Met stellige zekerheid wist de Engelse krant The Guardian vorige week te melden dat Romelu Lukaku zaterdag als de nieuwe aanwinst van Chelsea zou worden voorgesteld. Niet eens twee dagen later meldde de spits dat hij zich alle tijd liet en in eerste instantie bij Anderlecht aan de voorbereiding van het seizoen zou beginnen. En wie weet welke richting dit feuilleton intussen is ingeslagen. En welke waanzinnige bedragen er nog worden genoemd voor een voetballer die nog op tal van domeinen progressie moet boeken.
...

Met stellige zekerheid wist de Engelse krant The Guardian vorige week te melden dat Romelu Lukaku zaterdag als de nieuwe aanwinst van Chelsea zou worden voorgesteld. Niet eens twee dagen later meldde de spits dat hij zich alle tijd liet en in eerste instantie bij Anderlecht aan de voorbereiding van het seizoen zou beginnen. En wie weet welke richting dit feuilleton intussen is ingeslagen. En welke waanzinnige bedragen er nog worden genoemd voor een voetballer die nog op tal van domeinen progressie moet boeken. Dit is de periode van de geruchten en ontkenningen. De tijd ook dat makelaars de media gebruiken om allerhande berichten die hen goed uitkomen te lanceren. Niet gemakkelijk is het om dan verzinsels van realiteit te onderscheiden. Dus verschijnt er heel veel onzin en wrijven sommige makelaars zich tevreden in de handen. Stuitend is de manier waarop bijvoorbeeld Ronald Vargas werd gebruikt en misbruikt. Hij zou niet meer naar Brugge durven terugkeren, onderhandelen met Anderlecht, ontstemd zijn over de houding van Club, geen respect meer voelen, lonken naar het buitenland. De entourage van de Venezolaan wakkerde het vuur aan, ze cirkelen rond Vargas als aasgieren, want er valt behoorlijk wat geld te verdienen. Je zou eens een lijst moeten bijhouden van alle geruchten die in deze transferperiode in de media verschijnen en vervolgens nagaan hoeveel er effectief werden gerealiseerd. Het resultaat zal beschamend zijn. Dit is ook de periode waarin clubs pronken met hun nieuwe aanwinsten en andere marsroutes ontvouwen. AA Gent stelde vorige week vrijdag Trond Sollied als de nieuwe coach voor. Hij begint in het Ottenstadion aan zijn derde ambtsperiode. Het vakmanschap van de Noor werd geprezen, al hoorde je tijdens zijn tweede termijn in Gent heel andere geluiden. Hier en daar was er zelfs ontgoocheling over de manier waarop hij toen functioneerde. Maar een gesprek had uiteindelijk de doorslag gegeven en de verwachtingen zijn opnieuw hoog gespannen. Zouden clubs in hun zoektocht naar een trainer eigenlijk uitgaan van een profiel? Eén jaar geleden dampte het optimisme ook al hoog op toen Francky Dury als opvolger van Michel Preud'homme werd gepresenteerd. Dury hamert op discipline, zijn aanwezigheid alleen al volstond bij Zulte Waregem om de spelers scherp te houden. Bij AA Gent kreeg hij vreemd genoeg geen greep op een kleedkamer met spelers die zich een veel hogere status aanmeten. Nu wordt hij opgevolgd door een man die op zelfdiscipline hamert, niet of nauwelijks communiceert, maar wiens rust wel indruk maakt. Een lijn valt er niet echt te ontdekken. Ooit zei Arie Haan dat trainers al lang niet meer worden beoordeeld op het essentiële onderdeel van hun werk. Je moet horen wat er gezegd wordt, weten wat een ander denkt, in de gaten houden wie wat tegen een ander vertelt. Het hele gebeuren in een voetbalclub vergelijkt Haan met een toneelstuk. Als trainer, zo zegt hij, moet je proberen de regie in handen te krijgen. Maar als je niet weet waarover het stuk gaat, dan ben je kansloos. Welke trainer heeft die regie nog in handen? Wie kan er nog zichzelf blijven bij alles wat er rond hem wordt verteld en bij alle bewegingen die er in de coulissen gebeuren? Zouden clubs die telkens weer herbeginnen ooit eens bij zichzelf te rade gaan om hun beleid streng onder het vergrootglas te leggen? Sommige bestuurders zijn niet bang om gespierde uitspraken te verkopen. Patrick Decuyper bijvoorbeeld, de nieuwe sterke man van Zulte Waregem, die los van zijn wilde plannen om aan de Gaverbeek een topclub te bouwen vorige week in een krant zei dat hij na twee gesprekken met de nieuwe trainer Darije Kalezic heel zeker wist dat het hier om een topper ging. Dat duidt op veel mensenkennis en vooral veel voetbalverstand. Maar wat als het verkeerd afloopt? Dan gaat iedereen gewoon door. Te mooi is en blijft het voor veel bestuurders om te genieten van de aandacht en zich te wentelen in de spotlights. En intussen krijgen ze een podium om gebakken lucht te verkopen. DOOR JACQUES SYSMoeilijk is het in deze periode om verzinsels van realiteit te onderscheiden.