Jermaine Jenas zat met een koptelefoon op in de studio van BBC 5 Live. Het was vlak na het Champions Leagueduel Ajax-Tottenham Hotspur en de interviewer liet de naam van Matthijs de Ligt vallen. De voormalige middenvelder reageerde positief, met een paar complimenten aan het adres van de Nederlander, maar gaandeweg nam het gesprek een wending. 'Kijk', zei Jenas over De Ligt. 'Hij is een topspeler. Een voetballer met een mooie toekomst, pas negentien jaar oud en met duidelijke leiderschapskwaliteiten.' Daarna haalde hij adem en kwam het daadwerkelijke punt dat hij wilde maken. 'Het zal me niet in dank worden afgenomen, maar ik denk dat Harry Maguire een betere speler is. Gek genoeg, als ik Manchester City was, zou hem op dit moment verkiezen boven De Ligt.' Het bommetje was gelegd. Luisteraars vroegen zich af of Jenas gedronken had. Hij werd als voetbalkenner gekapitteld en uitgelachen. De BBC kreeg het dringende verzoek de oud-voetballer direct van de buis en de radio te halen.

Wie stond er vorig seizoen bij de verdedigers bovenaan in het lijstje met het aantal geslaagde dribbels? Inderdaad, Harry Maguire.

Maar kijk, Harry Maguire (26) mag zich sinds kort de duurste verdediger aller tijden noemen. Manchester United betaalde 87 miljoen euro voor een mandekker die volgens sommigen niet meer is dan een huis-tuin-en-keuken-verdediger. Een voetballer van dertien in een dozijn van wie er in The Championship een heleboel rondlopen. 'Harry Maguire to ManU for 85 mil euro, when Matthijs de Ligt joined for 75 mil euro...', twitterde Pierre van Hooijdonk naar zijn ruim 250.000. Met als afsluiter, om het af te maken, een tranen met tuiten huilende smiley.

Op de een of andere manier is de verdediger in de hoek geplaatst van de dommekrachten. Dat zal deels met zijn uiterlijk te maken hebben. Maguire is groot en sterk en heeft een gigantisch voorhoofd waarmee hij veel kopduels wint. Toch is hij beter mét dan zonder bal. Wie hem vaak heeft zien spelen, weet dat hij nooit zomaar een bal naar voren schiet. Het blijkt ook uit de statistieken. Want wie stond er vorig seizoen bij de verdedigers bovenaan in het lijstje met het aantal geslaagde dribbels? Inderdaad, Harry Maguire. Het is een van de redenen dat hij in Engeland pas op relatief late leeftijd doorgebroken is. Hij paste niet in het klassieke beeld van een eenvoudige verdediger.

Maguire was 18 toen hij in 2011 met Sheffield United de FA Youth Cup Final bereikte. Een mijlpaal voor een club die destijds actief was op het derde niveau. Bijna niemand die in de verlegen tiener in de achterhoede een potentiële wereldtopper zag. 'Nee, toen niet', bekende Micky Adams een paar maanden geleden in gesprek met The Daily Express. Hij was trainer van Sheffield United en vond dat Maguire onder meer snelheid tekortkwam. 'Hij was een voetballende verdediger. Met zijn rechterbeen knalde hij de bal zo naar de andere kant en verlegde hij het spel. Het enige waarover geen enkele discussie bestond, waren zijn kwaliteiten aan de bal.'

John Terry

Maguire was 24 toen hij in augustus 2017 opviel tijdens een training van de Engelse nationale ploeg. Met het WK van 2018 in zijn achterhoofd probeerde Gareth Southgate meer voetbal van achteruit in zijn ploeg te krijgen. Maguire kreeg een oproep nadat hij in zijn eerste jaar in de Premier League had uitgeblonken bij Hull City en net voor Leicester City had getekend. Met name bij één oefening zag Southgate nieuweling Maguire erbovenuit steken: als de verdedigers de taak kregen van achteruit op te bouwen. Maguire zei daarover onlangs in een interview met The Daily Mail: 'Ik denk dat de manier waarop het voetbal zich heeft ontwikkeld, mij helpt. In de top van de Premier League moet je als verdediger met een bal overweg kunnen. Keepers ook.' Je kunt rustig stellen dat Maguire voor Southgate de missing link was. Met hem erbij kon de bondscoach eindelijk een speelstijl hanteren die je als on-Engels kunt typeren.

Maguires grote voorbeeld als voetballer was Chelseacaptain John Terry, wiens kwaliteiten aan de bal ook niet altijd op de juiste waarde zijn geschat, volgens Maguire. 'Hij was een van de besten aan de bal. Links en rechts, hij legde ze overal op het veld neer. Wanneer je een grote gast bent en goed kan koppen, denken mensen dat je niet kunt voetballen. Dat is niet altijd zo.'

Behalve dat ze even lang zijn en de een de ander aflost als duurste verdediger ooit, hebben Maguire en Virgil van Dijk nog iets gemeen: de omweg die ze hebben moeten nemen. Maguire zat in 2014 een half jaar op de bank bij Hull City. Zijn trainer Steve Bruce vond dat hij geduld moest hebben. Maguire, 22 toen, wilde spelen en drukte er in januari 2015 een verhuurperiode aan Wigan Athletic door. Met die club degradeerde hij een half jaar later uit The Championship. Uiteindelijk speelde hij zich een seizoen later onder Mike Phelan alsnog in de basis bij Hull en nam hij de afslag die twee weken geleden resulteerde in een transfersom van 87 miljoen.

José Mourinho wilde hem een jaar geleden al per se hebben. Maguire was een van de vijf namen op het beruchte transferlijstje dat de Portugees had ingeleverd. De enorme vraagprijs van Leicester City bleek een te groot struikelblok. Daar leek het deze zomer opnieuw op. Voor manager Ole Gunnar Solskjaer had het aantrekken van een centrale verdediger de hoogste prioriteit. Hij wilde zijn eigen Virgil van Dijk hebben. Een persoonlijkheid die leiding zou geven aan de defensie en de kwetsbaarheid achterin zou verhelpen.

Buurman

Maguire kwam de hele voorbereiding netjes trainen bij Leicester City, speelde alle oefenduels mee, dreigde niet met een staking en stelde zich correct op naar zijn ploeggenoten. Die down-to-earth-mentaliteit is niet gespeeld. Harry Maguire is een local lad die als ballenjongen op Bramall Lane droomde van een voetbalcarrière, die er uiteindelijk ook gekomen is. Tijdens het WK in Rusland groeide de verdediger, onder meer dankzij zijn goal tegen Colombia in de kwartfinale, uit tot een enorme cultheld. Een paar dagen na de uitschakeling van Engeland stond hij als toeschouwer langs de kant op een amateurveld. Als supporter van zijn broer. Zoals hijzelf tijdens het EK van 2016 met een groep vrienden als supporter van Engeland op de tribune zat. Harry Maguire had ieders buurman kunnen zijn. Hij is door omstandigheden de duurste verdediger ter wereld.

Jermaine Jenas zat met een koptelefoon op in de studio van BBC 5 Live. Het was vlak na het Champions Leagueduel Ajax-Tottenham Hotspur en de interviewer liet de naam van Matthijs de Ligt vallen. De voormalige middenvelder reageerde positief, met een paar complimenten aan het adres van de Nederlander, maar gaandeweg nam het gesprek een wending. 'Kijk', zei Jenas over De Ligt. 'Hij is een topspeler. Een voetballer met een mooie toekomst, pas negentien jaar oud en met duidelijke leiderschapskwaliteiten.' Daarna haalde hij adem en kwam het daadwerkelijke punt dat hij wilde maken. 'Het zal me niet in dank worden afgenomen, maar ik denk dat Harry Maguire een betere speler is. Gek genoeg, als ik Manchester City was, zou hem op dit moment verkiezen boven De Ligt.' Het bommetje was gelegd. Luisteraars vroegen zich af of Jenas gedronken had. Hij werd als voetbalkenner gekapitteld en uitgelachen. De BBC kreeg het dringende verzoek de oud-voetballer direct van de buis en de radio te halen. Maar kijk, Harry Maguire (26) mag zich sinds kort de duurste verdediger aller tijden noemen. Manchester United betaalde 87 miljoen euro voor een mandekker die volgens sommigen niet meer is dan een huis-tuin-en-keuken-verdediger. Een voetballer van dertien in een dozijn van wie er in The Championship een heleboel rondlopen. 'Harry Maguire to ManU for 85 mil euro, when Matthijs de Ligt joined for 75 mil euro...', twitterde Pierre van Hooijdonk naar zijn ruim 250.000. Met als afsluiter, om het af te maken, een tranen met tuiten huilende smiley. Op de een of andere manier is de verdediger in de hoek geplaatst van de dommekrachten. Dat zal deels met zijn uiterlijk te maken hebben. Maguire is groot en sterk en heeft een gigantisch voorhoofd waarmee hij veel kopduels wint. Toch is hij beter mét dan zonder bal. Wie hem vaak heeft zien spelen, weet dat hij nooit zomaar een bal naar voren schiet. Het blijkt ook uit de statistieken. Want wie stond er vorig seizoen bij de verdedigers bovenaan in het lijstje met het aantal geslaagde dribbels? Inderdaad, Harry Maguire. Het is een van de redenen dat hij in Engeland pas op relatief late leeftijd doorgebroken is. Hij paste niet in het klassieke beeld van een eenvoudige verdediger. Maguire was 18 toen hij in 2011 met Sheffield United de FA Youth Cup Final bereikte. Een mijlpaal voor een club die destijds actief was op het derde niveau. Bijna niemand die in de verlegen tiener in de achterhoede een potentiële wereldtopper zag. 'Nee, toen niet', bekende Micky Adams een paar maanden geleden in gesprek met The Daily Express. Hij was trainer van Sheffield United en vond dat Maguire onder meer snelheid tekortkwam. 'Hij was een voetballende verdediger. Met zijn rechterbeen knalde hij de bal zo naar de andere kant en verlegde hij het spel. Het enige waarover geen enkele discussie bestond, waren zijn kwaliteiten aan de bal.' Maguire was 24 toen hij in augustus 2017 opviel tijdens een training van de Engelse nationale ploeg. Met het WK van 2018 in zijn achterhoofd probeerde Gareth Southgate meer voetbal van achteruit in zijn ploeg te krijgen. Maguire kreeg een oproep nadat hij in zijn eerste jaar in de Premier League had uitgeblonken bij Hull City en net voor Leicester City had getekend. Met name bij één oefening zag Southgate nieuweling Maguire erbovenuit steken: als de verdedigers de taak kregen van achteruit op te bouwen. Maguire zei daarover onlangs in een interview met The Daily Mail: 'Ik denk dat de manier waarop het voetbal zich heeft ontwikkeld, mij helpt. In de top van de Premier League moet je als verdediger met een bal overweg kunnen. Keepers ook.' Je kunt rustig stellen dat Maguire voor Southgate de missing link was. Met hem erbij kon de bondscoach eindelijk een speelstijl hanteren die je als on-Engels kunt typeren. Maguires grote voorbeeld als voetballer was Chelseacaptain John Terry, wiens kwaliteiten aan de bal ook niet altijd op de juiste waarde zijn geschat, volgens Maguire. 'Hij was een van de besten aan de bal. Links en rechts, hij legde ze overal op het veld neer. Wanneer je een grote gast bent en goed kan koppen, denken mensen dat je niet kunt voetballen. Dat is niet altijd zo.' Behalve dat ze even lang zijn en de een de ander aflost als duurste verdediger ooit, hebben Maguire en Virgil van Dijk nog iets gemeen: de omweg die ze hebben moeten nemen. Maguire zat in 2014 een half jaar op de bank bij Hull City. Zijn trainer Steve Bruce vond dat hij geduld moest hebben. Maguire, 22 toen, wilde spelen en drukte er in januari 2015 een verhuurperiode aan Wigan Athletic door. Met die club degradeerde hij een half jaar later uit The Championship. Uiteindelijk speelde hij zich een seizoen later onder Mike Phelan alsnog in de basis bij Hull en nam hij de afslag die twee weken geleden resulteerde in een transfersom van 87 miljoen. José Mourinho wilde hem een jaar geleden al per se hebben. Maguire was een van de vijf namen op het beruchte transferlijstje dat de Portugees had ingeleverd. De enorme vraagprijs van Leicester City bleek een te groot struikelblok. Daar leek het deze zomer opnieuw op. Voor manager Ole Gunnar Solskjaer had het aantrekken van een centrale verdediger de hoogste prioriteit. Hij wilde zijn eigen Virgil van Dijk hebben. Een persoonlijkheid die leiding zou geven aan de defensie en de kwetsbaarheid achterin zou verhelpen. Maguire kwam de hele voorbereiding netjes trainen bij Leicester City, speelde alle oefenduels mee, dreigde niet met een staking en stelde zich correct op naar zijn ploeggenoten. Die down-to-earth-mentaliteit is niet gespeeld. Harry Maguire is een local lad die als ballenjongen op Bramall Lane droomde van een voetbalcarrière, die er uiteindelijk ook gekomen is. Tijdens het WK in Rusland groeide de verdediger, onder meer dankzij zijn goal tegen Colombia in de kwartfinale, uit tot een enorme cultheld. Een paar dagen na de uitschakeling van Engeland stond hij als toeschouwer langs de kant op een amateurveld. Als supporter van zijn broer. Zoals hijzelf tijdens het EK van 2016 met een groep vrienden als supporter van Engeland op de tribune zat. Harry Maguire had ieders buurman kunnen zijn. Hij is door omstandigheden de duurste verdediger ter wereld.