Het ochtendgrauw hangt nog als een schaduw over de Kim Clijsters Sports & Health Club in Bree, maar op de indoorterreinen wordt er gezwoegd en gezweet. Een groep van jonge proftennissers, van wie sommigen nog in volle puberteit, hangen aan de lippen van hun trainers. "Hoger, dieper, komaan!" Er worden minutenlange drills gespeeld, op een ander terrein worden beelden gemaakt en op de laptop geanalyseerd, anderen werken aan hun voetenspel. De grootste gemene deler: dromen van het tenniswalhalla.
...

Het ochtendgrauw hangt nog als een schaduw over de Kim Clijsters Sports & Health Club in Bree, maar op de indoorterreinen wordt er gezwoegd en gezweet. Een groep van jonge proftennissers, van wie sommigen nog in volle puberteit, hangen aan de lippen van hun trainers. "Hoger, dieper, komaan!" Er worden minutenlange drills gespeeld, op een ander terrein worden beelden gemaakt en op de laptop geanalyseerd, anderen werken aan hun voetenspel. De grootste gemene deler: dromen van het tenniswalhalla. Wanneer Kim Clijsters het centrum binnenstapt, stopt ze even om een praatje te maken. Vier jaar geleden nam ze, samen met Bob Verbeeck (CEO van sportmarketingbureau Golazo) en Onno Holtrust (eigenaar van AA Drink), de bestaande infrastructuur van TC De Boneput over. De renovatiewerken waren ingrijpend, het resultaat indrukwekkend. Carl Maes, jarenlang haar compagnon de route op het tenniscircuit, leidt de Kim Clijsters Academy, haar vaste osteopaat-fysiektrainer Sam Verslegers tekent voor de lichamelijke ontwikkeling, Golazo werkte het businessplan uit. Bij Energy Labkan iedereen terecht voor testen, bewegingsanalyses en voedingsadvies, Hawk-Eye analyseert bewegingen en slagen. Maar, benadrukt ze: "Dit is geen eliteclub waar alleen maar toppers of tennissers terechtkunnen. Toen ik nog de wereld rondreisde, schreef ik in een klein boekje op wat ik zag. Ideetjes die ik misschien later kon gebruiken. Ik wil iedereen aan het sporten krijgen. Niet alleen tennissen, maar ook yoga en fitness." Welkom in de nieuwe leefwereld van de ex-nummer 1 van de wereld, goed voor vier grandslams. Het bezoek krijgt koffie, zelf houdt ze het bij een groene zelfgemaakte smoothie. "Gember, banaan, spinazie, selder... Zelfs Jack (haar zoontje, geboren in september 2013, nvdr) vindt het enorm lekker." In september 2012 nam de Limburgse, toen 29, op de US Open afscheid van het circuit. Moegestreden, getekend door blessures. Klaar voor een nieuwe stap, voor een leven in de bijna-anonimiteit. Utopisch. "Als er een evenement wordt georganiseerd, dan word ik meestal gevraagd om even langs te komen. En als Jada op woensdag en vrijdag tennist, dan vind ik het heerlijk om met de andere mama's samen te zitten. Mooie momenten, die woensdagnamiddagen. Kleine kinderen die na hun tennisles buiten ravotten, terwijl de mama's zitten te kletsen. Als ik terugkijk, dan vind ik mijn kindertijd een van de mooiste periodes uit mijn leven. In groep tennissen en na de les samen buiten spelen. Kínd kunnen zijn." Maar de vraag komt geregeld terug: zal Jada, straks zeven jaar, ooit zo goed als mama worden? "Ik zou graag hebben dat ze kan tennissen, maar ze moet het vooral leuk vinden. Jada is speels en snel afgeleid, zoals ik dat ook was, maar wel atletisch. Eerder de bouw van Brian (Lynch, haar echtgenoot, ex-basketter en trainer van Limburg United, nvdr). En ze heeft afwisseling nodig. Tennissen, atletiek. Ze wil zelfs beginnen te basketten!" Kim Clijsters leunt ontspannen achterover. Geruit hemd, casual broek. Geen zakenvrouw in een deux-pièceke. "Toen ik hier in het begin binnenkwam, begonnen de trainers te lachen. 'De bazin is daar.' Dat vond ik verschrikkelijk. Ik wil in dat team zitten. Meewerken, vergaderen met de trainers, op de hoogte zijn van wat er in de tennisacademie gebeurt. Ik zou het enorm frustrerend vinden mochten er dingen gebeuren waarmee ik niet akkoord ga. Ik ben zeker niet beter dan de coaches en leg de leerlingen niet uit hoe ze moeten spelen, maar ik heb wel gezien en ervaren hoe je de top kunt bereiken. Het zou gek zijn om dat niet te gebruiken." De woorden van Prince flitsen door het hoofd. "But I'm here to tell you there's something else, the afterworld. A world of never-ending happiness.You can always see the sun, day or night."De zon schijnt altijd. Twee kinderen, een echtgenoot, een mooi project. Geslaagde reconversie, niet vanzelfsprekend. De cijfers van Club Justine N1, het prestigieuze tennisproject van Justine Henin in Limelette, kleurden op een bepaald moment donkerrood, Juju moest vorig jaar drastisch ingrijpen. Arantxa Sánchez-Vicario, die in haar carrière om en bij de 50 miljoen euro aan prijzengeld en sponsordeals bijeenschraapte, heeft gebroken met haar broers en ouders, die er haar fortuin volledig doorjaagden. Goran Ivanisevic werd het slachtoffer van verkeerde beleggingen, de financiële problemen van Boris Becker worden in Duitse kranten breed uitgesmeerd... Clijsters kent de verhalen. "Ik doe dit voor mijn kinderen. Ik heb hier ook veel geïnvesteerd en dat geld zal ik wellicht nooit terugverdienen - tenzij we het verkopen - maar dat is ook niet de bedoeling. Op een bepaald moment alles kwijt zijn is natuurlijk nog iets anders. Te veel atleten laten zich het hoofd gek maken door managers, mensen die ik in mijn carrière óók ben tegengekomen. Het kan heel snel foutlopen, maar papa (Lei, nvdr) is daarin altijd heel nuchter gebleven. Wij hebben ook de kans gekregen om met het volledige gezin naar de academie van Nick Bollettieri in Florida te verhuizen. Iedereen, tot en met mijn grootouders. Maar als je talent hebt en goed wordt begeleid, dan kom je er wel. Het weer in Florida is mooier, ja, maar voor de rest? Ze doen het daar niet anders dan wij." Clijsters ten voeten uit. Down-to-earth. De aard van het beestje. "Na de toernooien kon ik niet snel genoeg naar België terugkeren. Met de fiets bij oma op bezoek gaan. Of een uurtje squashen met een vriendin." Af en toe dwaalt de blik af naar een van de grote televisieschermen, waar Novak Djokovic de Canadese belofte Milos Raonic van hoek haar hoek timmert. "Ik kijk nog altijd heel graag naar tennis. 's Morgens wakker worden, de live scores bekijken, de uitslagen van de voorbije nacht overlopen. En als er wedstrijden zijn die ik absoluut wil zien, ook al worden ze midden in de nacht gespeeld, dan zet ik mijn wekker. Van de derde ronde van Yanina (Wickmayer, nvdr) tegen SaraErrani heb ik anderhalve set live bekeken. Tot halfdrie 's nachts meegeleefd." Genieten van de fysieke veldslagen bij de mannen, kijken naar de (r)evolutie in het damestennis. "De top is veel breder geworden. In het begin van mijn carrière probeerden Lleyton (Hewitt, haar ex-vriend, nvdr) en ik geregeld de samenstelling van de kwartfinales te voorspellen. Meestal kwamen we bij de eerste acht reekhoofden uit en in 95 procent van de gevallen was dat correct. Ik heb in de vierde of vijfde ronde ook nog met 6-1 en 6-1 gewonnen. Zoiets gebeurt nog zelden. De meisjes zijn veel fitter, de rally's duren langer, maar die evolutie heb ik zelfs nog meegemaakt. We moesten ons allemaal aanpassen aan het powertennis van Venus en Serena Williams. Meer conditietrainingen inlassen om langer op een hoog niveau te kunnen spelen, om die harde slagen te incasseren en toch nog te proberen de rally over te nemen. Vroeger had alleen de top vier een conditietrainer, nu kun je niet meer zonder. De match van Serena tegen Garbine Muguruza was van een enorm hoog niveau. Madison Keys: power!" Op een van de binnenterreinen legt Sam Verslegers er nog eens de pees op. "Als ik dat vergelijk met mijn beginperiode...", blaast Clijsters. "Een paar schouderoefeningen, een beetje lopen, intervaltrainingen op de baan. Er is enorm veel bijgekomen: stabilisatie, blessurepreventie, flexibiliteit, positionering, mentale begeleiding... Zaken die ik pas op latere leeftijd ontdekt heb. "Je ziet ook steeds meer ex-toppers die beginnen te coachen. Een hype bijna. Boris Beckermet Djokovic, Stefan Edberg met Roger Federer, Martina Navratilova met Agnieszka Radwanska, Amélie Mauresmo met AndyMurray... Stuk voor stuk coaches die weten wat het betekent om in een halve finale van een grandslam te staan en vooral op dat vlak een meerwaarde bieden." Ze lacht. Tenniswereld als natuurlijke habitat, tennisterrein als tweede thuis. Met de nadruk op 'tweede'. Nochtans zei Carl Maes dat ze na drie à vier maanden training moeiteloos de top 25, top 20 kan induiken. "Moeilijk in te schatten. Mocht ik mijn beste niveau halen, dan kan ik misschien nog mee, maar de absolute wereldtop is te hoog gegrepen: Simona Halep, Maria Sjarapova of Serena Williams, de meest complete van allemaal. Goede service en return, naar het net durven komen, agressief spelen, verdedigen... Het volledige plaatje. En ze werkt professioneler dan ooit tevoren. Vroeger zag je haar op een toernooi en merkte je meteen dat ze er alleen was omdat het moest, terwijl ze nu veel meer gefocust en voorbereid is. Reizen met een eigen kok, yoga-instructeur en conditietrainer. Wellicht beseft ze dat ze aan haar laatste jaren bezig is. "Ik zie haar enorm graag spelen, technisch een van de meest perfecte speelsters. Ik houd ook niet van de show en tralala, maar op haar beste niveau heeft niemand een kans. Fysiek zo veel beter, kracht en snelheid, reactievermogen, anticiperen... Intimiderend ook. Veel meisjes denken op voorhand: van haar kan ik nooit winnen. Dat had ik in het begin van mijn carrière ook. Ze kon tijdens de toss naar je kijken op een manier van: wie ben jij? Of tijdens de opwarming een paar ballen met links slaan... Maar na een tijdje begin je te beseffen dat ze daarmee ook een stuk onzekerheid probeerde te verbergen. Op de baan is Serena een open boek, enorm veel twijfel op bepaalde momenten, maar door haar kracht kon ze nog meisjes onder druk zetten. Justine en ik konden daar tegenin gaan, haar nog meer laten twijfelen." Mooie herinneringen, maar de toekomst van La Clijsters ligt niet op het circuit. Het boek is dichtgeklapt. Gezin, zakenleven, andere interesses. "Af en toe een toernooitje met de Legends (ex-kampioenen, nvdr), op vraag van Billie Jean King in de Royal Albert Hall een demonstratiewedstrijdje voor het aids-liefdadigheidsfonds van Elton John spelen of op de club een balletje slaan met Yanina, Elise Mertens of Klaartje Liebens. "Daar kijk ik naar uit en het gaat ook nog goed, maar achteraf ben ik wel blij dat ik naar huis mag en na de middag niet opnieuw moet trainen of aan de conditie moet werken. Ik houd van variatie. Vandaag wat tennissen, morgen yoga of een eindje gaan lopen, een partijtje squashen..." Ze kijkt op haar smartphone. Tijd om haar dochtertje aan de schoolpoort op te wachten. Vier Nederlanders op leeftijd, al een tijdje klaar met hun tenniswedstrijdje, hebben hun moment afgewacht. "Mevrouw Kim, wilt u even met ons op de foto?" De tol van de roem. Maar: graag. Een glimlach. Dé foto. Vier tevreden mannen. DOOR CHRIS TETAERT"Ik houd van variatie. Vandaag wat tennissen, morgen yoga, een eindje gaan lopen of een partijtje squashen." "Te veel atleten laten zich het hoofd gek maken door managers, mensen die ik in mijn carrière óók ben tegengekomen."