Wat een contrast met een jaar geleden. Toen stonden de fans van STVV na de wedstrijd uren te dansen en te vieren, duurden de nachten in Sint-Truiden lang en was het opendeur tijdens de week. Maar nu ... André, ploegafge-vaardigde en tijdens de week verantwoordelijke voor het spelershome, putte zich vorige week dinsdag uit in excuses. Sorry, sorry, sorry. Wat blijkt? De pers, anders altijd welkom en door André verwend, mag nu tijdens en na de training niet meer in het spelershome. Orders van de grote baas, Roland Duchâtelet, die erachter kwam dat dit gebeurde. Het spelershome is het heiligdom van de spelers. Die moeten daar tot rust komen, dus heeft het interview plaats in het perslokaal. Met verse koffie. André: "Ik ga het later zelf wat aankleden, iets gezelliger maken."
...

Wat een contrast met een jaar geleden. Toen stonden de fans van STVV na de wedstrijd uren te dansen en te vieren, duurden de nachten in Sint-Truiden lang en was het opendeur tijdens de week. Maar nu ... André, ploegafge-vaardigde en tijdens de week verantwoordelijke voor het spelershome, putte zich vorige week dinsdag uit in excuses. Sorry, sorry, sorry. Wat blijkt? De pers, anders altijd welkom en door André verwend, mag nu tijdens en na de training niet meer in het spelershome. Orders van de grote baas, Roland Duchâtelet, die erachter kwam dat dit gebeurde. Het spelershome is het heiligdom van de spelers. Die moeten daar tot rust komen, dus heeft het interview plaats in het perslokaal. Met verse koffie. André: "Ik ga het later zelf wat aankleden, iets gezelliger maken." Iets over twaalf druppelen de spelers binnen. Tijdelijk met een spreekverbod, ook al een beslissing van hogerhand. Guy Mangelschots: "Op die manier komen er geen uitspraken die kunnen worden geïnterpreteerd als verwijten. We moeten proberen te vermijden dat de groep geen eenheid meer is. Al ben ik daar niet bang voor, ik ben hier alle dagen en zie weinig tot geen conflicten in de kleedkamer." Praten mogen ze niet, lopen en voetballen des te meer. De spelers hebben er net een duurloop op zitten, afgesloten met een wedstrijdje. Om er winnaars van te maken organiseert de trainer regelmatig zo'n proefje. Hij is teleurgesteld in het fysieke niveau van een aantal jongens. GuidoBrepoels bekent in deze gedeeltelijk schuld, spelers krijgen veel individueel werk mee naar huis, onder meer een programma om nog voor de groepstraining, vanaf negen uur 's ochtends, af te werken. "We moeten daar korter op zitten", bedenkt hij. Een beetje jaloers luisterde hij de afgelopen weken naar het verhaal van Simon Mignolet in Sunderland. Voor elke twee spelers is daar haast één trainer ter beschikking. "Dat kan hier niet." Maar het heeft zware gevolgen voor de ploeg. Die moet het hebben van het blok, van taken, van eenheid. Tegen Westerlo zag Brepoels dat blok gaandeweg uit elkaar vallen en ruimte weggeven. Een mentale inzinking na twee ongelukkige tegengoals? Of een fysieke terugslag omdat de spelers het niet meer kunnen belopen? Feit is dat gaandeweg taken anders dan gevraagd werden ingevuld, dat er veel meer werd geopteerd voor de lange bal, om zelf wat uit te rusten, dat het blok afbrokkelde. Voor STVV is dat nefast, al heeft het ook met offensief enthousiasme te maken, denkt de coach. "Het is allemaal zo simpel, zo makkelijk, de manier waarop we gepakt worden. De groep voelt vaak dat er meer in zit, ze zijn zo gedreven om een doelpunt te maken, maar dan - klets - krijgen ze een draai rond de oren." Steevast worden defensieve patronen herhaald, maar tijdens de wedstrijden worden die te vaak vergeten. Brepoels: "Ik ben altijd eerlijk geweest in mijn verhaal. Mensen spraken hier van play-off 1 of een zevende plaats, ik heb altijd gezegd dat wij een ploeg voor de dertiende, veertiende plaats hebben. Iedereen zegt dat ik daarmee niet positief ben, maar ik werk alle dagen met die jongens en zie wat ik heb." Want het is niet alleen fysiek. Ook mentaal. Het waren de laatste weken de meer ervaren jongens die in de fout gingen. Euvrard, Mennes, Delorge, Wagemakers, ze deelden mee in de klappen. Mangelschots: "Al twee jaar lopen ze op de toppen van hun tenen, de anciens. Je kon het wel een beetje zien aankomen. Nu wordt nog meer van hen verwacht en dan is het niet makkelijker om de rest mee te sleuren. Maar ze hebben al veel meegemaakt, dat kan hen helpen." Brepoels beaamt: "Hier was ik nog het meeste bang voor. Die groep was vorig jaar al door het aantal wedstrijden en de inzet zeer diep gegaan en nu moeten ze nóg meer geven om bij die dertien, veertien te zijn. Dezelfde inspanning wordt nu nóg meer van hen verwacht. Ik heb het hen vandaag nog gezegd: Wim, Peter, Vincent, ook al hebben ze het heel moeilijk, toch zijn het die jongens die moeten opstaan, want dat moet je niet verwachten van eentje van negentien." Vorig jaar was er nog Mario Cantaluppi. Verzaakte ook wel een keer aan zijn defensieve taken, was ook niet altijd goed bezig, maar had daar lak aan. Gebeurde er wat, dan plakte de Zwitser er wel eentje tegen de muur, eiste hij een bal op. Zelden gezien, in de voorbereiding ging hij zelfs eens vanop het veld met een joelende supporter in de tribune in discussie, toen die wat te hard zijn spel bekritiseerde. Brepoels: "Zulke leiders moeten nu opstaan in de groep. En dat moeten er niet veel zijn. Vorig jaar hadden we er ook maar eentje." Het gevaar is dat nu heel veel hoop wordt ingezet op het talent van Nils Schouterden, bijna terug na een lange blessure. Hij moet straks op links snelheid en diepgang brengen. Misschien doet dat Ibrahima Sidibe, einde contract en slechts een schim meer van de scorende spits van vorig seizoen, straks weer beter draaien. Maar mag je van iemand met slechts 23 wedstrijden ervaring in eerste klasse al direct mirakels verwachten? Brepoels: "Als ik daarop moet rekenen, ben ik niet goed bezig. Die jongen heeft mogelijkheden, maar nu zeggen dat hij de boel gaat omdraaien, dat mag je hem niet aandoen. Ik kan die nooit laten starten in Eupen. Hoogstens invallen. Recent nog kon hij - de dag na zijn eerste match met de beloften in een heel laag tempo - haast niet meer recht van de spierpijn." Naast het fysieke aspect en het mentale, is het ook een zaak van kwaliteit. Er is kwaliteit weg en wat kwam, voldoet (nog) niet. De ervaren mannen ( Caluwé, Volders en Christ) renderen om diverse redenen nog niet, terwijl de jongeren ( Evertz, Rymenants, Camara en Mutombo) ook moeite hebben om van de bank te raken. Brepoels: "Intern werd er deze zomer vooral de nadruk gelegd op een snelle invulling van de groep om een optimale voorbereiding te hebben. Vorig jaar hebben we een aantal sterke spelers in tweede klasse gehaald, dit jaar lag het accent - naast vaste waarden als Christ en Caluwé - op beloftevolle jongeren in andere clubs. Zowel spelers uit tweede klasse als beloften houden meer risico in dan ervaren spelers uit eerste klasse, dat weten we uiteraard." Jong en Belgisch, dat is de norm in Sint-Truiden. Brepoels: "Dit jaar halen we er nog geen resultaten mee. Die jongens komen van hogere ploegen, Yannick Rymenants van PSV, en denken: ach, we staan daar toch in de basis ... Maar daarin hebben we ons vergist. Die moeten kunnen groeien, moeten tijd krijgen, maar we moeten ze uit noodzaak direct opstellen en dat is niet goed geweest. Ik heb nog een paar eigen jongeren met heel veel kwaliteit, maar het heeft geen enkele zin om ze nu in de ploeg te gooien. Dan maak je ze kapot. Ik heb het meegemaakt met Evertz tegen Anderlecht. We stonden 0-2 achter en ik bracht die jongen, maar die kon niks meer. Die was op training heel goed bezig, maar toen hij op het veld kwam, zei hij, waren zijn benen volledig afgesneden. Dan denk ik 's anderendaags: eigenlijk is dat normaal, die jongen heeft nooit wat meegemaakt en speelt nu plots voor 10.000 man." Werden vorige zomer dan factoren verkeerd ingeschat? Guy Mangelschots: "Misschien, maar eigenlijk is het nog te vroeg om de balans te maken. De nieuwkomers hébben talent, ze komen uit grote ploegen. De ene heeft kracht, een ander techniek. Ze hebben tijd nodig, en heb je tien punten meer, dan is dat allemaal zo erg niet. Maar met slechts zeven punten is dat wél zo." Intussen is de voorzitter wel kop van Jut. Dragen de fans hun coach op handen, dan scandeerden ze een beetje bitter na het recente thuisverlies: 'Merci, Roland, merci!' Mangelschots: "Ik snap dat het publiek ontgoocheld is, maar het is fout om kritiek te geven op iemand die de ploeg vier, vijf jaar geleden van de ondergang redde. Het is ook fout om de bouwplannen te hekelen. De nieuwe tribune heeft niks met het sportieve te maken, je hebt de nv bouw en de vzw voetbal, en elk heeft zijn eigen budget. Bovendien is de voorzitter al sterk boven dat budget gegaan. Niet vergeten dat hij in tweede klasse de boel heeft behouden, op zich was dat al een zware investering." Roland Duchâtelet incasseert zonder veel morren: "Dat het publiek zich tegen mij keert, is normaal gezien de huidige situatie. Het keert zich tegen wie uiteindelijk verantwoordelijk is voor de gang van zaken, en ultiem is dat de voorzitter. Eigenlijk kan ik daar niet zoveel op zeggen. De transfers? Kwaliteit of geen kwaliteit, het lijkt mij een weinig zinvolle discussie om die hier te voeren. Ik beslis mee, dat klopt. In het verleden heb ik de verantwoordelijkheid in handen van anderen gelegd, nu doe ik dat anders. Ik laat me nog altijd informeren, maar zit mee aan tafel tijdens de onderhandelingen." Komt er straks versterking? Brepoels: "Er wordt in de sportieve commissie steeds doorgewerkt, het is dus niet onwaarschijnlijk dat er in januari een of meer spelers bij komen, maar versterking kun je dat niet echt noemen omdat ze niet ingewerkt zijn in het team. Daar is tijd voor nodig." Duchâtelet: "We moeten ons niet focussen op januari, maar op het nu. Na januari zijn er maar acht matchen meer." Mangelschots: "Iedereen moet wat meer geloof in de ploeg krijgen, maar we zullen waarschijnlijk wat doen, ja. Het gaat om meer dan acht matchen, er zijn ook nog de play-offs. Eén of twee jongens zullen we wellicht bijhalen, met het oog op volgend seizoen. Misschien niet meer uit een belofteploeg, dat was een brug te ver. Dat kan als al de rest op niveau is, maar niet als de anderen ook een terugval krijgen." Brepoels: "Wat nu gebeurt, doet pijn. Want als het hier een beetje draait, speel je voor 9 à 10.000 man. Een negende, tiende plaats en een keer winnen van Anderlecht of Standard, meer vragen die mensen niet. Ik kwam hier na de degradatie en we slaagden erin het vuur opnieuw te doen branden. Vorig seizoen kwam het tot een apotheose. De club opnieuw diep laten wegzakken, dat mag niet gebeuren."door peter t'kint"De groep is diep gegaan en nu wordt nóg meer van hen verwacht. Guido Brepoels"