In de elf jaar dat Thomas De Gendt profrenner is, won hij veertien wedstrijden. Zelf vindt hij dat geen overdonderend aantal, maar De Gendt is een man van de kwaliteit. Bij zijn eerste WorldTourzege, de openingsrit van Parijs-Nice in 2011, legt hij Jens Voigt en Jeremy Roy erop na een vlucht van 40 kilometer, houdt hij een sprintend peloton af en pakt hij de leiderstrui. In de jaren die volgen, rondt hij solo-ondernemingen af met een minutenlange voorsprong (Parijs-Nice 2012, Romandië 2018) en laat hij medevluchters huilend om hun moeder achter ( Andy Schleck in de Ronde van Zwitserland 2011, Axel Domont in de Dauphiné 2017). Hij wint ritten in de drie grote rondes, met een triomftocht op de Stelvio en een sprintzege op de Mont Ventoux als absolute hoogtepunten. Afgelopen lente pakte De Gendt zijn derde etappe in de Ronde van Catalonië, na een solo van 60 kilometer, en zonder ongelukken mag u zijn naam vast noteren voor de komende Tour. Met toeval heeft dat allemaal niets te maken. Thomas De Gendt maakt zijn eigen geluk.
...