Wat drijft zakenmensen om voetbalclubs over te nemen? Is het machtswellust, de behoefte om in de spotlights te staan, het ego, het gevoel belangrijk te zijn? Zou dat voor een gefortuneerde man als Roland Duchâtelet die in het zakenleven naar de top klom een drijfveer kunnen zijn? Voetbal wordt voor steeds meer zakenmensen een magneet, een middel tot zelfbevestiging, een verslaving. Ook voor Duchâtelet die vorige week de hele voetbalwereld verbijsterde toen hij voor 41 miljoen euro Standard overnam. Commerciële overwegingen kunnen hierin nooit een rol hebben gespeeld.
...

Wat drijft zakenmensen om voetbalclubs over te nemen? Is het machtswellust, de behoefte om in de spotlights te staan, het ego, het gevoel belangrijk te zijn? Zou dat voor een gefortuneerde man als Roland Duchâtelet die in het zakenleven naar de top klom een drijfveer kunnen zijn? Voetbal wordt voor steeds meer zakenmensen een magneet, een middel tot zelfbevestiging, een verslaving. Ook voor Duchâtelet die vorige week de hele voetbalwereld verbijsterde toen hij voor 41 miljoen euro Standard overnam. Commerciële overwegingen kunnen hierin nooit een rol hebben gespeeld. De komst van Roland Duchâtelet is een aardverschuiving voor de Luikse club, een Vlaamse machtsgreep, het einde van de periode van Luciano D'Onofrio die Standard destijds van de verdrinkingsdood redde. Dat D'Onofrio, rond wie er altijd een waas van geheimzinnigheid hing, juist nu verdwijnt is allicht geen toeval nu het gerecht zijn aandelenpakket in beslag liet nemen, de uitloper van een onderzoek naar frauduleuze praktijken. Vanaf vorig weekend toeft Roland Duchâtelet dus in Luik om het nieuwe Standard vorm te geven. Vanaf nu weegt de voormalige voorzitter van STVV op het voetbaldebat nadat er eerder over zijn ideeën binnen de Pro League meewarig werd gedaan, ook omdat ze vaak haaks stonden op de visie van grote clubs. Dat frustreerde de ex-senator die al in de politiek de door hem opgerichte linksliberale partij Vivant aan de Open VLD koppelde om meer gehoor te krijgen nadat het geld dat Duchâtelet in Vivant pompte niet resulteerde in verkozenen. Die alliantie leverde hem een zitje in de Senaat op. Roland Duchâtelet wil dat er naar hem geluisterd wordt. In het zakenleven bouwde hij een imperium uit in de micro-elektronica met wereldwijd 7000 werknemers. Hij zal ook nadrukkelijk zijn stempel drukken op Standard. Dat kan tot nieuwe hiërarchische verhoudingen leiden in het Belgisch voetbal, ook al waren de keuzes die Duchâtelet in Sint-Truiden maakte niet altijd even gelukkig en werd hem vaak extreme eigenzinnigheid verweten. Twee jaar geleden leek Standard na een tweede opeenvolgende titel de macht in handen te nemen, maar in een sfeer van zelfgenoegzaamheid kon die lijn niet worden doorgetrokken. Nu kan het epicentrum van het Belgisch voetbal alsnog naar de boorden van de Maas verschuiven. Vanuit zijn eergevoel zal Roland Duchâtelet met niet minder tevreden zijn. Dat ook de Luikse supporters hem in de armen sluiten, zegt veel in dit communautair zo gevoelige land. Niemand die erover praat dat Bergen eigenlijk nog de enige puur Waalse club is in eerste klasse. Weinigen slechts die zich bovendien vragen stellen bij het gegeven dat Duchâtelets levenspartner eventueel de macht bij STVV in handen zou nemen. Wat als beide clubs elkaar op een gegeven moment nodig hebben in, bijvoorbeeld, een rechtstreekse confrontatie? Gezond is anders. Met de komst van zakenmensen aan het hoofd van clubs lijkt de macht te verschuiven in het Belgisch voetbal. Ook Bart Verhaeghe brandt bij Club Brugge van ongeduld om de top te bestormen. De koopwoede van Club is niet te stillen: al tien nieuwe spelers en het lijkt nog niet gedaan te zijn. Af te wachten valt welke sportieve accenten Roland Duchâtelet met zijn nieuwe technische staf gaat leggen en of hij erin slaagt de sterkhouders verder aan zich te binden. Bij Anderlecht en RC Genk moeten ze met gemengde gevoelens naar deze ontwikkelingen kijken. Paars-wit presenteert niet echt flitsende aankopen en bij de kampioen houden ze zich voorlopig opvallend afzijdig op de transfermarkt. Beide clubs worstelen vooral met de vraag waar de toekomst ligt van hun paradepaarden, Romelu Lukaku en Kevin De Bruyne. Intussen worden negen van de zestien eersteklassers gedirigeerd door bedrijfsleiders. Ze praten stuk voor stuk over moderne bedrijfsstructuren en eigentijds management. Dit mag dan vaak worden weggespoeld door de golfslag van de emotie, het is opmerkelijk dat een vereniging als Anderlecht bij deze tendens achterblijft. Dat blijft een familieclub. DOOR JACQUES SYSWat zoeken zakenmensen in het voetbal?