Zijn de Staelensen misschien een tikje overspannen ?
...

Zijn de Staelensen misschien een tikje overspannen ? De dag dat het interview met Lorenzo in Oita in Sport/Voetbal Magazine verscheen, kregen we zijn vrouw aan de lijn. Françoise was boos. Mooi verhaal, zei ze, was er niet geweest die ene vraag waarin stond dat er destijds onderhandeld was geweest over een contract van 30 miljoen. Ze had ook al opgewonden haar man gebeld omdat hij dat van die 30 miljoen niet had ontkend, waarop haar man had gerepliceerd dat de journalist het helemaal niet over 30 miljoen had gehad. Graag onze excuses, was het niet dat tijdens het vraaggesprek de woorden 30 miljoen nog eens zijn gevallen in de vraag wat Lorenzo zou doen als Oita hem nòg eens - met zeer duidelijk hoorbare klemtoon - 30 miljoen aanbieden om een jaar langer te blijven. Of we hem konden bereiken op zijn gsm, vroegen we Françoise, om hem het bandje te laten horen ? Morgen om 21u Japanse tijd, antwoordde ze na overleg met haar man. Edoch. Drie keer bleef een oproep onbeantwoord, waarna we Françoise om uitleg vroegen. Hij verwacht je nochtans, kregen we te horen, probeer nog maar eens. Nog víér keer geprobeerd, langdurig, alweer tevergeefs. Uiteindelijk belden we Françoise met de mededeling dat als hij het bandje wilde horen, hij ons dan zelf maar moest contacteren. Ja, zei Françoise, maar een bandje kan je natuurlijk nog altijd vervalsen; alsook, zei Françoise, zal je morgen zijn boze reactie wel lezen in Het Nieuwsblad. Alstublieft. Boze reactie ? Ontploft als een vulkaan was hij, lezen we 's anderendaags, omdat er alweer werd geschreven dat hij 30 miljoen zal verdienen. Ontploft als een vulkaan ? Zoals die keer toen hij de Gouden Schoen niet kreeg ? Wel, wel, wel. Het gevoelige punt is, volgens Françoise, dat Lorenzo geen dertig miljoen zal verdienen en de mensen dus ook niet moeten denken noch praten alsof hij er wél 30 zal verdienen. Best mogelijk, maar in dit blad stond ook niet dat hij er 30 zal verdienen. Er stond alleen dat er destijds onderhandeld werd over 30 miljoen. We nemen aan dat de prestaties en de resultaten (en de koers van de yen) er ook nog iets toe doen. Overigens nuanceerde Lorenzo in het interview zelf dat hij de grote pot enkel kan winnen, als hij met Oita de promotie afdwingt. Waar, vragen de Staelensen zich af, komt die 30 miljoen die telkens in de media verschijnt eigenlijk vandaan ? Inderdaad. Is dat bedrag misschien door iemand als argument gebruikt in de besprekingen met Anderlecht over zijn vrije transfer ? Want, wat kregen we die tijd niet allemaal te lezen ?! Het is, sprak Lorenzo toen, alsof ik de winnende cijfers van de lotto op voorhand ken, dus zou ik wel gek zijn om geen spelformulier in te vullen. Openlijk, zo ging hij in Het Nieuwblad van 29/11/2000 verder, was er gepraat met Michel Verschueren en Aimé Anthuenis, die begrip toonden voor zijn situatie. Waarop de trainer zei dat als het bod echt concreet zou worden en Lorenzo op zijn leeftijd in negen maanden werkelijk 30 miljoen zou kunnen verdienen, hijzelf noch Anderlecht hem zou kunnen tegenhouden. Als vrije speler (en schepen van Sport & Jeugd van de stad Menen) vertrok Lorenzo naar Oita. Hòe groot het aanbod ook precies was en hòèveel hij er uiteindelijk zal opstrijken, schamen moet hij er zich niet voor. Tenslotte verdient Zinedine Zidane meer dan een half miljard per jaar. Evenmin hoeft Lorenzo, zoals zijn partijgenoot Philippe De Coene, zijn inkomen bekend te maken; mensen die hem benijden en bestrijden zullen er toch altijd zijn. Tenslotte worden er in dit land wekelijks pàkken lottoformulieren ingevuld in de hoop op zes juiste cijfers, al was het maar om 20 miljoen te winnen. (CV)