Met gedempt optimisme reizen de Rode Duivels naar Servië af in een hernieuwde poging om zichzelf op de internationale kaart te zetten. De verhalen over het intrinsieke talent van deze generatie klinken langzamerhand als een refrein, maar al even repetitief is de vraag om bevestiging. De fel bejubelde overwinning tegen Nederland buiten beschouwing gelaten. Sindsdien beten de Rode Duivels zich de tanden stuk op het stugge Wales en kon er thuis geen afstand worden genomen van een nochtans mak voetballend Kroatië.
...

Met gedempt optimisme reizen de Rode Duivels naar Servië af in een hernieuwde poging om zichzelf op de internationale kaart te zetten. De verhalen over het intrinsieke talent van deze generatie klinken langzamerhand als een refrein, maar al even repetitief is de vraag om bevestiging. De fel bejubelde overwinning tegen Nederland buiten beschouwing gelaten. Sindsdien beten de Rode Duivels zich de tanden stuk op het stugge Wales en kon er thuis geen afstand worden genomen van een nochtans mak voetballend Kroatië. Zo gaat het nu al jaren met deze gouden generatie, die blijft balanceren tussen hoop en wanhoop. Nochtans is er nauwelijks nog sprake van een generatieconflict dat vroeger wel eens tot botsingen leidde en heeft Marc Wilmots in zijn stijl voor een andere aanpak gezorgd. De vraagtekens waren ook intern groot toen de assistent het roer van Georges Leekens mocht overnemen, maar door de groep geregeld te consulteren zorgde hij voor een frisse aanpak die resulteerde in een grotere betrokkenheid. Wilmots is een uitstekende people manager. Of hij een uitmuntend tacticus is, zal nog moeten blijken. Hoog tijd wordt het in ieder geval dat Marc Wilmots knopen doorhakt en eindelijk een type-elftal vindt waarin er aan automatismen gewerkt kan worden. Dat hij in zijn keurkorps over zo veel talent beschikt, heeft vaak meer nadelen dan voordelen. Er zijn gewoon te veel spelers voor te veel plaatsen. Op Vincent Kompany en in mindere mate Thomas Vermaelen na heeft niemand in de ploeg een status van onaantastbaarheid. Dat leidde in het verleden vooral in het middenveld tot schuiven en puzzelen. In de eerste twee WK-kwalificatieduels tegen Wales en Kroatië begon Wilmots wel met negen dezelfde basisspelers. Het valt af te wachten of hij dat met zijn overvloed aan keuzemogelijkheden in de toekomst zo houdt. In Belgrado moet vrijdag nog maar eens blijken welke lessen er uit de voorbije twee interlands zijn getrokken. De huidige lichting heeft bij de Rode Duivels relatief weinig gewonnen. Dat zorgt voor een grote honger maar ook voor een supplementaire druk. Op Vincent Kompany na is er niemand die het voortouw neemt. Bovendien zitten er veel opbouwende kwaliteiten in de ploeg. Maar de balans tussen verdedigen en aanvallen, het voortdurend van plaats wisselen, is nog niet gevonden. In die zin staan er de Rode Duivels nog maar eens twee cruciale duels te wachten. De zoveelste. De komende interlands leiden bij de clubs tot een moment van bezinning. Vooral bij Standard, dat zondag tegen Anderlecht een gebrek aan veel voetballend vermogen door een enorm engagement compenseerde. Woedende supporters hekelden vooraf via spandoeken het beleid van het bestuur en vooral van technisch directeur Jean-François de Sart en zorgden door het afsteken van vuurpijlen voor een oorlogssfeer. Opmerkelijk dat trainer Ron Jans uit de vuurlijn van de kritiek blijft. Na een reeks opeenvolgende nederlagen moet dat op Sclessin, van oudsher een vulkanische omgeving, nog nooit zijn gebeurd. Je kan je afvragen of de ongetwijfeld competente Jans, die zichzelf als een opbouwtrainer ziet, wel het juiste profiel heeft voor een ongeduldige club als Standard. Anderzijds is de geëngageerde manier waarop de Rouches zondag voetbalden ook een blijk van appreciatie voor hun geplaagde trainer. Een duidelijke communicator is de Nederlander in ieder geval wel. Net zoals John van den Brom. Dat hebben beiden gemeen: ze analyseren scherp en nemen geen blad voor de mond. Ergernis was er bij Van den Brom omdat het overtuigend aan de wedstrijd begonnen Anderlecht te midden van het inferno de kluts kwijtraakte. Maar als een verontschuldiging voor het makke spel werd de onderbreking niet gezien. Hooguit als een verzachtende omstandigheid. Intussen moet Van den Brom vaststellen dat zijn hand nog niet echt zichtbaar is in Anderlecht, een 0-0-gelijkspel op AC Milan ten spijt. Toen Van den Brom aan het seizoen begon met één controlerende middenvelder werd dat hier en daar als vernieuwend en zelfs revolutionair bestempeld. Intussen werd er aan de veldbezetting gesleuteld. En werden er vier punten minder behaald dan vorig seizoen na tien wedstrijden. Bovendien scoorde de kampioen minder dan... Oud-Heverlee Leuven. DOOR JACQUES SYSStandard voetbalde voor Ron Jans.