Een nieuwe competitieformule moest het volleybalseizoen extra spankracht inblazen. Maar in de finale van de play-offs bleek dat er eigenlijk maar één paardenmiddel is om dat écht te bekomen : teams die elkaar voor geen millimeter lossen. In een beklijvende eindstrijd, die in feite geen verliezer verdiende, zegevierde uiteindelijk Roeselare. Met de hakken nipt over de sloot van Maaseik. De Limburgse, mentaal ijzersterke underdog bood weerwerk waar de West-Vlamingen ei zo na hun tanden op stuk beten. Maaseik plooide, plooide ver, maar brak eigenlijk nooit. Toen de beslissende 15-13 in de vijfde set van de vijfde wedstrijd op het bord stond, stortten de Limburgers níét elk ter plekke neer om even alleen de teleurstelling te verwerken. Ze kropen bij elkaar en luisterden naar hoe coach Vital Heynen hen feliciteerde. Een hechte groep. De kracht daarvan had hen ver gebracht.
...

Een nieuwe competitieformule moest het volleybalseizoen extra spankracht inblazen. Maar in de finale van de play-offs bleek dat er eigenlijk maar één paardenmiddel is om dat écht te bekomen : teams die elkaar voor geen millimeter lossen. In een beklijvende eindstrijd, die in feite geen verliezer verdiende, zegevierde uiteindelijk Roeselare. Met de hakken nipt over de sloot van Maaseik. De Limburgse, mentaal ijzersterke underdog bood weerwerk waar de West-Vlamingen ei zo na hun tanden op stuk beten. Maaseik plooide, plooide ver, maar brak eigenlijk nooit. Toen de beslissende 15-13 in de vijfde set van de vijfde wedstrijd op het bord stond, stortten de Limburgers níét elk ter plekke neer om even alleen de teleurstelling te verwerken. Ze kropen bij elkaar en luisterden naar hoe coach Vital Heynen hen feliciteerde. Een hechte groep. De kracht daarvan had hen ver gebracht. Aan de andere kant van het net werd ondertussen gevierd. De derde landstitel op rij. Duur bevochten, en daarom des te schoner. Het geeft een seizoen met een historische campagne in de Champions League, waar de landskampioen zich bij de laatste zes teams schaarde en amper twee matchen verloor, extra glans. In veertien antwoorden op evenveel vragen blikken de twaalf spelers, de trainer en de voorzitter terug op een seizoen om fier over te zijn. "Dat de weg heel lang en moeilijk zou worden. Natuurlijk verwacht je op dat moment het ergste. Zo goed hadden ze in Roeselare, in onze zaal, met onze fans, niet eerder geserveerd. "En ze zullen gezegd hebben : 'Als we Iván stoppen maken we een behoorlijke kans op winst.' "Een goed team mag niet de hele tijd op één speler betrouwen, zo kan je in de problemen geraken. Gelukkig stonden in die wedstrijd dan ook anderen op.""Geen begrafenisstemming, depressieve toestanden of algemene frustratie. We waren eigenlijk al volop aan de volgende match aan het denken, ons daar mentaal op aan het voorbereiden en aan het overleggen wat we anders konden doen. Je moet niet denken dat iedereen in een hoekje zat te zwijgen.""In een dergelijke finale staan de wedstrijden niet volledig los vaneen. Die komen zo snel na elkaar dat het een kunst is om door bepaalde zaken niet gefrustreerd te geraken en je op te trekken aan de positieve dingen. "Toen we met 3-0 verloren hadden, heb ik mijn spelers achteraf bij mij gehouden in de kleedkamer, niet om een donderpreek te houden, maar om daar op te hameren. Dan is het belangrijk om die wedstrijd niet mee te nemen naar de volgende confrontatie. Ik heb bijvoorbeeld in de voorbereiding van de derde wedstrijd, ook geen fragmenten van de tweede match laten zien, of misschien enkele, maar dan altijd met het oog op iets positiefs.""( denkt lang na) Ja, na al de tegenslagen die we dit seizoen overwonnen hebben, de moeilijkheden die er binnen het team waren, was de titel de gerechtvaardigde trofee voor ons. "Bij die moeilijkheden denk ik in de eerste plaats aan de lange blessures van Contreras en spelverdeler Nico Freriks. Op de koop toe moest Roeselare Iván Marquez en mij zes weken missen omdat wij naar het WK gingen. Kortom, het liep dit seizoen allemaal niet zo vloeiend als het had kunnen lopen, ook met nieuwe spelers die ingepast moesten worden. Maar dat is allemaal een deel van de uitdaging. "Bij mijn antwoord op de vraag of we de verdiende kampioen zijn, neem ik onze schitterende campagne in de Champions League niet mee in de overweging. Die plaats ik in een andere categorie. Het is grappig om te zien hoe we in de laatste drie jaar in de Champions League enorm vooruitgegaan zijn. Vroeger was er simpelweg blijdschap omdat we er mochten bij zijn, een klein succesje halen was toen nog ons doel. Nu komen we in een stadium waarin we verondersteld worden succesvol te zijn in Europa. "Ik denk dat we meer matuur geworden zijn in Europa, de staf trouwens ook. Toen we bijvoorbeeld naar Belgorod moesten, kon ons vliegtuig niet opstijgen omwille van de sneeuw. We zaten lange tijd vast op de luchthaven. Tot ervoor gekozen werd om met de nachttrein te gaan. Dat werd heel efficiënt geregeld, hoewel het allemaal heel snel moest gaan. Toen we eindelijk in Belgorod aankwamen : vlug naar het hotel, vlug naar de training, vlug naar de match. Maar we wonnen, ondanks die omstandigheden. Dat was niet enkel de verdienste van het team.""Nico Freriks. In de finale heeft elk van ons eigenlijk wel eens een dipje gekend, velen bij het 3-0-verlies in Maaseik, maar Nico is dat eigenlijk niet overkomen. "En neem nu de derde wedstrijd, in Roeselare. Daar zorgde hij ook zelf voor aardig wat dreiging. Hij probeerde vier keer iets aanvallends en scoorde ook vier keer. Als je zoiets durft in dergelijke belangrijke wedstrijden, wijst dat erop dat je je goed voelt.""Ik kreeg laatst een heel groot compliment van een supporter, die zei : ' Frank Depestele was een heel goede speler, een heel goed persoon, waar we veel plezier aan beleefd hebben. Maar er wordt bijna niet meer over gesproken.' Dat is niet zozeer dat ze hem niet meer moeten of willen, gewoon een pluim voor mij." "Wij kunnen heel kalm blijven op momenten dat dat moet. En ons aanvalsspel is gevarieerder, ondoorzichtiger, minder voorspelbaar. Wij kunnen ons tijdens een wedstrijd ook heel snel aanpassen als zij op het tactische vlak iets nieuws doen. Langs de lijn zit iemand van onze scouting die alles wat in de wedstrijd gebeurt, bijhoudt in zijn computer. Hij kan onze trainer richtlijnen geven. Als die man bijvoorbeeld op zijn computer merkt dat Van de Loo al drie keer zijn opslag naar Frantisek Ogurcak gericht heeft, langs de lijn, en daarmee al twee keer gescoord heeft, kunnen wij iets kleins aanpassen. Bij Maaseik gaat dat net zo, maar daar hebben ze geen extra man om in de receptie in te brengen, zoals wij met Contreras kunnen doen. Plus : zij ondervinden toch dat tikje meer last bij tactische ingrepen tíjdens de match. "Ook het thuisvoordeel was weer heel belangrijk. In onze eigen zaal zijn onze opslag en receptie veel beter. Wij zijn een grote zaal gewend. Bijvoorbeeld bij het opgooien van de bal merk je een groot verschil. Daarbij kijk je in Roeselare niet naar het plafond, dat hangt toch hoog genoeg. In Maaseik doe je dat wel, en door het lagere plafond lijkt het altijd alsof je hem niet hoog genoeg gooit, je houdt je ergens in, waardoor je jezelf dan weer moet verplichten om te doen alsof je iets hoger gooit... "In de receptie kan je bij ons harde opslagen verdedigend nemen door vooral in de hoogte te spelen, dat kan je daar niet, weer door dat lager hangende plafond. "Om dat allemaal wat voor te bereiden, trainden we in de aanloop naar onze uitmatchen in een kleinere zaal op Schiervelde, met het soort ballen dat zij gebruiken. Andere dan de onze. Maar je zag het ; die maatregelen zorgen niet automatisch voor winst.""Dat scheelt een pak, ja. Ik denk dat het thuisvoordeel van Maaseik zich veel meer toespitst op de zaal zelf, niet op het overwicht van hun supporters daar. Hun publiek is veel kalmer, terwijl bij ons de fans ervaren kunnen worden als een extra man op het veld.""Af en toe kan hij eens een uitval doen, zich kwaad maken. Dat is normaal. Als op zulke belangrijke momenten dingen gebeuren, bepaalde spelers zich niet honderd procent inzetten, er niet met hun gedachten bij zijn of een bepaalde opdracht niet uitvoeren, kan het nodig zijn om die weer met hun voeten op de grond te zetten. "Maar Baeyens heeft de situatie altijd onder controle. Een van zijn kwaliteiten is dat hij goed kan inschatten welke speler op welke manier aangepakt moet worden. Hij scheert niet iedereen over dezelfde kam. Sommigen zullen zeggen dat de wet voor elkeen gelijk moet zijn. Ik vind dat niet. Dominique is op dat vlak heel pragmatisch. Hij weet bij wie hij dat eens moet doen, en bij wie niet. "En uiteraard, als iemand die normaliter de beheersing zelve is, zich eens kwaad maakt, weet je dat je er écht maar met je klak naar aan het smijten bent.""Ik vind het heel positief. Het belangrijke gedeelte duurt langer dan andere jaren en we spelen meer tegen Maaseik, tegen de topploegen. Ik vind het goed dat je in dit systeem een aanloop hebt ; met de reguliere competitie. Voor de Champions League is het rond september en oktober interessant dat je in eigen land een niet al te zwaar programma krijgt, waarbij het niet erg is als je eens een steek laat vallen. "Je hebt wel gelijk als je zegt dat dat eerste deel voor de toppers niet echt belangrijk is, maar ik vind het positief dat de nummers vijf tot en met acht na de reguliere competitie nog moeten vechten om in de play-offs te geraken. "Een systeem dat vooral de topploegen bevoordeelt ? Ja, in die opmerking kan ik wel inkomen.""Spelverdeler Nuno Pinheiro. Die jongen is er dit seizoen erg op vooruitgegaan. Terwijl hij vroeger altijd aan het nadenken was over wat hij zou doen, lijkt hij het nu steeds snel en bijzonder goed te weten. Ik ben echt onder de indruk van hem. Zijn spel valt heel moeilijk te lezen en je kan niet voorspellen wat hij in een volgende situatie zal doen. Knap waar hij al staat op zijn 22ste. Heeft nog een grote toekomst voor zich." "Mocht ik - met wat ik nu weet - de beslissing opnieuw kunnen nemen, dan zou ik zeker hetzelfde doen. Ik moet even investeren. Hier kan ik op een heel hoog niveau trainen en steek ik enorm veel op van de coach en ervaren rotten als Contreras en Hardy. Zij worden dan wel vedetten genoemd, maar gedragen zich zo niet, gaan op een heel positieve manier met me om en komen op training dikwijls eens naar mij om te zeggen dat ik dit of dat meer zus of zo moet doen.""Ja. Toen ik aankwam, stond een appartement voor mij klaar, een auto. Alles werkte vanaf de eerste minuut. De dag nadien is iemand van de club met mij meegegaan naar een aantal kantoren om papieren in orde te brengen. Een uurtje en alles was in orde. Je hoeft hier alleen aan het volleybal zelf te denken.""Bedrijfsleiders vereenzelvigen zich graag met een club aan de top, maar liefst van al met de grote winnaar. Als je bij (potentiële) sponsors gaat en kan zeggen dat je drie keer na elkaar kampioen bent geworden, is het gemakkelijker om centen binnen te halen. Als je geen kampioen speelt, grijpen bepaalde bedrijven dat ook snel aan om hun sponsoring te verminderen of stop te zetten. Een kampioenstitel is dus van uitzonderlijk belang."door kristof de ryck