Omdat hij zich kwaad maakte op de scheidsrechter vanwege het uitblijven van kaarten voor de tegenstander, werd Philippe Clement door Lawrence Visser naar de tribune gestuurd. De coach verloor misschien zijn geduld met de arbitrage, maar niet met zijn spelers. Hoewel Genk twee keer op achterstand kwam, weerstond hij de verleiding om een beroep te doen op zijn bank. Hij gaf daarentegen het vertrouwen aan de spelers die van bij de aftrap op het veld stonden, alsof hij wilde bewijzen dat een match soms gewoon met elf man gewonnen wordt.

Door twee vrije trappen, die bijna uit de lucht kwamen gevallen, klom STVV op voorsprong in een wedstrijd waarin de Kanaries amper op de helft van hun tegenstander geraakten. Maar bij balverlies zorgde het plan van de mannen van Marc Brys (in hun gebruikelijke 4-2-3-1) ervoor dat het offensieve spel van Genk niet vloeiend verliep. Een strikte mandekking gaf Leandro Trossard, Roeslan Malinovski en Alejandro Pozuelo maar weinig de gelegenheid om zich uit te leven tussen de linies. Het was trouwens pas na balverlies van Daichi Kamada, door een geniale pass van Dieumerci Ndongala omgezet in een doelkans, dat Racing eindelijk een gaatje vond. Het dominante spel leed onder de winterse koude. Pozuelo kon op het kunstgrasveld in Sint-Truiden zijn stempel niet drukken, maar verliet het terrein toch niet vooraleer de 2-3 was gevallen. Toen hij toch eens even vrij werd gelaten in de buurt van de middencirkel lanceerde hij, via tussenstation Ally Samatta, de gelijkmaker van zijn flankspeler Trossard.

Pozo ging tien minuten voor tijd de bal bijna uit de voeten van Sébastien Dewaest halen, zich daarbij weinig aantrekkend van positiespel. Het leek eerder op een wedstrijdje op de speelplaats, wanneer de schoolbel bijna gaat luiden en de beste speler achterin de bal gaat vragen om de winninggoal te verzinnen. Met een geniale dieptepass in de loop van Trossard en in de rug van de Truiense defensie won Pozuelo de match. Niet met een goal of een assist, maar met een artistieke schepping, getekend door de grootste talenten van de Genkenaars. Precies degenen die Clement op het veld had laten staan.

Omdat hij zich kwaad maakte op de scheidsrechter vanwege het uitblijven van kaarten voor de tegenstander, werd Philippe Clement door Lawrence Visser naar de tribune gestuurd. De coach verloor misschien zijn geduld met de arbitrage, maar niet met zijn spelers. Hoewel Genk twee keer op achterstand kwam, weerstond hij de verleiding om een beroep te doen op zijn bank. Hij gaf daarentegen het vertrouwen aan de spelers die van bij de aftrap op het veld stonden, alsof hij wilde bewijzen dat een match soms gewoon met elf man gewonnen wordt. Door twee vrije trappen, die bijna uit de lucht kwamen gevallen, klom STVV op voorsprong in een wedstrijd waarin de Kanaries amper op de helft van hun tegenstander geraakten. Maar bij balverlies zorgde het plan van de mannen van Marc Brys (in hun gebruikelijke 4-2-3-1) ervoor dat het offensieve spel van Genk niet vloeiend verliep. Een strikte mandekking gaf Leandro Trossard, Roeslan Malinovski en Alejandro Pozuelo maar weinig de gelegenheid om zich uit te leven tussen de linies. Het was trouwens pas na balverlies van Daichi Kamada, door een geniale pass van Dieumerci Ndongala omgezet in een doelkans, dat Racing eindelijk een gaatje vond. Het dominante spel leed onder de winterse koude. Pozuelo kon op het kunstgrasveld in Sint-Truiden zijn stempel niet drukken, maar verliet het terrein toch niet vooraleer de 2-3 was gevallen. Toen hij toch eens even vrij werd gelaten in de buurt van de middencirkel lanceerde hij, via tussenstation Ally Samatta, de gelijkmaker van zijn flankspeler Trossard. Pozo ging tien minuten voor tijd de bal bijna uit de voeten van Sébastien Dewaest halen, zich daarbij weinig aantrekkend van positiespel. Het leek eerder op een wedstrijdje op de speelplaats, wanneer de schoolbel bijna gaat luiden en de beste speler achterin de bal gaat vragen om de winninggoal te verzinnen. Met een geniale dieptepass in de loop van Trossard en in de rug van de Truiense defensie won Pozuelo de match. Niet met een goal of een assist, maar met een artistieke schepping, getekend door de grootste talenten van de Genkenaars. Precies degenen die Clement op het veld had laten staan.