al lang voorbij is de tijd dat het Lisp een kweekvijver was van talent en de club, in 1997, de titel behaalde met acht Belgen aan de aftrap. Het heet dat er tijdens de komende transferperiode nog een blik met allerhande buitenlanders zal worden opengetrokken. Lierse is een bedrijf in import en export sinds het in 2007 in Egyptische handen kwam. Ook KV Oostende stelde zaterdag maar drie Belgen op nadat het eerder in de week, na een beschamende voorstelling op Sporting Charleroi, een donderpreek kreeg van trainer Fred Vanderbiest. Die eiste dat de spelers de verplaatsing van de supporters zouden betalen. Het is vreemd dat voetballers telkens weer op hun plichten gewezen moeten worden. Ook het Standardbestuur voerde na de smadelijke bekernederlaag tegen Lokeren drastische maatregelen in. Het trainingsschema wordt opgedreven, spelers moeten voortaan tussen negen en vijf op hun werk aanwezig zijn. Een ongeziene maatregel in een club die van oudsher drijft op karakter en een vurig temperament. Maar het is tekenend voor een gebrek aan mentaliteit, dat je bij momenten niet alleen in Luik aantreft. Ook bij Anderlecht wordt langzamerhand steeds hetzelfde refrein gezongen: geen mentaliteit en inspiratie in Moeskroen, een slappe instelling die na 25 minuten tot een 3-0-achterstand leidde, Besnik Hasi sprak achteraf van een choquerende eerste helft. De trainer moet zich langzamerhand afvragen waarom de spelers zijn richtlijnen niet opvolgen en waarom het in Europese wedstrijden is dat er, in het licht van de internationale publiciteit, vaak beter wordt gespeeld. Het mag dan zijn dat er in het spel van een jonge ploeg bruuske schommelingen zitten - in Moeskroen stonden vijf spelers van onder de 22 jaar aan de aftrap - het is frappant dat paars-wit negen punten verloor in de vijf competitiematchen die de wedstrijden in de Champions League voorafgingen. Hasi schreeuwt nu om kwaliteit en leiderschap, het klinkt als een kreet van wanhoop. Die valt ook bij KV Mechelen te beluisteren. Supporters die zich zaterdag in Kortrijk afkeerden van de ploeg, een woedende voorzitter Johan Timmermans, KV Mechelen legt vooral buitenshuis een beschamend rapport neer: 4 punten op 27. Ook daar wordt er met de spelers rond de tafel gezeten. Om iedereen op zijn plichten te wijzen. Het is ver gekomen als je dat telkens weer en overal moet doen. DOOR JACQUES SYSSteeds weer moeten spelers op hun plichten worden gewezen.